Σημειωματάριο

Δεν πρόκειται για οικονομική κρίση, ούτε για επιλεκτική χρεοκοπία...

...πρόκειται για ανταλλαγή οργάνων.

Εμείς χρωστάμε τα άντερά μας

και αυτοί θα πάρουν τα α@@δια μας

« Αν ο θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ. θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι' αυτό που αξίζουν, αλλά γι' αυτό που σημαίνουν, θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόνταν. θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και... πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!
Αν ο θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου. θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος, θα ζωγράφιζα μ' ένα όνειρο του Βαν Γκονγκ πάνω στα άστρα. Ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη, θα πότιζα με τα δάκρυα μου τα τριαντάφυλλα, για να νιώσω τον πόνο από τ' αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...
θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ, θα έκανα κάθε άνδρα και κάθε γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα. Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν που νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι τον θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη.
Έμαθα τόσα πράγματα από εσάς τους ανθρώπους... Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του Βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του -για πρώτη φορά- το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα. Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν 
πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ,
γιατί, όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ' αυτήν τη Βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω. Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι.
Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να βγαίνεις από την πόρτα, θα σ' αγκάλιαζα και θα σου 'δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που θα σ' έβλεπα, θα έλεγα «Σ' αγαπώ» και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη. Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει. Όμως, σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα 'θελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω. Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που Βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν' το σήμερα. Γιατί, αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις «συγγνώμη», «συγχώρεσε με», «σε παρακαλώ», «ευχαριστώ» κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις. Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ' τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα. »

Συντάκτης αυτής της συγκινητικής επιστολής είναι ο νομπελίστας συγγραφέας Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, ο οποίος επέλεξε να δημοσιεύσει αυτή την κατάθεση ψυχής όταν έμαθε ότι έχει προσβληθεί από καρκίνο.

Πάουλο Κοέλιο - Paolo Coelho αποφθέγματα

Paolo coelho αποφθέγματα: Από το βιβλίο: Ο Αλχημιστής

Ο κάθε άνθρωπος πάνω στη γη έχει ένα θησαυρό που τον περιμένει.

Όταν έχουμε τους μεγάλους θησαυρούς μπροστά μας δεν το παίρνουμε είδηση.

Η ευλογία που δεν είναι καλοδεχούμενη μετατρέπεται σε κατάρα.

Paolo Coelho αποφθέγματα: Από το βιβλίο: Το πέμπτο βουνό

Όταν κάποιος βαδίζει σταθερά στον προορισμό του, πολλές φορές αναγκάζεται να βγαίνει λίγο από την πορεία του.

Paolo Coelho αποφθέγματα: Από το βιβλίο: Μπρίντα

Οτιδήποτε κάνει ο άνθρωπος μπορεί να τον φέρει πιο κοντά στην Υπέρτατη Σοφία, αρκεί να το κάνει με αγάπη στην καρδιά.

Είμαστε υπεύθυνοι για το σύμπαν επειδή είμαστε το σύμπαν.

Για να βαδίσεις στο μονοπάτι της σοφίας πρέπει να μη φοβάσαι να κάνεις λάθη.

Paolo Coelho αποφθέγματα: Από το βιβλίο: Ο διάβολος και η δεσποινίδα Πριμ

Μόνο οι δειλοί κρύβονται πίσω απ' τη σιωπή.

Όποιος αγαπάει περιμένοντας ανταμοιβή χάνει τον καιρό του.

Paolo Coelho αποφθέγματα: Από το βιβλίο: Στις όχθες του ποταμού Πιέδρα κάθισα και έκλαψα

Είναι ανώφελο να μιλάς γι αγάπη, γιατί η αγάπη έχει τη δική της γλώσσα και μιλάει από μόνη της.

Η αγάπη δε θέτει πολλά ερωτήματα, γιατί αν αρχίσουμε να σκεφτόμαστε, αρχίζουμε και να φοβόμαστε.

Ίσως είναι ο φόβος να σε περιφρονήσουν, να μη γίνεις αποδεκτός, ο φόβος μήπως σπάσει η μαγεία.

Μπορεί να φαίνεται γελοίο, αλλά έτσι είναι. Γι αυτό δεν κάνουμε ερωτήσεις αλλά ενεργούμε.

Καμιά μέρα δεν είναι όμοια με την άλλη. Κάθε πρωί έχει το ξεχωριστό του θαύμα, τη μαγική στιγμή του, όπου οι γέρικοι κόσμοι καταρρέουν και ξεπροβάλλουν καινούριοι αστερισμοί!

Paolo Coelho αποφθέγματα: Από το βιβλίο: Το ημερολόγιο ενός μάγου

Η αναζήτηση της ευτυχίας είναι προσωπική και δεν υπάρχει πρότυπο για να το μεταφέρεις στους άλλους.

Μια απειλή δεν μπορεί να προκαλέσει τίποτα αν δεν γίνει αποδεκτή.

Ο δρόμος του προσκυνήματος είναι ο δρόμος των κοινών ανθρώπων.

Το να διδάσκεις είναι να δείχνεις αυτό που είναι δυνατό.

Το να μαθαίνεις είναι να το κάνεις δυνατό για τον εαυτό σου.

Το δεύτερο σύμπτωμα του θανάτου μας είναι οι βεβαιότητές μας.

Δεν πρέπει να ξεχνάς πως και η επίθεση και η φυγή αποτελούν μέρος της μάχης. Αυτό που δε βοηθάει είναι το να στέκεις παραλυμένος από το φόβο.

Ένας εχθρός αντιπροσωπεύει πάντα την αδύναμη πλευρά μας, που μπορεί να είναι ο φόβος του φυσικού πόνου αλλά και η πρόωρη αίσθηση της νίκης ή η επιθυμία να εγκαταλείψουμε τη μάχη, λέγοντας πως δεν αξίζει τον κόπο.

Paolo Coelho αποφθέγματα: Από το βιβλίο: Το εγχειρίδιο του πολεμιστή του φωτός

Ο Θεός κρίνει το δέντρο από τους καρπούς, όχι από τις ρίζες.

Θάρρος. Ξεκινώντας το ταξίδι με αυτή τη λέξη και συνεχίζοντας με πίστη στο Θεό, θα φτάσεις εκεί όπου έχεις ανάγκη να φτάσεις.

Ο πολεμιστής του φωτός επιμένει στη θέληση του, αλλά ξέρει να περιμένει την καλύτερη στιγμή.

Ένας καθηγητής φιλοσοφίας μπήκε στην τάξη του και άφησε πάνω στην έδρα ένα δίσκο με διάφορα αντικείμενα.
Οι μαθητές των κοίταξαν με περιέργεια. Χωρίς να πει λέξη άνοιξε ένα μεγάλο άδειο βάζο μαγιονέζας και το γέμισε με μπαλάκια του γκολφ.
Μετά γύρισε το βλέμμα του προς του μαθητές και ρώτησε αν το βάζο ήταν γεμάτο. Όλοι συμφώνησαν πως ναι , ήταν γεμάτο.

Ο καθηγητής πήρε ένα κουτί με θαλασσινά βοτσαλάκια και το άδειασε προσεκτικά μέσα στο βάζο. Το κούνησε προσεκτικά και τα μικρά βότσαλα  εισχώρησαν ανάμεσα στα μπαλάκια του γκολφ. Ρώτησε πάλι αν το βάζο ήταν γεμάτο και οι μαθητές για μια ακόμα φορά απάντησαν, ναι.

Στη συνέχεια ο καθηγητής πήρε ένα κουτί με άμμο, το γύρισε αργά- αργά και την άφησε να κυλίσει μέσα στο βάζο. Όπως ήταν φυσικό η άμμος γέμισε κάθε κενό διάστημα.
Ρώτησε για μια ακόμα φορά αν ήταν γεμάτο και οι μαθητές συγκρατώντας τα γέλια τους απάντησαν με ένα ομόφωνο , ναι.
Τότε ο καθηγητής σήκωσε δυο κούπες γεμάτες καφέ από τον δίσκο και τις άδειασε προσεκτικά μέσα στο περίφημο βάζο ...;
Οι μαθητές πλέον γελούσαν  τρανταχτά.
«Τώρα» είπε ο καθηγητής καθώς τα γέλια υποχωρούσαν, «θέλω να κατανοήσετε ότι ετούτο το βάζο είναι η ζωή σας. Τα μπαλάκια του γκολφ είναι όλα τα σπουδαία πράγματα που σας απασχολούν, η οικογένεια, τα παιδιά, η υγεία, οι φίλοι, οι αγαπημένες σας συνήθειες. Αν τα πάντα χαθούν και μόνο αυτά σας μείνουν, η ζωή σας θα είναι ακόμα γεμάτη.
Τα βότσαλα είναι όλα τα άλλα που έχουν αξία στη ζωή σας όπως η εργασία σας, το σπίτι σας ή το αυτοκίνητό σας.

Η άμμος είναι τα καθημερινά μικροπράγματα. Αν έμπαινε πρώτη στο βάζο  τότε δεν θα υπήρχε χώρος για τα βότσαλα ή τα μπαλάκια του γκολφ.

Το ίδιο συμβαίνει με τη ζωή σας. Αν ξοδεύετε όλο το χρόνο και την ενέργεια σας στα μικροπράγματα τότε ποτέ δεν θα υπάρξει χώρος για ότι θεωρείτε πραγματικά σπουδαίο.
Επικεντρωθείτε σε αυτά που είναι σημαντικά για την ευτυχία σας.
Αφιερώστε χρόνο στην οικογένεια σας, τα παιδιά και τους γονείς σας. Αφιερώστε χρόνο στον εαυτό σας μην λησμονείτε για παράδειγμα ένα ιατρικό checkup. Βρείτε χρόνο να βγείτε με τη σύζυγο ή τη σύντροφό σας για ένα δείπνο, μόνο οι δυο σας όπως παλιά. Πάντα θα υπάρχει χρόνος να καθαρίσετε το σπίτι και να επιδιορθώσετε τις βλάβες.
Προσέχετε πρώτα τις μπάλες του γκολφ, αυτά που  πραγματικά έχουν σημασία. Βάλτε προτεραιότητες, τα υπόλοιπα είναι απλά άμμος».
Ένας από τους μαθητές σήκωσε το χέρι του και ρώτησε  «τι συμβολίζουν οι δυο κούπες με καφέ»;
Ο καθηγητής χαμογέλασε και είπε, «είμαι ευτυχής που έγινε και αυτή η ερώτηση».
Ο καφές υπενθυμίζει απλά, ότι ανεξάρτητα από το πόσο γεμάτη μπορεί να δείχνει η ζωή σας, πάντα υπάρχει -και πρέπει να υπάρχει- χώρος για έναν καφέ με έναν φίλο.

1. Πετάξτε τους ασήμαντους αριθμούς. Αυτό συμπεριλαμβάνει την ηλικία, το βάρος και το ύψος. Αφήστε τους γιατρούς να νοιάζονται γι'αυτά. Γι'αυτό τους πληρώνετε άλλωστε.

2. Κρατήστε μόνον τους ευχάριστους φίλους. Οι γκρινιάρηδες σας ρίχνουν.

3. Να μαθαίνετε συνεχώς! Μάθετε περισσότερα για τους υπολογιστές, τις τέχνες, την κηπουρική, ο,τιδήποτε, ακόμη και για το ραδιόφωνο. Να μην αφήνετε ποτέ τον εγκέφαλο ανενεργό. «Ένα ανενεργό μυαλό είναι το εργαστήρι του Διαβόλου». Και το επίθετο του διαβόλου είναι Αλτζχάιμερ.

4.Απολαύστε τα απλά πράγματα.

5.Γελάτε συχνά, διαρκώς και δυνατά. Γελάστε μέχρι να σας κοπεί η ανάσα.

6.Τα δάκρυα τυχαίνουν... Υπομείνετε, πενθήστε, και προχωρήστε παραπέρα. Το μόνο άτομο, που μένει μαζί μας για ολόκληρη τη ζωή μας είναι ο εαυτός μας. Να είστε ΖΩΝΤΑΝΤΟΙ ενόσω είστε εν ζωή.

7.Περιβάλλετε τον εαυτό σας με ό,τι αγαπάτε, είτε είναι η οικογένεια, τα κατοικίδια, η μουσική, τα φυτά, τα ενδιαφέροντά σας, ο,τιδήποτε. Το σπίτι σας είναι το καταφύγιό σας.

8.Να τιμάτε την υγεία σας: Εάν είναι καλή, διατηρήστε την. Εάν είναι ασταθής, βελτιώστε την. Εάν είναι πέραν της βελτιώσεως, ζητήστε βοήθεια.

9.Μην κάνετε βόλτες στην ενοχή. Κάντε μια βόλτα στα μαγαζιά, ακόμη και στον διπλανό νομό ή σε μια ξένη χώρα αλλά ΜΗΝ πηγαίνετε εκεί που βρίσκεται η ενοχή.

10. Πείτε στους ανθρώπους που αγαπάτε ότι τους αγαπάτε, σε κάθε ευκαιρία.

ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ:
Η ζωή δεν μετριέται από τον αριθμό των αναπνοών που παίρνουμε, αλλά από τις στιγμές που μας κόβουν την ανάσα

Το ταξίδι της ζωής δεν είναι για να φθάσουμε στον τάφο με ασφάλεια σ'ένα καλοδιατηρημένο σώμα, αλλά κυρίως για να ξεγλυστρούμε προς όλες τις πλευρές, πλήρως εξαντλημένοι, φωνάζοντας «...ρε γαμώτο....τί βόλτα!».

George Carlin (1937-200. Αμερικανός κωμικός (stand-up comedian) και κοινωνικός σχολιαστής. Κέρδισε 5 Βραβεία Grammy. Επίσης, ηθοποιός και συγγραφέας. Θεωρείται ο 2ος από τους 100 μεγαλύτερους stand-up κωμικούς σύμφωνα με το τηλεοπτικό δίκτυο Comedy Central.

"Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε από μια κυρία 90 ετών σήμερα, τη Regina Brett, πρώην δημοσιογράφο στο Κλίβελαντ του Οχάιο. "Για να γιορτάσω τα γενέθλιά μου, έγραψα κάποτε στη στήλη μου στην εφημερίδα, τα 44 πράγματα που μου έμαθε η ζωή. Ήταν το πιο... πετυχημένο άρθρο που έγραψα ποτέ":



> 1. H ζωή δεν είναι δίκαιη, αλλά ακόμα κι έτσι είν' ωραία.

> 2. Όταν αμφιβάλλεις για κάτι, απλά κάνε το επόμενο μικρό βήμα.

> 3. H ζωή είναι πολύ μικρή για να χάνεις χρόνο μισώντας τον οποιονδήποτε.

> 4. Αν αρρωστήσεις, δε θα σε κοιτάξει η δουλειά σου. Θα σε κοιτάξουν οι φίλοι και η οικογένειά σου. Μη χάνεσαι.

> 5. Πλήρωνε τις πιστωτικές σου κάθε μήνα.

> 6. Δε χρειάζεται να κερδίζεις σε κάθε διαφωνία. Συμφώνησε με το να

> διαφωνείς.

> 7. Κλάψε παρέα με κάποιον. Είναι πιο εύκολο να συνέλθεις απ' ό,τι αν κλαις μόνος.

> 8. Δεν πειράζει να θυμώνεις με τον Θεό. Το αντέχει.

> 9. Βάζε στην άκρη για τη σύνταξή σου από τον πρώτο σου μισθό.

> 10. Απέναντι στη σοκολάτα κάθε αντίσταση είναι μάταιη.

> 11. Συμφιλιώσου με το παρελθόν σου, για να μην καταστρέφει το παρόν σου.

> 12. Δεν πειράζει αν σε δουν τα παιδιά σου να κλαις. Άσ' τα να το κάνουν.

> 13. Μη συγκρίνεις τη ζωή σου με των άλλων. Δεν έχεις ιδέα τι νόημα μπορεί να έχει το δικό τους το ταξίδι.

> 14. Αν μια σχέση πρέπει να κρατιέται μυστική, τότε δεν πρέπει να την κρατάς εσύ.

> 15. Τα πάντα μπορεί να αλλάξουν μ' ένα ανοιγοκλείσιμο των ματιών. Αλλά μην ανησυχείς. Ο Θεός δεν τρεμοπαίζει τα βλέφαρά του.

> 16. Πάρε μια βαθιά ανάσα. Ηρεμεί το μυαλό.

> 17. Ξεφορτώσου ό,τι δεν είναι χρήσιμο, όμορφο ή γεμάτο χαρά.

> 18. Ό,τι δε σε σκοτώνει πράγματι σε κάνει δυνατότερο.

> 19. Ποτέ δεν είναι αργά για να έχεις μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία. Αλλά τη δεύτερη φορά εξαρτάται από σένα.

> 20. Όταν είναι να κυνηγήσεις αυτά που αγαπάς στη ζωή, μη δεχτείς ποτέ το όχι.

> 21. Άναψε τα κεριά, στρώσε τα καλά σεντόνια, φόρεσε τα ακριβά εσώρουχα. Μην τα φυλάς για ειδικές περιπτώσεις. Κάθε μέρα είναι ειδική περίπτωση.

> 22. Προετοιμάσου για όλα. Και μετά ακολούθησε το ρεύμα.

> 23. Γίνε εκκεντρικός τώρα. Μην περιμένεις να πάρεις σύνταξη για να φορέσεις μοβ χρώμα!

> 24. Κανείς δεν είναι υπεύθυνος για την ευτυχία σου παρά μόνο εσύ.

> 25. Σε κάθε αποκαλούμενη "καταστροφή" σκέψου: "Σε 5 χρόνια, αυτό θα έχει καμία σημασία;".

> 26. Πάντα να επιλέγεις τη ζωή.

> 27. Συγχώρησε σε όλους τα πάντα.

> 28. Το τι πιστεύουν οι άλλοι για σένα δεν είναι δική σου δουλειά.

> 29. Ο χρόνος θεραπεύει σχεδόν τα πάντα. Δώσε χρόνο στο χρόνο.

> 30. Όσο καλή ή κακή κι αν είναι μια κατάσταση, θα αλλάξει.

> 31. Μην παίρνεις τον εαυτό σου τόσο στα σοβαρά. Κανείς άλλος δεν το κάνει.

> 32. Πίστευε στα θαύματα.

> 33. Ο Θεός σ' αγαπάει επειδή είσαι αυτός που είσαι, όχι για κάτι που έκανες ή δεν έκανες.

> 34. Μην παρακολουθείς τη ζωή. Βγες μπροστά και εκμεταλλεύσου την πλήρως τώρα.

> 35. Το να γερνάς είναι καλύτερο από την εναλλακτική λύση: να πεθαίνεις νέος.

> 36. Τα παιδιά σου θα ζήσουν μόνο μία παιδική ζωή.

> 37. Το μόνο που έχει σημασία τελικά είναι ότι αγάπησες.

> 38. Βγες έξω κάθε μέρα. Τα θαύματα παραμονεύουν παντού.

> 39. Αν όλοι ρίχναμε τα προβλήματά μας σε ένα σωρό δίπλα δίπλα, θα αρπάζαμε τα δικά μας πίσω.

> 40. Η ζήλια είναι χάσιμο χρόνου. Έχεις ήδη όλα όσα χρειάζεσαι.

> 41. Τα καλύτερα έπονται.

> 42. Ό,τι διάθεση και να έχεις, σήκω, ντύσου και πήγαινε εκεί που έχεις να πας.

> 43. Ενέδωσε.

> 44. Η ζωή δεν είναι τυλιγμένη με κορδέλα, δεν παύει όμως να είναι δώρο."

Είμαι κορόιδο γιατί ...; δέχομαι να πληρώνω το μικρό μπουκάλι νερό 50

λεπτά αντί για 17 λεπτά (τόσο κάνει και το μισό λίτρο βενζίνη) ενώ

αγοράζεται 5 λεπτά (περίπου 1000% αισχροκέρδεια). Από 50 δρχ (17

λεπτά) αυξήθηκε στις 170 δραχμές (50 λεπτά) με την αλλαγή του

νομίσματος από δραχμή σε ευρώ, ελέω Κώστα Σημιτη και με την ανοχή τότε

των ΝΔ, ΚΚΕ, ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ.

Είμαι κορόιδο γιατί...  ενώ οι χώροι άθλησης θα έπρεπε να μου παρέχονται

δωρεάν από το δήμο, δέχομαι να πληρώνω από 6-12 ευρώ για να παίξω μία

ώρα ποδόσφαιρο (από 80 έως 120 ευρώ ανά ώρα) στα περίφημα 5Χ5.

Τουλάχιστον τα 5Χ5 έχουν κάνει πλούσιους και τους φυσιοθεραπευτές

καθώς οι μισοί και πλέον πελάτες τους προέρχονται από εκεί

(διαστρέμματα, ρήξη χιαστού, κάκωση μηνίσκου κλπ, εξαιτίας της

ακαταλληλότητα ς του χλοοτάπητα).

Είμαι κορόιδο γιατί...  δέχομαι να πληρώνω τον καφέ 4,5 ευρώ ενώ το

κόστος του δεν υπερβαίνει τα 20 λεπτά (αισχροκέρδεια μέχρι και 2000

%). Κόβεται περίπου μία απόδειξη ανά τρεις καφέδες και σχεδόν πάντα οι

υπάλληλοι κακοπληρώνονται και είναι ανασφάλιστοι.

Είμαι κορόιδο γιατί...  δέχομαι να πληρώνω το ποτό 6-8 ευρώ και βάλε, όσο

περίπου κάνει το μπουκάλι στη χονδρική (1 μπουκάλι = 10-12 ποτά,

αισχροκέρδεια από 500 % και πάνω). Και φυσικά πολύ συχνά τα ποτά είναι

μπόμπες, σχεδόν ποτέ δεν κόβονται αποδείξεις και σχεδόν πάντα οι

υπάλληλοι κακοπληρώνονται και είναι ανασφάλιστοι. Σε όλη την Ευρώπη η

μπύρα κοστίζει  1,5 και το ποτό 3-4. Εδώ η μπύρα κοστίζει 5-6 ευρώ και

η μπόμπα 7-8.

Είμαι κορόιδο γιατί...  δικαιούμαι δωρεάν παιδεία αλλά μετά το σχολείο αν

δεν πάω στο φροντιστήριο δεν έχω ελπίδα να περάσω στο πανεπιστήμιο.

Κοινώς, είμαι όλη την ημέρα στις αίθουσες για να μου διδάξουν αυτά που

θα 'πρεπε να μου διδάσκουν σε μισή μέρα. Φυσικά με το αζημίωτο.

Είμαι κορόιδο γιατί...  δέχομαι να πληρώνω διόδια για δρόμους που

ευθύνονται για 2.000 νεκρούς κάθε χρόνο και 200.000 τραυματίες. Η ΠΑΘΕ

ξεκίνησε το 1984 και θα τελειώσει ίσως το 2.014

Είμαι κορόιδο γιατί...  δέχομαι να πληρώνω τους φόρους μου κανονικά ενώ

οι έχοντες και κατέχοντες πληρώνουν ελάχιστα. Μάλιστα μας έχουν πείσει

ότι αυτός που φοροδιαφεύγει (δεν κόβει αποδείξεις, δεν πληρώνει φόρους

με διάφορα λογιστικά κόλπα, κ.ο.κ.) είναι μάγκας, καθιστώντας μας

συνένοχους σε μια πρακτική που ωφελεί μόνο τους πολύ πλούσιους.

Είμαι κορόιδο γιατί...  δέχομαι να με βομβαρδίζουν με παραπλανητικά

γκάλοπ του τύπου: Ποιον θεωρείτε καταλληλότερο πρωθυπουργό;...Δηλαδή

αν μας ρωτούσαν "Ποιον θεωρείτε καταλληλότερο πρωθυπουργό τον Χίτλερ ή

τον Στάλιν, τα αποτελέσματα θα έδειχναν ότι οι μισοί Έλληνες είναι

ναζιστές και οι άλλοι μισοί σταλινικοί;

Είμαι κορόιδο γιατί...  δέχομαι την πλύση εγκεφάλου από διάφορους βαλτούς

(όπως Τράγκας, Πρετεντέρης, Χατζηνικολάου, Ευαγγελάτος,

Τριανταφυλλόπουλος, Παπαδάκης, Αυτιας κλπ οι οποίοι δήθεν παίρνουν το

μέρος του κόσμου αλλά τελικά με τον έναν ή τον άλλο τρόπο υπονομεύουν

πάντα κάθε συλλογική κίνηση αντίδρασης (οι διαδηλωτές που κλείνουν

τους δρόμους και ταλαιπωρούν τον κόσμο, οι σκουπιδιάρηδες που παίζουν

με την υγεία μας, οι υπάλληλοι της ΔΕΗ που θέτουν σε κίνδυνο τις ζωές

μας, κ.ο.κ.) και οι οποίοι τελικα σε όλα τα σκάνδαλα που γίνονται τόσα

χρόνια είναι οι πρώτοι που νίπτουν τας χείρας τους... Αυτή είναι η

δουλειά τους από την οποία πληρώνονται 60.000 ευρώ μηνιαίως έκαστος

και πίνουν εις υγειά των κορόιδων !

Είμαι κορόιδο γιατί...  ενώ τόσα χρόνια το πρόβλημα με τα βιβλία του

δημοτικού είναι ότι έχουν αντικατασταθεί με κακογραμμένα χαμηλότερου

επιπέδου βιβλία, με παραπλανούσαν τόσο καιρό προκαλώντας σάλο με το

βιβλίο ιστορίας της 6ης  δημοτικού για να συγκαλύψουν την οργανωμένη

υποβάθμιση της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Είμαι κορόιδο γιατί...  στο σκάνδαλο Ζαχόπουλου (όπου το σκάνδαλο ήταν

ότι ο εκλεκτός του πρωθυπουργού και της γυναίκας του ήταν

διεφθαρμένος) με έπεισαν ότι το σκάνδαλο ήταν τι ανωμαλία έκρυβε το

περιβόητο DVD.

Είμαι κορόιδο γιατί...  στο σκάνδαλο με τις παράνομες απαλλαγές με

έπεισαν ότι η προστασία προσωπικών δεδομένων είναι αυτή που έβαλε την

υπόθεση στο αρχείο (για να μην αποκαλυφθούν τα ονόματα των γιων

βουλευτών, υπουργών, εφοπλιστών, βιομηχάνων,δικαστικών και λοιπών

φραγκάτων που με ταρίφα περίπου 20.000 ευρώ εξαγόρασαν τη στρατιωτική

τους θητεία). Κι εμείς τα κορόιδα στέλνουμε τα παιδιά μας στα σύνορα

να ταλαιπωρούνται και να τινάζουν τα μυαλά τους στον αέρα {4

αυτοκτονίες απο 1.1.09}για να προστατέψουμε τελικά τα συμφέροντα των

μιζαδορων γαλάζιων υπουργών των αγορών οπλικών συστημάτων. Τον

περασμένο μήνα πληρώσαμε 6.500.000.000 ευρό για την εν μέσω κρίσης και

λίγο πριν την χρεοκοπία μας σαν κράτος. Και το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ κι ο

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ μουγκα.....

Είμαι κορόιδο γιατί...  δίνω εξετάσεις στο Γυμνάσιο για να πάω στο Λύκειο

(φροντιστήρια), στο Λύκειο για να περάσω στο Πανεπιστήμιο (εκεί να

δεις φροντιστήρια), στο Πανεπιστήμιο για να πάρω πτυχίο (μέχρι

πρότινος δωρεάν, με τον νόμο πλαίσιο θα τα σκάμε χοντρά), μετά δίνω

εξετάσεις στον ΑΣΕΠ για να διοριστώ (άντε πάλι φροντιστήριο). Κοινώς

προσπαθώ συνέχεια να αποδείξω στους δασκάλους μου κατά πόσον ηλίθιοι

ειναι !

Είμαι κορόιδο γιατί...  με έχουν πείσει ότι οι αιώνιοι φοιτητές

επιβαρύνουν τα πανεπιστήμια ενώ στην πραγματικότητα αυτοί χάνουν όλα

τους τα προνόμια μετά από 6 χρόνια φοίτησης (δηλαδή δωρεάν σίτιση,

στέγαση, συγγράμματα και πάσο).

Είμαι κορόιδο γιατί...  οι γαλάζιοι και οι πράσινοι που με κυβερνούν 35

χρονιά, όχι μόνο υποβαθμίζουν συστηματικά το επίπεδο της παιδείας μου

(ξεκινώντας με το Πασοκικο νόμο Αρσένη, συνεχίζοντας με τα απαράδεκτα

βιβλία του δημοτικού και ολοκληρώνοντας το σχέδιο με την αναθεώρηση

του Άρθρου 16) αλλά με έχουν πείσει κιόλας ότι όλα αυτά γίνονται για

την αναβάθμιση της παιδείας. Η αλήθεια είναι ότι όλα αυτά γίνονται για

την υποβάθμιση της παιδείας και τη δημιουργία μιας άβουλης μάζας που

ξέρει μόνο να αποστηθίζει και δεν προλαβαίνει να σκεφτεί. Όλα αυτά

γίνονται για την επικράτηση των ιδιωτικών συμφερόντων στην παιδεία.

Είμαι κορόιδο γιατί...  με έχουν πείσει, μέσα από χρόνια προπαγάνδα, ότι

ο συνδικαλισμός είναι κακό πράγμα και ότι οι συνδικαλιστές είναι όλοι

διεφθαρμένοι και αναξιόπιστοι. Όχι ότι δεν είναι πολλοί από αυτούς.

Λογικό πάντως να μας παρουσιάζουν έτσι τα πράγματα αφού κανένα

αφεντικό δε θέλει να βλέπει ενωμένους τους υπαλλήλους του γιατί αν του

ζητήσουν τα αυτονόητα (δηλαδή ασφάλιση, επιδόματα, 8ωρο, υπερωρίες) δε

θα μπορέσει να κτίσει την αυθαίρετη βίλα του ούτε να πάρει το κότερο

που έχει βάλει στο μάτι.

Είμαι κορόιδο γιατί...  δέχομαι να πληρώνω πανάκριβα το Ίντερνετ τη

στιγμή που εδώ και χρόνια σε όλη την Ευρώπη (ακόμη και σε χώρες του

πρώην ανατολικού μπλοκ) το Ίντερνετ είναι δωρεάν για όλους και

χρεώνονται μόνο οι συνδέσεις πολύ υψηλών ταχυτήτων.

Είμαι κορόιδο γιατί...  με έχουν πείσει ότι υπάρχει συναίνεση του κόσμου

για την παρούσα κατάσταση. Κανείς δε μου λέει ότι γίνονται τουλάχιστον

τρεις με τέσσερις διαδηλώσεις την εβδομάδα στο κέντρο της Αθήνας και

όταν γίνονται απεργίες κανείς σχεδόν δεν αναφέρει τις διεκδικήσεις των

απεργών παρά μόνο την ταλαιπωρία που θα προκαλέσει η απεργία. Η

αποσιώπηση των διαδηλώσεων και η συγκάλυψη των αιτημάτων των απεργών

αποκαλύπτει τον ρόλο ΟΛΩΝ των ΜΜΕ στο πολιτικό παιχνίδι και το μερίδιο

της ευθύνης τους για τα προβλήματα του κόσμου σε αυτό τον τόπο.

Είμαι κορόιδο γιατί...  δέχομαι αδιαμαρτύρητα να αισχροκερδούν οι

βενζινοπώλες και το κράτος εις βάρος μου. Τον Ιούλιο του 2008 που το

βαρέλι πετρελαίου είχε 147 δολ. η Ευρωπαϊκή Ένωση ρύθμιζε το ευρώ ώστε

να μην επηρεάζεται από την κρίση και η τιμή του πετρελαίου στα

ευρωπαϊκά κράτη-μέλη παρέμενε σταθερή. Μόνο στην Ελλάδα αυξανόταν η

τιμή του ενώ συνεχίζουμε να πληρώνουμε χρυσάφι το πετρέλαιο ακόμα και

τώρα που η τιμή του βαρελιού έχει πέσει στα 40 δολ. (κι εμείς

εξακολουθούμε να πληρώνουμε τη βενζίνη 0,85 ευρώ το λίτρο αντί για

0,60 ).

Είμαι κορόιδο γιατί...  όταν καιγόταν όλη η Ελλάδα {2.500.000 στρ.} από

τους συνήθεις θερινούς εμπρησμούς των καταπατητών δασικών εκτάσεων με

έπεισαν ότι τις φωτιές τις έβαλαν κάποιοι άρρωστοι πυρομανείς, κάποιος

ασύμμετρος εχθρός, μέχρι και οι γνωστοί-άγνωστοι των Εξαρχείων.. Ούτε

ένα χρόνο μετά γίνεται καταπάτηση των καμένων εκτάσεων τόσο στην

Πελοπόννησο όσο και στην Πάρνηθα από αυτούς που όλοι υποψιαζόμασταν

ότι κρύβονται πίσω από τους εμπρησμούς. (Τουριστικές εγκαταστάσεις

στην Πελοπόννησο, το εξ αρχής παράνομο καζίνο στην Πάρνηθα

επεκτείνεται, βίλες κτίζονται στην Πάρνηθα στη μέση του δάσους). Οι

επιτροπές κατοίκων για την προστασία της Πάρνηθας που ανέβηκαν να

διανυκτερεύσου ν για να εμποδίσουν τις εργασίες σε εργοτάξια που

χτίζουν βίλες σε προστατευμένες περιοχές βρήκαν απέναντί τους κλούβες

των ΜΑΤ... Ποιος να 'στειλε άραγε τα ΜΑΤ; Ο άρρωστος πυρομανής, η

ασύμμετρη απειλή, ή κάποιος μπαχαλάκιας των Εξαρχείων; Εγώ αν και

κορόιδο θα υποθέσω ότι τους έστειλε ο ιδιοκτήτης της βίλας.

Είμαι κορόιδο γιατί...  νομίζω ότι αυτοί που μετακινούνται με

ελικόπτερα,με ιδιωτικά τζετ,και με σκάφη {Βουλγαρακης, Μπακογιαννη,

ΚαραμανΑλης, Λιαπης,κλπ} νοιάζονται για την κατάσταση που επικρατεί

στους ελληνικούς δρόμους...

Είμαι κορόιδο γιατί...  νομίζω ότι αυτοί που στέλνουν τα δικά τους παιδιά

στα ιδιωτικά νοιάζονται για την κατάντια των δημόσιων σχολείων.

Είμαι κορόιδο γιατί...  πιστεύω ότι θα τιμωρηθούν οι ένοχοι για τα

ολιγοπώλια (καρτέλ) που μαστίζουν την οικονομία μας και πλήττουν

κυρίως τα φτωχότερα στρώματα της κοινωνίας. Καρτέλ στο γάλα, καρτέλ

στη βενζίνη, καρτέλ στα φρούτα, καρτέλ παντού. Τα αρχικά πρόστιμα

μειώνονται συνήθως, οι τιμές παραμένουν υψηλές, ενώ στην πράξη δεν

επιστρέφονται στους καταναλωτές τα χρήματα που έχουν χάσει (π.χ. με

μια παρατεταμένη μείωση της τιμής του προϊόντος ώστε να

αντισταθμιστούν οι απώλειες που προκλήθηκαν).

Και ο κατάλογος είναι ατελείωτος.. μήπως είμαι κορόιδο επειδή ΜΟΥ ΑΞΙΖΕΙ;

Πώς θα ήταν κάθε ιστορία, αν τη βλέπαμε και από την πλευρά του άλλου; Και δεν εννοώ μόνο τα παραμύθια, αλλά γενικότερα τη ζωή.

Διαβάστε το επόμενο "διαφορετικό" παραμύθι:
Το παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας από την πλευρά του λύκου.

Το δάσος ήταν το σπιτικό μου. Ζούσα εκεί και νοιαζόμουν γι' αυτό. Προσπαθούσα να το διατηρώ τακτικό και καθαρό. Κάποτε, μια ηλιόλουστη μέρα, ενώ προσπαθούσα να συμμαζέψω κάτι
σκουπίδια που είχε παρατήσει ένας κατασκηνωτής, άκουσα βήματα. Πήδηξα πίσω από ένα δέντρο και είδα ένα μικρό κορίτσι να έρχεται από ένα μονοπάτι, κρατώντας ένα καλάθι. Μου φάνηκε ύποπτη από την αρχή γιατί φορούσε αστεία ρούχα ολοκόκκινα, και το κεφάλι της ήταν καλυμμένο με μια κουκούλα σαν να μην ήθελε να την αναγνωρίσουν.

Φυσικά, την σταμάτησα για να ερευνήσω το ζήτημα. Την ρώτησα ποια ήταν, πού πήγαινε, από πού ερχόταν κλπ. Μου είπε μια ιστορία για κάποια γιαγιά, που πήγαινε να την επισκεφθεί και να της πάει φαγητό. Έδειχνε βασικά έντιμο άτομο, αλλά βρισκόταν στο δάσος μου και έδειχνε ύποπτη μ' αυτά τα ρούχα. Έτσι αποφάσισα να της δείξω πόσο σοβαρό ήταν να εισβάλλει έτσι, χωρίς ειδοποίηση, ντυμένη αστεία.

Την άφησα να συνεχίσει αλλά έτρεξα πριν από αυτήν στο σπίτι της γιαγιάς της. Όταν συνάντησα την συμπαθητική γριούλα, της εξήγησα το πρόβλημά μου και συμφώνησε ότι η εγγονή της χρειαζόταν ένα μάθημα. Η γριούλα συμφώνησε να κρυφτεί ώσπου να την φωνάξω. Έτσι, κρύφτηκε κάτω από το κρεβάτι. Όταν έφτασε το κορίτσι, την κάλεσα να μπει στην κρεβατοκάμαρα
όπου βρισκόμουν στο κρεβάτι ντυμένος σαν τη γιαγιά. Το κορίτσι ήλθε, με τα κόκκινα μαγουλά της, και είπε κάτι άσχημο για τα μεγάλα μου αυτιά.

Με είχαν προσβάλει κι άλλοτε και έτσι προσπάθησα να πω κάτι θετικό. Είπα ότι, ίσως, τα μεγάλα μου αυτιά, μου επέτρεπαν να την ακούω καλύτερα. Δηλαδή έδειχνα ότι την συμπαθούσα και ήθελα να προσέχω αυτά που λέει. Αλλά έκανε άλλο ένα καλαμπούρι για τα γουρλωτά μου μάτια. Τώρα καταλαβαίνετε πώς άρχισα να αισθάνομαι γι' αυτό το κορίτσι, που έβαζε ένα ευγενικό προσωπείο, αλλά ήταν τόσο κακοήθης. Παρ' όλα αυτά, έχω την τακτική να γυρίζω και το άλλο μάγουλο, και της είπα ότι τα γουρλωτά μου μάτια με βοηθούν να την βλέπω καλλίτερα.

Η επόμενη προσβολή στ'αλήθεια με νευρίασε. Έχω κάποιο σύμπλεγμα για τα μεγάλα μου δόντια κι αυτό το κορίτσι έκανε μία προσβλητική παρατήρηση. Ξέρω ότι θα έπρεπε να μην χάσω την ψυχραιμία μου, αλλά πήδηξα από το κρεβάτι και της φώναξα πως τα μεγάλα μου δόντια ήταν χρήσιμα για να την φάω καλύίτερα. Τώρα ας είμαστε ειλικρινείς, κανείς λύκος δεν θα έτρωγε ποτέ ένα
κορίτσι, όλοι το ξέρουν αυτό, αλλά αυτό το τρελλοκόριτσο άρχισε να τρέχει γύρω-γύρω ουρλιάζοντας κι εγώ προσπαθούσα να την φτάσω για να την ηρεμήσω. Έβγαλα και τα ρούχα της γιαγιάς, αλλά αυτό φάνηκε να χειροτερεύει τα πράγματα.

Ξαφνικά η πόρτα άνοιξε με δυνατό κρότο και ένας μεγαλόσωμος τύπος στεκόταν εκεί με το τσεκούρι του. Τον κοίταξα και κατάλαβα ότι είχα βρει τον μπελά μου. Υπήρχε ένα ανοιχτό παράθυρο
πίσω μου και την κοπάνησα.

Θα ήθελα να μπορούσα να πω πως εδώ τελειώνει η ιστορία. Όμως, αυτή η γριούλα γιαγιά ποτέ δεν είπε την δική μου πλευρά της κατάστασης. Σύντομα κυκλοφόρησε η φήμη ότι ήμουν κακός και μοχθηρός. Όλοι άρχισαν να με αποφεύγουν. Δεν ξέρω τι έγινε το κοριτσάκι με τα αστεία κόκκινα ρούχα, όμως, εγώ δεν έζησα από τότε καλά. Έτσι αποφάσισα να σας γράψω την ιστορία μου.

Με εκτίμηση

Ο λύκος

-----------------

Slow Dance
 
Παρακολούθησες ποτέ παιδιά στο λούνα-παρκ?
ή άκουσες την βροχή να πέφτει στο χώμα?
Παρακολούθησες το τρελό πέταγμα μιας πεταλούδας?
Χάζεψες τον ήλιο καθώς ξεθωριάζει η νύχτα?
 
Καλύτερα να χαλαρώσεις.
Μην χορεύεις τόσο γρήγορα.
Η ζωή είναι μικρή.
Η μουσική δεν κρατάει για πάντα.
 
Τρέχεις αλαφιασμένος κάθε μέρα?
Όταν ρωτάς κάποιον «πως είσαι?»
Ακούς την απάντηση?
Όταν τελειώνει η μέρα πέφτεις στο κρεβάτι αγκαλιά με σκέψεις για
εκατοντάδες δουλειές που στριφογυρίζουν στο κεφάλι σου?
 
Καλύτερα χαλάρωσε.
Μην χορεύεις τόσο γρήγορα.
Η ζωή είναι μικρή.
 
Είπες ποτέ στο παιδί σου «θα το κάνουμε αυτό αύριο» και μέσα στην
βιασύνη σου δεν είδες την λύπη του?
Έχασες επαφή? Άφησες μια καλή φιλία να πεθάνει επειδή ποτέ δεν είχες τον
χρόνο να πάρεις ένα τηλέφωνο και να πεις «γεια!»
 
Καλύτερα χαλάρωσε.
Μην χορεύεις τόσο γρήγορα .
Η ζωή είναι μικρή
Η μουσική δεν κρατάει για πάντα.
 
Όταν τρέχεις παλαβωμένα για να πας κάπου χάνεις τη μισή χαρά της
διαδρομής.
Είναι σα να πετάς ένα δώρο που δεν άνοιξες......
 
Η ζωή δεν είναι αγώνας ταχύτητας.
Γι` αυτό χαλάρωσε.
Άκου την μουσική Πριν τελειώσει το τραγούδι.