Σκέψεις εν αναμονή των Χριστουγέννων
πηγή: http://www.sigmalive.com/simerini/analiseis/other/334173
Κι αν δεν βρέθηκε τόπος να γεννηθεί στη Γη, κι αν καταδέχτηκε τη ζεστασιά της φάτνης, κι αν νήπιο ακολούθησε το δρόμο της προσφυγιάς, κι αν το μεγαλείο της Θεότητας κρύφτηκε μέσα στ' άχυρα του στάβλου, οι ουρανοί όμως ήταν ανοικτοί.
Η γέννηση του Θεανθρώπου φέρνει στον κάθε άνθρωπο το προσωπικό μήνυμα της αγάπης Του, που ξεκινά από τη γέννηση και ολοκληρώνεται στο σταυρό.
Με τον ερχομό του στη Γη, ο Χριστός κάνει τη χρυσή τομή στην ιστορία, χωρίζοντας την σε πριν και μετά Χριστόν.
«Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί Γης ειρήνη».
Μια ειρήνη, που έχει ως αφετηρία την καρδιά μας και καταλήγει στη σχέση μας με το Θεό και τους συνανθρώπους μας.
Διερωτόμαστε, πολλές φορές, γιατί αυτοί που αξιώθηκαν να προσκυνήσουν το Θείο Βρέφος ήταν οι ποιμένες και οι μάγοι της Ανατολής. Τι κοινό είχαν, άραγε, αυτοί οι άνθρωποι, ώστε να δεχθούν τέτοια τιμή από το Θεό; Γιατί οι άλλοι, οι σοφοί, οι δυνατοί της εποχής εκείνης, δεν στάθηκαν ικανοί ν' αντικρίσουν το Θείο Βρέφος;
Η απάντηση δεν είναι δύσκολο να βρεθεί. Οι βοσκοί και οι μάγοι, όσο κι αν διέφεραν μεταξύ τους, είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό: απλότητα και καθαρή καρδιά. Ιδιαίτερα στη σημερινή εποχή που οι άνθρωποι επικοινωνούν με τόση ταχύτητα μέσω του διαδικτύου, και ταυτόχρονα ζουν τόσο απομακρυσμένοι ο ένας με τον άλλο, η απλότητα και η καθαρότητα της καρδιάς είναι μια επιτακτική ανάγκη και αποτελεί το οξυγόνο της κοινωνίας.
Έτσι, κάθε φορά που πλησιάζει το μεγάλο αυτό γεγονός, μια βαθιά απορία διακατέχει ή, μάλλον, πρέπει να διακατέχει τις καρδιές μας: Θα έρθουν, άραγε, φέτος τα Χριστούγεννα;
Σίγουρα θα στρωθούν τα σπίτια με τα γιορτινά τους, οι ευχές θα ανταλλάσσονται γενναιόδωρα και οι δεξιώσεις θα βρίσκονται σε καθημερινή βάση. Μα ενώ ένα μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας θα γιορτάζει, κάποιοι συνάνθρωποί μας, οι περισσότεροι απ' αυτούς παιδιά, θα ζουν τις τελευταίες στιγμές της ζωής τους, αβοήθητοι και ανήμποροι ν' αντιδράσουν.
Ένας μεγάλος συγγραφέας, ο Ντοστογιέφσκι, είχε γράψει: «Η ζωή και η ιστορία της ανθρωπότητας δεν θα δικαιωθούν ποτέ, όσο είναι δυνατόν σ' αυτόν τον κόσμο να πεθαίνει κι ένα μονάχα παιδί από πείνα».
Τα Χριστούγεννα αποτελούν το μυστήριο μιας προσφερόμενης αγάπης που δεν επιβάλλεται σε κανέναν. Μιας αγάπης, που για να μπορέσουμε να βιώσουμε το νόημά της, πρέπει να εισχωρήσουμε στο παιδί που ζει κρυμμένο μέσα μας. Άλλωστε, τα λόγια του Θεανθρώπου είναι σαφή: Ότι, αν δεν γίνουμε σαν τα μικρά παιδιά, που αγαπούν ειλικρινά και αυθεντικά, χωρίς δόλο και υποκρισία, δεν πρόκειται να δούμε πρόσωπο Θεού.
Οι γιορτές των Χριστουγέννων θα 'ρθούν και θα περάσουν. Κι έτσι καθώς οι γιορτές θα τελειώσουν, θα «κρεμάσουμε» τα καλά μας συναισθήματα μαζί με τα καλά μας ρούχα στην ντουλάπα, για να τα φορέσουμε την επόμενη γιορτή.
Άλλη μια φορά θα σκεφτούμε, πως και τα Χριστούγεννα δεν είναι τίποτα άλλο, παρά ένα λαμπερό παραμύθι, μια ψευδαίσθηση που τελειώνει γρήγορα και αφήνει πίκρα και απογοήτευση στις καρδιές.
Κι όμως, το μήνυμα των Χριστουγέννων δεν είναι ένα νοσταλγικό παραμύθι, κατάλληλο μόνο για να ξεχνούμε μέσα στη μαγεία του, τη σκληρότητα της ζωής. Η αλήθεια που διακηρύττει είναι ανησυχητική αλλά και η μόνη λυτρωτική: η αιτία του κακού, των πολέμων, της βίας και της αδικίας βρίσκεται μέσα στην ανθρώπινη καρδιά. Διότι, από τα Χριστούγεννα που λέμε πως γιορτάζουμε, ίσως να λείπει ο ίδιος ο Χριστός.
Αν όμως θελήσουμε ν' αλλάξουμε και να μεταμορφώσουμε τη ζωή μας, ας ακολουθήσουμε την προτροπή του ποιητή: «Τίποτε άλλο να σου προσφέρω δεν μπορώ. Όμως, αν θες να ζεσταθείς, την καιομένη μου καρδιά, τα πάθη μου, τα κρίματά μου... άναψε μια φωτιά και ρίχτα». Σας εύχομαι καλά και χαρούμενα Χριστούγεννα!




