- Arabica vs Canephora - Η ανατομία ενός κόκκου


Ο καφές είναι ένα παγκόσμια διαδεδομένο ρόφημα, το οποίο κατασκευάζεται από τα καβουρδισμένα και αλεσμένα σπέρματα της καφέας ή καφεόδεντρου. Ο καφές έχει αναζωογονητική δράση, η οποία οφείλεται στο βασικό του συστατικό, την καφεϊνη, ένα αλκαλοειδές συστατικό που υπάρχει στους σπόρους των καρπών του. Υπολογίζεται ότι η διαδικασία ετοιμασίας του ροφήματος επαναλαμβάνεται παγκοσμίως πάνω από 400 δισεκατομμύρια φορές το χρόνο.

Το καφεόδενδρο είναι ένας αειθαλής κορμώδης θάμνος που μοιάζει πολύ με την κερασιά, ανήκει στην οικογένεια Rubiaceae, του γένους Coffea, με 66 αναγνωρισμένες ποικιλίες. Δύο όμως, είναι τα βασικά είδη του φυτού της Coffea που στηρίζουν το εμπόριο του καφέ παγκοσμίως: η Coffea Arabica και η Coffea Canephora.

Η δρύπη, δηλαδή ο καρπός του καφεόδενδρου, ονομάζεται και κεράσι του καφεόδενδρου, λόγω της μεγάλης ομοιότητας του με αυτό, τόσο στο μέγεθος, όσο και στο κόκκινο χρώμα που αποκτά όταν είναι ώριμο και έτοιμο για περισυλλογή.

Η δρύπη, δηλαδή ο καρπός του καφεόδενδρου, ονομάζεται και κεράσι του καφεόδενδρου, λόγω της μεγάλης ομοιότητας του με αυτό, τόσο στο μέγεθος, όσο και στο κόκκινο χρώμα που αποκτά όταν είναι ώριμο και έτοιμο για περισυλλογή.

Στο εσωτερικό του περιλαμβάνει κυρίως δύο κόκκους, αλλά ας δούμε καλύτερα την ανατομία του καρπού του καφεόδενδρου.

Ο εξωτερικός φλοιός του κερασιού ονομάζεται εξωκάρπιο (exocarp). Κάτω από αυτόν βρίσκεται το μεσοκάρπιο (mesocarp), το οποίο είναι ένα λεπτό στρώμα σάρκας, το οποίο διαδέχεται εσωτερικά ένα λεπτότερο στρώμα που αποκαλείται παρέγχυμα (pectin layer). Το ζεύγος των κόκκων του καφέ, καλύπτεται από ένα περγαμηνοειδές περίβλημα, το ενδοκάρπιο, κοινός γνωστό και ως περγαμηνή (parchment). Μέσα στην περγαμηνή συγκατοικούν δύο κόκκοι (bean) , καθένας εκ των οποίων περιβάλλεται ξεχωριστά από ακόμα ένα στρώμα λεπτής μεμβράνης, το σπερμόδερμα ή αλλιώς ασημένιο φλοιό (silver skin).


COFFEA CANEPHORA
Αυτό το είδος προέρχεται από την Αφρική και μπορεί να καλλιεργηθεί σε υψόμετρα 300-1000 μέτρων. Το δέντρο είναι μεταξύ 5-8 μέτρα (16-26 πόδια) σε ύψος, τα φύλλα είναι καθαρά πράσινα και τα cherries είναι κόκκινα της φωτιάς. Είναι ανθεκτικότερη στις ασθένειες, έχει τη δυνατότητα να προσαρμόζεται στα θερμά-υγρά κλίματα, στα οποία η arabica δεν ευδοκιμεί και παράγει μεγαλύτερη σοδειά από αυτήν, αν και ο κόκκος είναι μικρότερος. Διαδεδομένες ποικιλίες της Coffea Canephora είναι η Robusta, Kouilou, Niaouli, Nana, Inec, Conilon (που είναι και η μοναδική ποικιλία Canephora που βγάζει η Βραζιλία) και κατέχουν το 30% της παγκόσμιας παραγωγής.

Ο καφές που παράγεται από τις ποικιλίες αυτές είναι ιδιαίτερα δυνατός και 'σκληρός', με πολύ γεμάτο σώμα  και γευστικά ουδέτερος. Έχει αυξημένη δημοτικότητα, ιδιαίτερα στη μορφή του στιγμιαίου καφέ.

COFFEA ARABICA
Η ποικιλία arabica. Είναι η αρχαιότερη από τις δύο ποικιλίες. Πιστεύεται ότι προέρχεται από την Αιθιοπία αλλά, όπως δηλώνει και η ονομασία της, καλλιεργήθηκε για πρώτη φορά στην Αραβική Χερσόνησο. Ευδοκιμεί καλύτερα σε μεγάλα υψόμετρα (πάνω από 3,000 πόδια), διαθέτει μία πολύ ραφιναρισμένη γεύση και οι καρποί της περιέχουν περίπου 1,2% καφείνη (το μισό απ' ότι η Canephora 2,2% ). Παράγεται κυρίως σε χώρες της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής και είναι γνωστή για το όμορφο άρωμα και τη mild γεύση που δίνει στον καφέ.

Διαδεδομένες ποικιλίες της Coffea Arabica είναι η Typica, Bourbon, Mokka, Munto Novo, Caturra, Catuai, Maragogype, Blue Mountain, Tico, Kent, Mibirizi, San Ramon, Malabar και κατέχουν το 70% της παγκόσμιας παραγωγής.

Οι καφέδες που είναι φτιαγμένοι με ποικιλίες της Coffea Arabica είναι λιγότερο πικροί, έχουν περισσότερο άρωμα, είναι πιο απαλοί, όμως με όχι τόσο γεμάτο σώμα και με λιγότερη «δύναμη» από τους καφέδες που είναι φτιαγμένοι με ποικιλίες της Coffea Canephora.

Όσον αφορά τα ποσοστά των δύο ποικιλιών που χρησιμοποιούν οι εταιρείες για τα χαρμάνια τους και την τάση για προώθηση χαρμανιών από 100% Arabica, είναι καθαρά θέμα marketing και κέρδους.


Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι τα περισσότερα Ιταλικά χαρμάνια espresso (η Ιταλία καταναλώνει τις μεγαλύτερες ποσότητες από την παγκόσμια παραγωγή) περιέχουν αρκετά μεγάλα ποσοστά Robusta. Τα πιο smooth χαρμάνια περιέχουν ελάχιστες ποσότητες και είναι σπάνιο έως αδιανόητο να βρείτε καφέ Ιταλικής κουλτούρας που να μην περιέχει καθόλου Robusta.

Tο μοναδικό, λοιπόν, κριτήριο που θα πρέπει να έχουμε για να ανακαλύψουμε το αγαπημένο μας χαρμάνι και ν' απολαύσουμε ένα φλυτζάνι espresso είναι η όραση, η όσφρηση και η γεύση μας

Ο ορισμός του espresso

Πίνω αποκλειστικά espresso (σκέτο) 10 χρόνια. Μου τον έμαθαν καλοί μου φίλοι (Ιταλοί) σ' ένα καμπιγκ στη Σάμη Κεφαλλονιάς. Από τότε δεν τον άλλαξα ποτέ.
Στην αρχή με μπρικάκια bialetti και στη συνέχεια μπήκα κι εγώ στο χώρο των μηχανών.

Αυτή τη στιγμή ο εξοπλισμός μου είναι:

1 Francis X7

2 Krups (4000 και 4020)

1 Μύλος KRUPS GVX2-12

1 Krups Essenza Nespresso

η  Gaggia Pure που φαίνεται στις παρακάτω φωτογραφίες αποτελεί εδώ και λίγο καιρό παρελθόν για εμένα, μιας και έμεινα απόλυτα δυσαρεστημένος από τη χρήση της.

Έχω διαβάσει πολύ, έχω ασχοληθεί και πειραματιστεί ακόμη περισσότερο (με θερμόμετρα χρονόμετρα, μεζούρες κτλ.) Δεν είμαι ούτε το παίζω barista. Απλά θέλω να μοιραστώ μαζί σας μέσα από μια σειρά εγγραφών που θα κάνω στο blog, κάποιες γνώσεις μου πάνω στο θέμα οι οποίες είναι υπεύθυνες στο απολαυστικό καφεδάκι που απολαμβάνω καθημερινά εγώ και οι φίλοι μου όταν με επισκέπτονται.

Πίνω 3 espresso καθημερινά και ενδιάμεσα μπορεί να πιω κι έναν καπουτσίνο, μακιάτο κτλ.

Σε αυτή την πρώτη εγγραφή σχετικά με τον εσπρέσσο θα ήθελα δώσω έναν ορισμό του.

Επτά  γραμμάρια (+-0,5) φρεσκοαλεσμένου καφέ ενός μίγματος Arabica + Robusta ή Arabica. Ο βαθμός αλέσματος ποικίλλει από σκόνη έως κόκκους μεγέθους ενός χιλιοστού περίπου,

30 κυβικά εκατοστά νερού σε θερμοκρασία 90οC

 πίεση 9 ατμόσφαιρες (+-1) και

25-30 δευτερόλεπτα χρόνος απόσταξης.

H υψηλή πίεση απελευθερώνει τα πιο απαλά, γευστικά και αρωματικά στοιχεία του κόκκου και δημιουργεί μία παχύρρευστη βελούδινη κρέμα στην επιφάνεια.  Tο αποτέλεσμα είναι ένα αρωματικό ρόφημα με γεμάτο σώμα, εξαιρετική γεύση και μακρά επίγευση.  

Eάν η μηχανή είναι επαρκώς δυνατή (15 Bars) και οι κόκκοι του καφέ είναι φρεσκοψημένοι και φρεσκοαλεσμένοι, το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό.

 O καλός εσπρέσο αναγνωρίζεται από το καϊμάκι του. Πρέπει να έχει το καφέ του καρυδιού, με μια κοκκινωπή ή καφετιά απόχρωση, ανάλογα με τον τύπο του καφέ που χρησιμοποιείται. Tο υγρό, πάλι, πρέπει να είναι παχύρρευστο και ομοιογενές.


Σερφάροντας στο Ελληνικό διαδίκτυο είδα σε σε κάποια forum, θέματα που «εξειδικεύονται» πάνω στον εσπρέσσο, να επικρατεί η παρακάτω άποψη:

«Για να πιείς σωστό espresso πρέπει πάντα να χρησιμοποιείς το διπλό φίλτρο της μηχανής σου με 17+ gr , να φτιάχνεις 2 καφέδες τον ένα να τον πίνεις εσύ και τον άλλο ο νεροχύτης σου! ή να φτιάχνεις (με όλη αυτή την ποσότητα) και να πίνεις Μόνο καφέ ristretto ή doppio

Η γνώμη μου είναι ότι ένας τέτοιος  "κανόνας" μόνο Αλχημιστική  Συνταγή θυμίζει. Επίσης φανερώνει Αδυναμία παρασκευής espresso σύμφωνα με το αυστηρα καθορισμένο πρότυπο (http://espressoitaliano.org ) και Δεν Αξίζει κανέναν περαιτέρω σχολιασμό!



Συνεχίζεται ...

(Προσεχώς Arabica Vs Robusta)

Ο Εξοπλισμός μου