Το 1973 ήταν μια χρονιά σταθμός για τον κινηματογράφο. Προβλήθηκε στη μεγάλη οθόνη η γνώριμη πλέον σε όλους ταινία "Ο Εξορκιστής", βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του William Peter Blatty, ο οποίος και έβαλε 15 χρόνια για να το τελειώσει. Η ταινία μιλούσε για το δαιμονισμό ενός κοριτσιού και ήταν τόσο ωμή και τόσο ρεαλιστικά γυρισμένη που αναφέρθηκαν περιπτώσεις ανθρώπων που ένιωσαν πραγματική φρίκη και απεχώρησαν έντρομοι από την κινηματογραφική αίθουσα. Πόσοι όμως γνωρίζουν ότι το βιβλίο του Blatty βασίστηκε σε ένα πραγματικό γεγονός; O Blatty μετέτρεψε στο βιβλίο του το αγόρι της πραγματικής ιστορίας σε κορίτσι, και αυτή είναι και η ουσιαστικότερη διαφορά που θα μπορούσαμε να επισημάνουμε.
Ιανουάριος 1949. Στην περιοχή του Mont Rainier, στο Mairyland, ζεί μια οικογένεια που απαρτίζεται από τον πατέρα, την μητέρα, τη γιαγιά, το νεαρό γιο τους, και μια θεία, η οποία, αν και δε μένει ακριβώς εκεί, περνά πολύ καιρό από τη ζωή της στο σπίτι αυτό, μιας και διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με όλους και κυρίως με τον ανιψιό της. Η θεία αυτοαποκαλείται μέντιουμ και περνά την ώρα της "παίζοντας" Ουίζα, και μυώντας και τον ανιψιό της σ' αυτήν την πρακτική. Η Ουίζα είναι μια θεωρητικά απλή αλλά ουσιαστικά πολύ επικίνδυνη πρακτική που επιτρέπει μέσω ενός πλακέ χαρτονιού ή ξύλου, όπου βρίσκονται τα γράμματα της αλφαβήτου καθώς και κάποια άλλα σύμβολα, να έρθεις σε επαφή με τον άυλο κόσμο των νεκρών. Στην Παλαιά μάλιστα Διαθήκη, η πρακτική αυτή τιμωρούνταν με θάνατο διότι επέτρεπε την επίκληση και τον ερχομό ενός δαίμονα στον κόσμο μας.
Κατά τη διάρκεια αυτών των "παιχνιδιών", παράξενα πράγματα άρχισαν να εκδηλώνονται στο σπίτι, όπως θόρυβοι που δεν υπήρχε λόγος να υπάρχουν, γδαρσίματα στους τοίχους... Έπειτα, οι θόρυβοι έγιναν πιο έντονοι κι' επίμονοι, συνεχίζονταν μάλιστα και κατά τη διάρκεια ατέλειωτων βραδιών. Αντικείμενα άρχισαν να μετακινούνται μόνα τους, φρούτα εκσφενδονίζονταν από τη μια άκρη του δωματίου στην άλλη, το τραπέζι στριφογύριζε... Στο δωμάτιο του παιδιού τα πρωινά διαπίστωναν έντρομοι ίχνη άγριων γραντζουνιών στο στρώμα του. Στις 26 Ιανουαρίου, η θεία πεθαίνει. Ο νεαρός που ήταν δεμένος μαζί της δεν μπορεί να το ξεπεράσει και ψάχνοντας για κάποια διέξοδο, στρέφεται προς την Ουίζα, με την ελπίδα να έρθει σε επαφή μαζί της.
Αρχίζει να αλλάζει. Κλείνεται στον εαυτό του, ενώ οι νύχτες του στοιχειώνονται από εφιάλτες. Η οικογένεια δεν μπορεί να καταλάβει τι συμβαίνει, η κατάσταση έχει ξεφύγει από οποιοδήποτε όριο. Θα στραφούν προς την Εκκλησία ελπίζοντας να βρουν εκεί μια απάντηση. Εκεί θα τους υποδεχθεί ο πάτερ Schuss.
Ο ιερέας γνωρίζει πολύ καλά τον δόκτωρα Rhein, γιατρό παραψυχολόγο. Σε μια αλληλογραφία που αντάλλαξαν διαβάζουμε: " Τη νύχτα της 17ης προς 18ης Φεβρουαρίου, πήρα το παιδί μαζί μου για τη νύχτα, για να διαπιστώσω από μόνος μου τα φαινόμενα που μου είχαν αναφέρει. Το παιδί αποκοιμήθηκε σε μια πολυθρόνα, κι 'έπειτα από λίγο γλίστρησε σιγά-σιγά κι' ακούμπησε στο πάτωμα. Το πήρα και το έβαλα στο κρεβάτι, το οποίο άρχισε να δονείται, το στρώμα βρέθηκε στο πάτωμα, και γλίστρησε κυριολεκτικά κάτω από το κρεβάτι..."
Πήγαν το παιδί σε ψυχιατρική κλινική υπό την επίβλεψη του δόκτωρα Mablerose, έκλεισαν τρία ραντεβού για να το εξετάσουν, πήγαν στα δύο, όχι όμως και στο τρίτο, από φόβο μην το κλείσουν μέσα, μιας και την εποχή εκείνη, το να σε κλείσουν σε ψυχιατρικό άσυλο ήταν αντίστοιχο με το να σε κλείσουν σε φυλακή καταδίκων.
Ο ιερέας θα τους προτείνει τη δική του εξήγηση: το παιδί πρέπει να είναι δαιμονισμένο. Θα πάρει την οικογένεια και θα πάνε στην εκκλησία Saint James, όπου τους περιμένει ο νεαρός πάτερ A. Hugues. Όταν ο ιερέας συναντάται με το παιδί, το παιδί εκστομίζει ακατονόμαστες βρισιές, το τηλέφωνο του ιερέα στο γραφείο του αρχίζει να κινείται από μόνο του, στο δωμάτιο πέφτει απότομα η θερμοκρασία σε σημείο ψύχους. Τρομοκρατημένος, ο ιερέας συμπεραίνει πως πρόκειται πράγματι περί δαιμονισμού που επιβάλει εξορκισμό. Όμως δεν τηρούνται όλες οι προϋποθέσεις που έχει θεσπίσει η Εκκλησία για να πραγματοποιηθεί ο εξορκισμός, και πέρα απ' αυτό, ο ιερέας είναι νέος, χωρίς πείρα στους εξορκισμούς...
Ωστόσο, ο πάτερ Hugues θα κάνει όλες τις απαραίτητες προετοιμασίες για τον εξορκισμό ενώ θα οδηγήσει το παιδί στο νοσοκομείο της Georgetown όπου θα λάβει χώρα ο εξορκισμός. Όλα είναι έτοιμα.
Το παιδί, δεμένο σφιχτά στο κρεβάτι με δερμάτινα λουριά, χτυπιέται ξέφρενο προς όλες τις κατευθύνσεις. Ο πάτερ Hugues ξεκινά τον εξορκισμό... Όσο η διαδικασία προχωρά, τόσο πιο βίαιο γίνεται το παιδί, εκστομίζοντας ακατάπαυστα αισχρολογίες και βλασφημίες. Ο ιερέας δεν αφήνει τον εαυτό του να παρασυρθεί από αυτά που ακούει και συνεχίζει τον εξορκισμό, αλλά σε κάποια στιγμή χαλάρωσης, το παιδί καταφέρνει να βγάλει ένα από τα λουριά, βγάζει από το κρεβάτι μια σούστα και σκίζει μ' αυτή το χέρι του ιερέα, από τον ώμο ως τον καρπό. Μετά από αυτή την πρώτη προσπάθεια εξορκισμού, ο ιερέας καταλαβαίνει ότι έχει να κάνει με τον ίδιο το Διάβολο. Παραδέχεται ότι δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα και σταματά. Μόλις περνά η κρίση, το παιδί επιστρέφει με τους γονείς του στο σπίτι.
Την άλλη μέρα το πρωί, η λέξη "Louis" εμφανίστηκε στο στήθος του, χαραγμένη στο δέρμα με νύχια ή κάποιο άλλο αιχμηρό αντικείμενο. Οι γονείς κοντεύουν να τρελαθούν και, καθώς οι ίδιοι κατάγονται από την πόλη Saint Louis, πηγαίνουν στο σπίτι του θείου του παιδιού, ο οποίος μένει σ' αυτήν την πόλη. Παρά αυτή τους τη μετακίνηση, τίποτα δεν αλλάζει. Τα φαινόμενα εξακολουθούν να επιμένουν. Η κόρη αυτού του θείου, πηγαίνει στην εκκλησία του Αγίου Francois Xavier για να μιλήσει στους ιερείς για εκείνα που είδε να συμβαίνουν στο σπίτι της. Εκεί θα μιλήσει στον πατέρα Bishop, ο οποίος, συνοδευόμενος από το πατέρα Bowdern πηγαίνουν στο σπίτι να συναντήσουν τους δυστυχείς γονείς. Μόλις το παιδί τους βλέπει αρχίζει να κινείται προς όλες τις κατευθύνσεις, βρίζει και δείχνει να αηδιάζει στην όψη και μόνο των ιερέων αλλά και κάθε θρησκευτικού συμβόλου που φέρουν πάνω τους.
Μετά από αυτή τη συνάντηση, θα γραφεί μια από τις πιο πλήρεις αναφορές που γράφηκαν ποτέ πάνω σε δαιμονισμό ανθρώπου τον εικοστό αιώνα. Ο πάτερ Bowdern θα κρατήσει ένα ημερολόγιο με όλες του τις συναντήσεις με τον Δαίμονα καθώς και με όλα όσα συνέβησαν σχετικά με την υπόθεση αυτή. Ας δούμε κάποια αποσπάσματα από το ημερολόγιο:
Τετάρτη 9 Μαρτίου
"...αφόρητοι πόνοι στο στομάχι φαίνεται ότι έπιασαν το παιδί. Η μητέρα σήκωσε την κουβέρτα και την επάνω πυτζάμα του μικρού και είδαμε μεγάλες γρατζουνιές στο θώρακα του νεαρού..."
Παρασκευή 11 Μαρτίου
"...το παιδί κοιμόταν όταν ένα μπουκαλάκι με αγιασμό, τοποθετημένο 60 εκατοστά μακριά από το κρεβάτι, εκτοξεύθηκε προς την αντίθετη γωνία του δωματίου. Στην έξοδό μας, ένας πολύ μεγάλος θόρυβος ήρθε από το δωμάτιο, ενώ στην είσοδό μας, η ντουλάπα γλίστρησε κατά μήκος του τοίχου και γύρισε εντελώς φέρνοντας εμπρός την πίσω της μεριά. Μια καρέκλα μετακινήθηκε 60 περίπου εκατοστά. Ένας εσταυρωμένος, καθώς και άλλα ιερά αντικείμενα που βρίσκονταν κάτω από το μαξιλάρι, γλίστρησαν μέχρι το πόδι του κρεβατιού..."
Αποφασίστηκε ότι θα έπρεπε να γίνει εξορκισμός.
Τρίτη 15 Μαρτίου
"...το στρώμα άρχισε να δονείται, τα ιερά αντικείμενα της Αγίας Μαργαρίτας-Μαρίας που είχαμε τοποθετήσει πάνω στο κρεβάτι εκσφενδονίστηκαν ακόμα μια φορά κατά μήκος του δωματίου."
Ο πατέρας Bοwdern πηγαίνει στο αρχιεπίσκοπο, του διηγείται το τι συμβαίνει, ο αρχιεπίσκοπος αποφασίζει να γίνει ο εξορκισμός. Είναι ο ίδιος ο πατέρας Bowdern που θα κάνει τον εξορκισμό, χωρίς όμως να γνωρίζει την πρώτη προσπάθεια που είχε γίνει από τον πατέρα Hugues.
Ο πατέρας Bowdern παίρνει για βοηθό τον πατέρα Halloran, και έναν άλλο ιερέα. Πηγαίνουν μαζί στο σπίτι της εν λόγω οικογένειας και ξεκινούν τον εξορκισμό. Οι πρώτες προσευχές προκαλούν τον εκσφενδονισμό του φλασκιού με τον αγιασμό στον απέναντι τοίχο. Το κρεβάτι αρχίζει να τινάζεται.
Τετάρτη 16 Μαρτίου
"Το πρώτο precipio προκάλεσε στο αγόρι μια βίαια αντίδραση. Τρεις μεγάλες γρατζουνιές εμφανίστηκαν στο στήθος του, στο άκουσμα των ονομάτων του Θεού, της Αγίας μητέρας Του και του Αγίου Μιχαήλ. Τα πιο βαθιά σημάδια που εμφανίστηκαν στο σώμα του ήταν εκείνα ενός κεφαλιού διαβόλου στο δεξί του πόδι, ενός κερασφόρου ανθρώπου πρόχειρα σχεδιασμένου, καθώς και η λέξη "Hell"(=κόλαση) στο στήθος του."
Παρασκευή 18 Μαρτίου
"...το αγόρι απάγγειλε μαζί με μας την προσευχή του..."
Σάββατο 19 Μαρτίου
"...φτάσαμε μέχρι τις 7 το απόγευμα, το αγόρι πήγε να κοιμηθεί στις 8. Ο εξορκισμός ήταν πολύ βίαιος. Προκαλούσε διαβολικά γέλια και ουρλιαχτά..."
Δευτέρα 21 Μαρτίου
Αποφασίστηκε να οδηγηθεί το παιδί στην ψυχιατρική κλινική ώστε να συνεχιστεί εκεί ο εξορκισμός. Η γλώσσα του παιδιού έγινε πολύ αισχρή και βίαιη. Πρέπει να είδε έναν από τους ιερείς στην κόλαση.
"Τι έκπληξη που σε βλέπω εδώ!! Τι κάνεις εσύ εδώ στην κόλαση;"
Κυριακή 27 Μαρτίου
"...νέα φάση διαβολικού πτυσίματος. Έφτυνε με μια απίστευτη ακρίβεια. Στο 1μ 50 μπορούσε να σε βρει στο πρόσωπο. Τα μάτια του ήταν κλειστά και ωστόσο σκόπευε με εκπληκτική ακρίβεια..."
Παρασκευή 1 Απριλίου
Για να γίνουν τα πράγματα πιο εύκολα, το παιδί βαπτίζεται σύμφωνα με τις καθιερωμένες τελετές.
Σάββατο 2 Απριλίου
Μετά το βάπτισμα, έπρεπε να του δώσουν τη Θεία Ευχαριστία. Εκεί έγινε πραγματική μάχη. Πέντε φορές προσπάθησαν να του δώσουν την Όστια (=η καθολική κοινωνία), και τις πέντε την έφτυσε πίσω. Μετά από δυο ολόκληρες δραματικές ώρες μάχης, απαγγέλθηκε τελικά η προσευχή, και το παιδί κατάπιε εντέλει την Όστια. Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας τα φαινόμενα επιταχύνθηκαν με απίστευτο ρυθμό. Οι προσευχές που είχαν τη μεγαλύτερη επίδραση πάνω στο νεαρό ήταν εκείνες που ήταν αφιερωμένες στον Άγιο Μιχαήλ.
Δευτέρα 18 Απριλίου
10 η ώρα το βράδυ. Μετάληψη, έπειτα εξορκισμός, ο διάβολος φώναζε: "Δεν αρκεί αυτό...πρέπει να προφέρει μια λέξη, μια μόνο λέξη και θα απελευθερωθεί, αλλά δε θα την πει ποτέ..."
11 :45.Το παιδί βρισκόταν σε έκσταση, αλλά ήταν πιο ήρεμο απ' ότι συνήθως κατά τη διάρκεια της προσευχής που ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Μιχαήλ. Έπειτα, βγήκε απότομα από το στόμα του μια κλειστή και σοβαρή φωνή: "Σατανά, είμαι ο Άγιος Μιχαήλ και σε διατάζω εις το όνομα του Κυρίου να αφήσεις αμέσως αυτό το σώμα !!"
Το αγόρι είχε ένα σπασμό ενώ ταυτόχρονα ακούστηκε ένας εκκωφαντικός θόρυβος. Την ίδια στιγμή, όπως αναφέρθηκε αργότερα, οι ιερείς που βρίσκονταν μέσα στην εκκλησία είδαν στον τρούλο της εκκλησίας τον Άγιο Μιχαήλ να πολεμά το Δαίμονα. Το παιδί βγήκε από την κατάσταση έκστασης που βρισκόταν και ψέλλισε: "Έφυγε". Δεν είχε καμιά ανάμνηση από αυτό που του συνέβη, μόνο την εικόνα του Αγίου Μιχαήλ να πολεμά το Δαίμονα.
Ο πατέρας Halloran θα δηλώσει αργότερα: "Το μόνο που ξέρω είναι ότι είμουν εκεί και πως είδα αυτό που είδα"
Ο πατέρας Bowdern: "Ακόμα κι' ένα παιδί επτά χρονών μπορεί να δει τη διαφορά ανάμεσα σε έναν άρρωστο και έναν δαιμονισμένο"
Όλα μας τα όνειρα μπορούν να διαχωριστούν σε 13 βασικά είδη. Γνωρίζοντας το είδος τους, μπορούμε να τα ερμηνεύσουμε ορθότερα και πιο ολοκληρωμένα, καθώς επίσης να τα εκμεταλλευτούμε για την ψυχολογική μας υγεία ανάλογα.
Αυτά τα είδη είναι τα εξής:
Δαιμόνια Όνειρα:
Πρόκειται για όνειρα στα οποία βλέπουμε ότι πολεμάμε "κάτι"(που μπορεί να είναι οτιδήποτε, μα πάντα μας προκαλεί μια "απόκοσμη" αίσθηση) και τελικά βγαίνουμε νικητές ή ξυπνάμε λίγο προτού ηττηθούμε. Είναι όνειρα που προκαλούν πολύ αγωνία και συχνά συνοδεύονται από οργή. Αν και συνηθίζεται να ερμηνεύονται -από τους μυστικιστές- ως πραγματικές μάχες με κάποια οντότητα στο αστρικό πεδίο, η αλήθεια είναι πως αυτή η περίπτωση είναι πολύ σπάνια. Συνήθως, πρόκειται για μάχη με τον ίδιο μας τον εαυτό -για προσωπικά "δαιμόνια" δηλαδή(εξ'ου και η ονομασία τους)
Επαναλαμβανόμενα Όνειρα:
Πρόκειται για εκείνα τα όνειρα που τα βλέπουμε και τα ξαναβλέπουμε απαράλλαχτα ή με ελάχιστες διαφοροποιήσεις. Αν και συνήθως είναι εφιάλτες, δεν αποκλείονται τα ευχάριστα επαναλαμβανόμενα όνειρα. Όμως, το ότι το υποσυνείδητο επιμένει να προκαλεί το ίδιο όνειρο, είτε είναι δυσάρεστο είτε όχι, σημαίνει ότι υπάρχει κάτι βαθιά μέσα μας το οποίο αναζητά αναγνώριση από το συνειδητό. Καλό είναι λοιπόν να προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε αυτά τα όνειρα και στην συνέχεια να πράξουμε ανάλογα.
Επικά Όνειρα ή Ζωντανά Όνειρα:
Πρόκειται για όνειρα που είναι πολύ έντονα (ζωντανά) και πολύ μεγάλα σε διάρκεια. Παρόλη την ζωντάνια τους και την πεποίθηση που μας προκαλούν ότι πρόκειται για Προφητικά Όνειρα, τα Επικά Όνειρα δεν φέρουν κανένα μήνυμα για το μέλλον. Πρόκειται για βαθιά μηνύματα ή/και ανάγκες του υποσυνείδητου, που έχουν φτάσει... στα όρια ανοχής τους. Μ' άλλα λόγια, όταν βλέπουμε ένα Επικό Όνειρο, οφείλουμε στον εαυτό μας να το αποσυμβολίσουμε και να βρούμε την πηγή του, διότι αλλιώς σύντομα θα υποστούμε τις επιπτώσεις του στην ψυχολογία μας.
Εφιάλτες:
Πρόκειται για τα άσχημα όνειρα που μας προκαλούν αισθήματα φόβου, άγχους, οργής ή/και λύπης. Η πηγή των εφιαλτών είναι συνήθως τα καθημερινά γεγονότα/επιρροές που μας έχουν προκαλέσει αυτά τα συναισθήματα. Σε άλλες περιπτώσεις, πρόκειται για υποσυνείδητες φοβίες που εκφράζονται μέσα από τα όνειρα. Όταν ο ίδιος εφιάλτης επαναλαμβάνεται, είναι καλό να αναζητήσουμε την πηγή του, ώστε να λύσουμε το πρόβλημα και να απαλλαχθούμε από την επανεμφάνισή του. (βλ. επαναλαμβανόμενα όνειρα)
Ημερήσια όνειρα:
Πρόκειται για τα όνειρα που κάνουμε όλοι κατά την διάρκεια της ημέρας, ενώ είμαστε ξύπνιοι, αλλά απορροφούμαστε τόσο πολύ στα όνειρά μας (που είναι ουσιαστικά οι επιθυμίες και η φαντασία μας) που για λίγα λεπτά αποκοπτόμαστε από το γύρω περιβάλλον. Μερικές φορές μάλιστα, είναι τόσο ζωντανά, που για λίγες στιγμές αφότου "ξυπνήσουμε", αναρωτιόμαστε εάν πράγματι συνέβησαν τα όσα βλέπαμε.
Θεραπευτικά Όνειρα:
Πρόκειται για όνειρα που μας προειδοποιούν για την υγεία του σώματός μας, όταν υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Συνήθως εκφράζονται με πόνο, αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητο. Χαρακτηριστικό θεραπευτικό όνειρο, είναι όταν βλέπουμε να πέφτουν τα δόντια μας, που-αν και έχει ερμηνευτεί με πάμπολλους τρόπους- συνήθως μας προειδοποιεί για προβλήματα στα δόντια.
Άλλο χαρακτηριστικό θεραπευτικό όνειρο, είναι όταν βλέπουμε κάποιος να μας χτυπάει σε συγκεκριμένο σημείο του σώματος. Καλού-κακού, ας επισκεφτούμε έναν γιατρό για το συγκεκριμένο σημείο.
Κριτικά Όνειρα ή Όνειρα "Σκιές":
Πρόκειται για όνειρα στα οποία βλέπουμε να έχουμε πάει πίσω στον χρόνο, έχοντας όμως την παρούσα συνείδηση και μνήμη. Άλλοτε εξελίσσονται όμορφα και άλλοτε σε εφιάλτες.
Στην πρώτη περίπτωση, πρόκειται για όνειρα μέσα από τα οποία το υποσυνείδητο, προσπαθεί να μας θυμίσει κάτι ωφέλιμο στον χαρακτήρα μας το οποίο έχουμε ξεχάσει.
Στην δεύτερη περίπτωση, το υποσυνείδητο μάς γυρνά πίσω, στην "στιγμή γέννησης" κάποιου ελαττώματος ή φοβίας μας, με σκοπό να το πολεμήσουμε και να το εξαφανίσουμε.
Μέσα Όνειρα ή αλλιώς "Όνειρα μέσα σε Όνειρα":
Πρόκειται για όνειρα στα οποία βλέπουμε ότι ξυπνάμε και νομίζουμε ότι έχουμε ξυπνήσει, ενώ στην πραγματικότητα συνεχίζουμε να κοιμόμαστε και να ονειρευόμαστε. Αυτά τα όνειρα δεν υποδηλώνουν τίποτε άλλο πέρα από την μετάβαση από την κατάσταση REM (Rapid Eye Movement, που υποδηλώνει τον πολύ βαθύ ύπνο) σε πιο ελαφρύ ύπνο. Γι αυτό συνήθως, δεν θυμόμαστε πολύ καλά το πρώτο μέρος του ονείρου (δηλαδή αυτό προτού «ξυπνήσουμε») αλλά το δεύτερο.
Όνειρα "Φάρσες":
Όπως ορίζει και η ονομασία τους, πρόκειται για όνειρα που δεν σημαίνουν τίποτα ούτε φέρουν κάποιο μήνυμα. Είναι απλές επιρροές από τα γεγονότα της ημέρας που πέρασαν ή ακόμα και... από την ταινία που είδαμε προτού πέσουμε για ύπνο. Αυτά τα όνειρα, τα βλέπουμε ή λίγο μετά που αποκοιμιόμαστε ή λίγο πριν ξυπνήσουμε.
Προφητικά Όνειρα ή Διαισθητικά Όνειρα:
Όπως ορίζεται και από το όνομα που τους έχει δοθεί, πρόκειται για όνειρα που μας πληροφορούν για μελλοντικά γεγονότα. Τα πιο συνηθισμένα, αφορούν απλά γεγονότα του άμεσου μέλλοντος.
Συνειδητά Όνειρα (γνωστά και ως Lucid Dreams ή Αρχικά Όνειρα)
Αυτά τα όνειρα συμβαίνουν συνήθως είτε λίγο μετά αφ' ότου πέσουμε για ύπνο ή λίγο προτού ξυπνήσουμε (εάν έχουμε "χορτάσει" ύπνο). Αυτό που συμβαίνει, είναι ότι κάποια στιγμή μέσα στο όνειρο, συνειδητοποιούμε ότι ονειρευόμαστε. Συνήθως, την ίδια στιγμή ξυπνάμε, εκτός εάν εξασκηθούμε στο να παραμένουμε σ' αυτήν την κατάσταση, ελέγχοντας την έκβαση του ονείρου.
Τηλεπαθητικά Όνειρα:
Πρόκειται για όνειρα τα οποία μας δείχνουν το τι συμβαίνει ακριβώς εκείνη την στιγμή που κοιμόμαστε, κάπου αλλού ή σε κάποιον άλλο.
Επίσης, μια μάλλον σπάνια περίπτωση, είναι να ονειρευόμαστε ότι ονειρεύεται την ίδια στιγμή, ένα πολύ κοντινό μας πρόσωπο.
Την τελευταία μέρα της διαμονής τους επισκέφτηκαν το μοναστήρι, για τελευταία φορά. Στον γυρισμό, περίπου στις 6.30 το απόγευμα, ακολουθώντας τις κατηφόρες που οδηγούν στο κεντρικό δρόμο, ανάμεσα σε μια ημιδασωμένη περιοχή, συνέβη το ακόλουθο περιστατικό που όντως εντυπωσιάζει. Σε κάποια στροφή του δρόμου, που η ορατότητα ήταν περιορισμένη, ο οδηγός, πατέρας του κοριτσιού αντιλήφθηκε την τελευταία στιγμή μια σιλουέτα, μια μορφή να προσπαθεί να διασχίσει κάθετα τον δρόμο. Και περιγράφει : ¨ Ήταν σαν να υπήρχε αλλά και να μην υπήρχε. Έλεγες ότι αν επιχειρούσες να την αγγίξεις θα χανόταν. Φορούσε αν μπορείς να το πεις αυτό μια κάπα σκούρα. Η σύζυγός μου και το παιδί μου προσπαθούσαν να κοιμηθούν. Είμασταν πολύ κουρασμένοι αλλά και πολύ απογοητευμένοι αυτές τις μέρες, και εγώ αυτό που έβλεπα μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτων σκέψης υπέθεσα μήπως ήταν και στην φαντασία μου. Αντέδρασα από ένστικτο. Φρενάρισα απότομα, και επειδή βρισκόμουν σε στροφή το αυτοκίνητο βγήκε έξω προς τα δεξιά του δρόμου. Ένα όχι πολύ μεγάλο ανάχωμα έκανε το αυτοκίνητο να αναπηδήσει τουλάχιστον 3 με 4 φορές. Τα τραντάγματα ήταν πολύ απότομα και η κόρη μου που είχε ξαπλώσει στα πίσω καθίσματα βρέθηκε πεσμένη στο εσωτερικό του αυτοκινήτου, έχοντας χτυπήσει τα πόδια της στις βάσεις των μπροστινών καθισμάτων. Η ταραχή μας ήταν μεγάλη, και βγαίνοντας από το αυτοκίνητο - που δεν είχε πάθει κάτι σοβαρό - προσπαθήσαμε να συνέλθουμε, ενώ αμέσως μετά μεταβήκαμε στην πόλη της Μυτιλήνης για να την δει γιατρό. Δεν διαπίστωσε κάτι, τουλάχιστον πέρα από το πρόβλημα που ήδη είχε αλλά μας συνέστησε όταν επιστρέψουμε στην Αθήνα να το επανεξετάσουμε. Έτσι και έγινε. Στο άμεσο χρονικό διάστημα που ακολούθησε αυτό το περιστατικό, παρατηρήσαμε μια απίστευτη πρόοδο στην κίνηση των ποδιών της κόρης μου και σήμερα 6 χρόνια μετά περπατάει. Όχι τέλεια αλλά περπατάει. Ερχόμαστε πια σχεδόν δύο φορές τον χρόνο. Έτσι έγιναν τα πράγματα. Όπως τα περιέγραψα. Δεν ξέρω τι ήταν αυτό που είδα. Ίσως ο Άγιος Ραφαήλ. Αλλά ότι και να ήταν, προξένησε το ατύχημα, και έγινε ότι έγινε. Ότι πιο καλό για την ζωή του παιδιού μου ! ( Ο διάλογος με τον συγκεκριμένο άνθρωπο έγινε το καλοκαίρι του 1993, και τον μεταφέραμε όσο πιο αυτούσιο μπορούσαμε, στηριζόμενοι στην μνήμη και στις σημειώσεις μας).
Από τα στοιχεία που συλλέξαμε καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η χρονική αφετηρία του γεγονότος τοποθετείται πολύ παλιά, κάπου στο 1770 - 1800. Από τότε και μέχρι σήμερα (τελευταίες αναφορές ) ένα πλήθος από γεγονότα και περιγραφές σκεπάζουν με το πέπλο του μυστηρίου την όποια εξήγηση. Και είναι τρεις οι επιλογές που προκύπτουν : Της πλήρους απόρριψης, της παρερμηνείας, και της θετικής αποδοχής.
Η συγκέντρωση των στοιχείων έγινε για το διάστημα πριν το 1989 μιλώντας με τους κατοίκους της περιοχής. Κατά το διάστημα 1989 - 1991 από ιδία εμπειρία αφού βρισκόμασταν στο νησί και για το μετέπειτα χρονικό διάστημα από έρευνα που πραγματοποιήσαμε σε επισκέψεις μας, καθώς το θέμα μας ενδιέφερε και μας προβλημάτιζε έντονα. Σε κάποια σημεία των περιγραφών μας ενδεχομένως να υπάρχουν κάποια κενά. Αυτό οφείλεται στις εκκρεμότητες και τις ελλείψεις με τις οποίες ήρθαν σε μας οι πληροφορίες και οι μαρτυρίες των συνομιλητών μας. Όταν πρόκειται να συγκεντρώσεις στοιχεία που προέρχονται από πολλούς ανθρώπους και μάλιστα να αφορούν πολύ παλιά γεγονότα είναι φυσικό να υπάρχει κάποια σύγχυση.
*Περιορισμός* : Επειδή πολλά από τα περιστατικά εξελίχθηκαν σε περιοχές που ανήκουν στον στρατό, για ευνόητους λόγους πρέπει να είμαστε κάπως ¨ανακριβείς ¨ στις περιγραφές εκείνες που τις αφορούν και να περιοριστούμε στην γενική αναφορά τους ή κόβοντας μέρος της ονομασίας τους .
Κάποια περιστατικά δεν συνδέονται με το βασικό θέμα του άρθρου. Επειδή όμως συμβάλλουν σε μια πιο γενική εικόνα για την μυστηριώδη Λέσβο τα αναφέρουμε.
Λέσβος ( Περιοχή παραλίας Θερμής - Τέλη Αυγούστου 1985 )
Μια παρέα από 7 άτομα έχει συγκεντρωθεί στην παραλία όταν γύρω στις 1.30 μ.μ. αντιλαμβάνεται ότι στο βάθος πίσω από την φωτιά που έχουν ανάψει κινούνται κάποιες σιλουέτες. Παρακολουθώντας καλύτερα έκπληκτοι διαπιστώνουν ότι οι σιλουέτες αυτές χάνονται, εμφανίζονται και εξαφανίζονται με διαφορά κάποιων δευτερολέπτων κάθε φορά. Αν και η έκπληξη ήταν μεγάλη τις ακολουθούν από μεγάλη όμως απόσταση ( χωρίς να τις χάνουν ) περίπου 40 - 50 μέτρα, και προσπαθώντας να συνειδητοποιήσουν γιατί πρόκειται. Οι μάρτυρες ορκίζονται ότι κατά την διάρκεια του περιστατικού που κράτησε γύρω 3 - 4 λεπτά ακουγόταν μια περίεργη απαλή ψαλμωδία και ταυτόχρονα μεταλλικοί ήχοι , σαν να ακουμπούσαν κάποια μέταλλα μεταξύ τους. Οι σιλουέτες που ήταν περίπου 10 - 12 φαίνεται να ξεκίνησαν αυτή την πορεία τους από την ακτή και χάθηκαν κυριολεκτικά μπροστά από τα μάτια των ατόμων που τις ακολουθούσαν την στιγμή που μπήκαν στον χωματόδρομο που περνά δίπλα από το εκκλησάκι της περιοχής. Την στιγμή εκείνη η ορατότητα ήταν λόγω του φεγγαριού πάρα πολύ καλή για νύχτα, κάτι που βοήθησε τους μάρτυρες να βλέπουν ξεκάθαρα τις εμφανίσεις και εξαφανίσεις αυτών των σιλουετών ! Την επόμενη μέρα ψάχνοντας στην αμμουδιά δεν διέκριναν κάτι που να έδειχνε ότι αυτή είχε ¨περπατηθεί ¨ το προηγούμενο βράδυ, εκτός από κάποιες λεπτές αλλά βαθιές γραμμές στην άμμο. Σαν κάτι να σερνόταν ! Αλλά κανέναν ίχνος από βήματα.
Αξίζει να τονίσουμε ότι το συγκεκριμένο σημείο της παραλίας δεν είναι ιδιαίτερα προσεγγίσιμο, και οι δυνατοί άνεμοι της ημέρας πέφτουν το βράδυ αφού προηγουμένως έχουν στρώσει την άμμο της παραλίας. Επομένως κάθε βραδινή ¨αναστάτωση ¨ θα ήταν δυνατόν να αποτυπωθεί. Παρόλα αυτά τίποτα δεν αποτυπώθηκε εκτός από τις λεπτές βαθιές γραμμές.
Την ίδια περίπου χρονική περίοδο κάτοικοι της περιοχής που διέρχονταν βραδινές ώρες από εκεί ισχυρίζονταν ότι από την μεριά της θάλασσας άκουγαν κραυγές. Αρχικά πίστεψαν ότι ίσως να προέρχονταν από κάποιους λαθρομετανάστες που κινδύνευαν. Επειδή όμως τίποτα τέτοιο δεν αποδείχτηκε και το γεγονός συνεχίστηκε, δεν μπόρεσαν ποτέ να το εξηγήσουν και το απέδωσαν σε κάτι το ανεξήγητο. Κάτι που στοίχειωνε την περιοχή.
Λέσβος ( Περιοχή παραλίας Θερμής )
Τον Χειμώνα του 1988 ( δεν είμαστε σε θέση να προσδιορίσουμε περισσότερο την χρονική στιγμή ) σκοποί του φυλακίου Πρ ( * ) γίνονται μάρτυρες της διέλευσης σκιών ανάλογη με αυτή που περιγράψαμε παραπάνω. Συνέβη τις βραδινές ώρες, κράτησε περίπου τρία λεπτά και χάθηκαν όταν οι στρατιώτες πλησίασαν εκεί. Και εδώ αναφέρθηκαν μεταλλικοί ήχοι και ψαλμωδία. Αυτό επαναλήφθηκε άλλη μια φορά κοντά στο συγκεκριμένο φυλάκιο, ενώ υπήρξε μαρτυρία για σειρά μικρών φώτων ( καντήλια wink.gif που φάνηκαν να κινούνται αργά σε μικρά, στενά μονοπάτια στο απέναντι ύψωμα.
Λέσβος ( Περιοχή παραλίας Θερμής )
Τον Χειμώνα του 1989 μια στρατιωτική περίπολος του φυλακίου Πρ ( * ) γύρω στις 3.30πμ διεξάγοντας έρευνα στις ακτές για λαθρομετανάστες και κάτω από άσχημες καιρικές συνθήκες, περνά δίπλα από την μικρή εκκλησία που βρίσκεται στην παραλία της Θερμής. Την εκκλησία ελάχιστοι την επισκέπτονταν εκείνη την περίοδο και είναι φυσικό να μην υπήρχαν αναμμένα κεριά ειδικά αυτή την ώρα ( σε μια απομακρυσμένη περιοχή, ξημερώματα, στην καρδιά του χειμώνα ). Στην επιστροφή της περιπόλου περίπου 1 ώρα μετά οι στρατιώτες αντιλήφθηκαν φως στο εσωτερικό της εκκλησίας και πλησιάζοντάς της διαπίστωσαν ότι προερχόταν από αναμμένα κεριά. Η ώρα ήταν περίπου 4.30 πμ ! Θα ήταν απίθανο να μεταβεί κάποιος κάτω από αντίξοες συνθήκες και τέτοια ώρα σε ένα απομακρυσμένο και σχεδόν εγκαταλειμμένο εκκλησάκι για να ανάψει τα κεριά !
Λέσβος ( Περιοχή Μανταμάδος )
Τον χειμώνα του 1991, στα μέσα Φεβρουαρίου ένα στρατιωτικό τζίπ εξωτερικής εφόδου διενεργεί αιφνιδιαστικές επισκέψεις ( εφόδους ) στα φυλάκια των ακτών. Η συγκεκριμένη βραδιά ήταν μια από τις πιό σκληρές χειμωνιάτικες βραδιές του χειμώνα του 1990 από άποψη ανέμων, κρύου και βροχόπτωσης. Δεν θα ήταν υπερβολικό να πούμε ότι η ταχύτητα του ανέμου ανατολικά της Λέσβου άγγιζε τα 12 μπωφόρ. Αν και δεν βρίσκουμε την σκοπιμότητα τέτοιων ελέγχων υπό τέτοιες συνθήκες ( υποκειμενική εκτίμηση ), εν τούτοις το τζίπ διενεργώντας έλεγχο αρχικά στο φυλάκιο της Πρ (*), προχώρησε στο επόμενο, αυτό του Μαν (*). Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά την διάρκεια της διαδρομής προς το φυλάκιο της Πρ (*) κοντά στην παραλία της Θερμής, το τζίπ κινδύνευσε να βγει εκτός δρόμου 3 φορές και να πέσει σε βαθιά χαντάκια που βρίσκονται στα αριστερά του δρόμου με κατεύθυνση προς τα βόρεια. Παράλληλα δεχόταν μεγάλο όγκο θαλασσινού νερού από τα δεξιά καθώς οι σφοδροί άνεμοι έφερναν τα κύματα πάνω από τον δρόμο σε ύψος αρκετών μέτρων. Μετά το φυλάκιο της Πρ (*) το στρατιωτικό όχημα, μέσα σε εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες έφτασε στο φυλάκιο του Μαν ( * ). Το συγκεκριμένο βρίσκεται σε μια θέση που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ακρωτήρι και η προσέγγιση σ' αυτό γίνεται μέσω ενός στενόμακρου ανηφορικού χωματόδρομου. Η σφοδρότητα του ανέμου και η χαμηλή ορατότητα ήταν στιγμές που θα μπορούσαν να ρίξουν το όχημα στο γκρεμό. Κρίθηκε απαραίτητο να αναβληθεί και να μεταφερθεί για την επόμενη μέρα η επιστροφή όπως και έγινε.
Το πρωί οι συνθήκες από άποψη ανέμων είχαν καλυτερεύσει, ενώ εξακολουθούσε η βροχόπτωση. Το τζίπ κινήθηκε προς την έξοδο για την επιστροφή όταν ξαφνικά σταμάτησε αφού ένας μεγάλο λευκός όγκος βρισκόταν πάνω στο δρόμο. Έκπληκτο το πλήρωμα διαπίστωσε ότι ο όγκος ήταν ένας μεγάλο λευκός μαρμάρινος σταυρός και μια μαρμάρινη τετράγωνη βάση. Την έκπληξη διαδέχτηκε ο προβληματισμός και αυτό που είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε είναι ότι αυτά τα αντικείμενα απομακρύνθηκαν με άλλο όχημα από εκεί. Οι φήμες έλεγαν ότι προέρχονταν από το νεκροταφείο του χωριού Μανταμάδος.
Είναι αδιανόητο το τι μπορεί να είχε συμβεί. Τα ερωτήματα πολλά, αλλά συγκλίνουν στο εξής ένα : ποιοι ήταν αυτοί ή τι ήταν τελικά αυτό που κατά την διάρκεια μιας βραδιάς με σφοδρή κακοκαιρία, σε συνθήκες πραγματικού κινδύνου ( ειδικά για το μέρος πού διαδραματίστηκε το συμβάν ) , να καταφέρνει να μετακινήσει σε έναν επικίνδυνο δρόμο, και μέσα από διαδρομή αρκετών χιλιομέτρων ένα τόσο βαρύ αντικείμενο. Και που θα μπορούσε να απέβλεπε αυτή η ενέργεια. Σίγουρα μια τέτοια πράξη δεν μπορεί να ήταν προϊόν ορθής σκέψης, φυσιολογικού ανθρώπου ή ανθρώπων. Ίσως όμως ήταν πράξη ¨μη ανθρώπων¨..........
Σε διαφορετικές χρονικές στιγμές παρουσιάζονταν φήμες για τις σκιές που εμφανίζονταν και χάνονταν. Πολλές από αυτές πιθανόν να μην ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Ίσως κάποιες άλλες να ήταν επανάληψη, ανάπλαση παλιών αναφορών, που στο πέρασμα του χρόνου, και από στόμα σε στόμα κάπως να παραποιήθηκαν. Η εντύπωση όμως που αποκομίσαμε ήταν ότι υπήρχε μια βάση. Ότι κάποια γεγονότα, συνέβαιναν και έφερναν στο φως την ανησυχία. Η εκτίμησή μας ήταν ότι ακόμα και αν κάποιοι από τους συνομιλητές μας γνώριζαν δεν ήταν διατεθειμένοι να μας επιβεβαιώσουν τα όσα γνώριζαν ( ή είχαν ακούσει ). Συνέβαινε όταν μιλούσαν πολλές φορές να αφήνουν να διαχέεται η εντύπωση ότι οι ίδιοι δεν τα πίστευαν αλλά απλά μπορεί και να είχαν συμβεί. Αυτό σίγουρα υποκρύπτει μια φοβία ( καθιερωμένη στην Ελληνική κοινωνία και όχι μόνο ) : ότι η αποδοχή, η πεποίθηση για την ύπαρξη υπερφυσικών καταστάσεων και συμβάντων είναι κάτι που μπορεί να παρεξηγηθεί και να στιγματίσει.
Λέσβος ( Περιοχή Μόριας )
Στο χωριό Μόρια οι φήμες περί ύπαρξης βρυκολάκων υπήρχαν ακόμα και πρόσφατα. Κάποιοι κάτοικοι μάλιστα ισχυρίζονταν ότι ήταν έντονα τα περιστατικά την δεκαετία του 1940.
Στην περιοχή του στρατοπέδου της Μ. (*) οι σκοπιές έγιναν διπλοσκοπιές ( φυλάσσονταν ταυτόχρονα από 2 άτομα ), όταν για μεγάλο χρονικό διάστημα οι στρατιώτες έβλεπαν μια κοπέλα να περιφέρεται τις πρωινές ώρες και λίγο πριν χαράξει με σκισμένα λευκά και αιματοβαμμένα ρούχα στους ελαιώνες γύρω από το στρατόπεδο. Αρχικά υπήρξε αμφισβήτηση και όπως πάντα ειρωνεία. Όταν όμως τα περιστατικά συνεχίστηκαν και επιβεβαιώθηκαν κρίθηκε επιβεβλημένο για ψυχολογικούς λόγους να επανδρωθούν οι σκοπιές με δύο άτομα ( αν και η συγκεκριμένη επιλογή για ευνόητους λόγους διαψευδόταν ) .
Η επιβεβαίωση για την θέαση του φαντάσματος της κοπέλας έγινε και από βοσκούς που είχαν κοπάδια στην περιοχή. Αυτοί απέφευγαν να κινούνται σε αυτό το μέρος και ειδικά τις πρωινές ώρες.
Λέσβος ( Περιοχή Μοναστηριού Αγίου Ραφαήλ )
Στη Λέσβο, και ειδικά στην περιοχή της Θερμής όπου βρίσκεται το μοναστήρι του Αγίου Ραφαήλ, έχουν αναφερθεί περιστατικά που τα συνδέουν με την εμφάνιση του Αγίου. Κάποιοι που έμειναν στους ξενώνες που έχουν φτιαχτεί εκεί, ισχυρίζονται ότι έχουν γίνει μάρτυρες της θέασης του Αγίου, ενώ είναι χαρακτηριστικές κάποιες περιπτώσεις που μιλούν για ομαδική θέαση και όχι από μεμονωμένα άτομα κάτι που θα μπορούσε να αμφισβητηθεί.
Σε αυτό το άρθρο θα δείτε μερικούς παράξενους θανάτους που έχουν καταγραφεί. Θάνατοι πολύ περίεργοι, που τα αίτιά τους δεν έχουν αποδειχθεί 100%. Ίσως είναι απλά παράξενοι θάνατοι. Ίσως κάτι άλλο κρύβεται από πίσω ...;
Στις 26 μαϊου του 1998 η 22χρονη πατρίτσια μοσίγκλια από το μπουένος άιρες της αργεντινής, σήκωσε το ακουστικό του τηλεφώνου της και δέχτηκε ξαφνικά μια ηλεκτρική εκκένωση 13000 volts, που κυριολεκτικά την κατακεραύνωσε. Η αστυνομία ανάφερε ότι η ηλεκτροπληξία προήλθε από ένα ηλεκτρικό καλώδιο που έπεσε πάνω στις τηλεφωνικές γραμμές στο δρόμο που βρισκόταν το σπίτι της άτυχης γυναίκας
Χαλαζόκοκκοι διαμέτρου 7,5 εκατοστών έπεσαν στις 22 απριλίου του 1998 στην κινέζικη επαρχία του Jiangxi, αφήνοντας 12 ανθρώπους νεκρούς και τραυματίζοντας πάνω από 1000. την επόμενη μέρα χαλαζόκοκκοι διαμέτρου 8 εκατοστών βομβάρδισαν την πόλη changed της επαρχίας hunan, σκοτώνοντας 9 ανθρώπους και καταστρέφοντας σπίτια και σοδειές.
Ένα μέλος της φυλής mangyan των φιλιππίνων, ο 32χρονος lantod cumiliu, βρέθηκε νεκρός μέσα στην κοιλιά ενός γιγαντιαίου πύθωνα, από ένα άλλο μέλος της φυλής του, που βρήκε τον πρησμένο πύθωνα, τον σκότωσε κι άνοιξε το στομάχι του.
Ένα 9χρονο αγόρι από την ελβετία συνθλίφτηκε από μια μεγάλη χιονόμπαλα την οποία έφτιαξε μαζί με τον ηλικίας 5 ετών μικρότερο αδελφό του. Όταν η χιονόμπαλα άρχισε να κυλάει στην πλαγιά το αγόρι γλίστρησε και καταπλακώθηκε από αυτή.
Ένα καγκουρό, που είχε δραπετεύσει από τσίρκο και ξόδεψε τρεις μήνες περιπλανώμενο ασκόπως γύρω από το over wallop του Hampshire, σκοτώθηκε όταν πήδηξε πάνω από έναν φράκτη και βρέθηκε ξαφνικά στην πορεία ενός διερχόμενου αυτοκινήτου. Τις προηγούμενες μέρες οι χωρικοί είχαν προσπαθήσει να συλλάβουν μάταια το περιπλανώμενο ζώο.
Η γυναίκα ενός υψηλόβαθμου πρώην δικαστή σκοτώθηκε, αφού κτυπήθηκε θανάσιμα από ένα κομμάτι βράχου που αποσπάστηκε εξαιτίας μιας αστραπής. Το περιστατικό αυτό συνέβη τον Οκτώβριο του 1996, όταν ο συνταξιούχος sir johh Leonard και η 71χρονη σύζυγος του Doreen, έκαναν διακοπές στην κατεχόμενη από τους τούρκους Βόρεια Κύπρο. Όταν έπεσε η αστραπή, το ζευγάρι στεκόταν στην κορυφή ενός βράχου και απολάμβανε τη θέα του κάστρου της Αμμοχώστου.
Όταν μια γυναίκα από τη σαουδική αραβία έφτασε στην πόλη damman, για να επισκεφτεί την κόρη της και το νεογέννητο μωρό της, παραπονέθηκε για παράξενες κινήσεις κάτω από την πλάτη της στη διάρκεια του ταξιδιού της. Όταν η κόρη της σήκωσε τη φούστα της για να δει τι συνέβη ανακάλυψε ένα μοιραίο τσίμπημα από δηλητηριώδες φίδι.
Μια αγρότισσα από τη Ρουμανία, που επιχείρησε απρόσεκτα να παρασκευάσει ρακί από δαμάσκηνα, κάηκε από τις φλόγες ενός αποστακτήρα του β παγκοσμίου πολέμου, που εξερράγη. Από την έκρηξη τραυματίστηκε άσχημα και η κόρη της.
Ο 32χρονος tim Nicholson, συντάκτης του ανδρικού περιοδικού arena, αυτοκτόνησε πηδώντας από έναν απότομο βράχο στο saltdean, κοντά στο brighton, επειδή διαφώνησε με το κύριο άρθρο του περιοδικού που ο ίδιος αναγκάστηκε να γράψει στο τελευταίο τεύχος του. Η αστυνομία βρήκε ένα σημείωμα αυτοκτονίας στην κορυφή του βράχου, καθώς κι ένα αντίτυπο του περιοδικού άγρια ξεσκισμένο.
Μια σφαίρα που εκτοξεύτηκε στον αέρα κατά τη διάρκεια μια γιορτής στην πόλη rawalpindi του βόρειου πακιστάν, στην οποία απόλαυσαν οι χωρικοί και μια παράσταση με βόδια, γκρέμισε έναν πυλώνα με ρεύμα υψηλής τάσης, σκοτώνοντας το λιγότερο 15 ανθρώπους, καθώς και τέσσερις νεροβούβαλους.
Μια γυναικα στη Σερρες πριν καμια 15ετια αυτοκτόνησε πέφτοντας απ τον 6ο οροφο της οικοδομής που έμενε οταν εμαθε οτι ο σύζυγος της την απατά...
Την στιγμή της πτώσης ο σύζυγος περνούσε κάτω απ την οικοδομή πηγαίνοντας για το σπίτι.
πέφτοντας η γυναικα έπεσε πάνω του με αποτέλεσμα τελικά να σκοτωθούν και οι 2 τους...
Ταξιδευτής