Θέλω να γίνω ηθοποιός ...

Η Θεατρική Παιδεία στην Αθήνα 

Πώς είναι να θέλεις να γίνεις ηθοποιός; Να περνάς ώρες μπροστά στον καθρέφτη τσαλακώνοντας το πρόσωπό σου σε φανταστικούς ρόλους; Να θέλεις να τρυπώσεις σε μια δραματική σχολή και να δοκιμάσεις τον εαυτό σου; Όσοι ψάχνετε να βρείτε τον εαυτό σας μέσα από τους "άλλους" - τους ήρωες των θεατρικών κειμένων- μη χάνετε καιρό. Οπλιστείτε με θάρρος, μελετήστε και... εκτεθείτε!

Από την εποχή που όλοι παίζαμε τους "κλέφτες κι αστυνόμους", το "γιατρό" και τη "δασκάλα", στη γειτονιά της παιδικής μας ηλικίας, χρόνια έχουν περάσει πολλά. Το απωθημένο όμως δεν λέει να φύγει. Με την πληθώρα των δραματικών σχολών που υπάρχει σήμερα στην Αθήνα, σε λίγα χρόνια θα γίνουμε Νέα Υόρκη, όπου σχεδόν δεν υπάρχει άνθρωπος (από οδηγό ταξί μέχρι σερβιτόρο) που να μην έχει παίξει σε κάποιο περιφερειακό θέατρο. Είτε το έχετε πάρει απόφαση (τσαλακώνοντας τα όνειρα των γονιών σας να σας δουν γιατρούς ή δικηγόρους!), είτε φλερτάρετε απλώς με την ιδέα να "προβάρετε" ένα ρολάκι πάνω σας, ψάξτε και βρείτε τώρα τη σχολή που σας ταιριάζει. Μπορεί να είστε το νέο ταλέντο των επόμενων χρόνων ή απλώς μπορεί να βελτιώσετε τις κοινωνικές σας δεξιότητες. Η συναναστροφή με τα κείμενα είναι ούτως ή άλλως εμπειρία πολύτιμη, που μας ανοίγει κανάλια επικοινωνίας, ακόμη και με τον ίδιο μας τον εαυτό. Το πέρασμα πάντως από την καρέκλα του θεατή πάνω στη σκηνή δεν είναι απλώς βήμα, είναι άλμα. Aλμα μετ' εμποδίων, κάθε εμπόδιο κι ένα μάθημα: υποκριτική, αυτοσχεδιασμός, ορθοφωνία, τραγούδι, κίνηση, χορός, ξιφασκία. Μα πάνω απ' όλα είναι πρόβες, πρόβες, πολλές πρόβες. Αφήστε τα "καθρέφτη, καθρεφτάκι μου, έχω ταλέντο;" και επιτρέψτε σε ανθρώπους του θεάτρου να το κρίνουν. Μπορεί πολλοί γνωστοί σήμερα ηθοποιοί να βρέθηκαν στο θέατρο "κατά τύχη", όμως εκείνοι που για πάντα θα θυμόμαστε κόπιασαν πολύ. Πριν λάμψετε, λοιπόν, "τσαλακωθείτε", μελετήστε, πειραματιστείτε. 

Μια τάξη υποκριτικής σε μικρογραφία
Κρυμμένη σε μια γωνία παρακολούθησα ένα μάθημα υποκριτικής. Καθόλου εύκολη υπόθεση η έκθεση, ακόμη και σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Όμως ο δάσκαλος θέλει τους ηθοποιούς του "τιραμόλες", θέλει να εκπαιδεύσει ανθρώπους που θα μπορούν να παίξουν τα πάντα, να "ξεβρακώνονται" πάνω στη σκηνή. Και ο δάσκαλος κοπιάζει να κάνει το μαθητή του ευάγωγο και εύπλαστο υλικό, να τον κάνει να μην ντρέπεται. Έλα όμως που μέσα στην τάξη μπορείς να διακρίνεις τους "τύπους" μαθητών που πάντα βρίσκεις σε οποιαδήποτε αίθουσα διδασκαλίας. Δηλαδή:
Ο ντροπαλός: Πάντα κρύβεται και ακουμπάει πάνω στον τοίχο για να μη φαίνεται πολύ. Αυτόν ακριβώς ο δάσκαλος σπεύδει να τοποθετεί στο κέντρο της σκηνής, για να "αποτελειώσει" το φόβο του.
Ο αφηρημένος: "Τρώει" τιμωρία παίρνoντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο, εκείνον δηλαδή που απαιτεί τη μεγαλύτερη συγκέντρωση.
Ο πρόθυμος: Όταν ο δάσκαλος θέτει την άσκηση, είναι ο μαθητής που στο λεπτό έχει να προτείνει κάτι, κομπλάροντας τους άλλους.
Ο χιουμορίστας: Με μια ατάκα του είναι αυτός που κολλάει το δάσκαλο στον τοίχο.
Και... η ωραία: Η μαθήτρια-χάρμα οφθαλμών, που όταν σηκώνεται στη σκηνή οι άλλες σκάνε από τη ζήλεια τους. Προσοχή: δεν σημαίνει πως έχει περισσότερο ταλέντο.
Συμπέρασμα: Αφήστε τα ταμπού και τις ντροπές στο σπίτι, βάλτε τη φαντασία σας να δουλέψει, μεγαλώστε τα αυτιά σας και τα μάτια σας μπροστά στο δάσκαλο και χρησιμοποιήστε όλο το σώμα σας πάνω στη σκηνή. Ακόμη και αν δεν χειροκροτηθείτε μια μέρα από το πλατύ κοινό, αξίζει να χειροκροτηθείτε πολλές φορές από τους συμμαθητές σας. 

Ποιες σχολές υπάρχουν; 

Η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και εκείνη του Κ.Θ.Β.Ε είναι οι δύο ανώτερες σχολές δραματικής τέχνης στη χώρα. Για να φοιτήσετε σε αυτές, περνάτε πρώτα από εξετάσεις που δίνετε απευθείας στις επιτροπές των δύο αυτών σχολών (όριο ηλικίας 25 χρόνια). Υπάρχουν επίσης περίπου δεκαεννιά ανώτερες ιδιωτικές σχολές δραματικής τέχνης, για τις οποίες εξετάζεστε από επιτροπή του υπουργείου Πολιτισμού (χωρίς όριο ηλικίας). Τέλος, λειτουργούν πολλά θεατρικά εργαστήρια σεμιναριακού χαρακτήρα, όπου μπορεί να παρακολουθήσει μαθήματα οποιοσδήποτε επιθυμεί, χωρίς να περάσει από εξετάσεις. 

Οι αριθμοί και η ουσία 
Το Σεπτέμβριο που μόλις πέρασε έδωσαν εξετάσεις περίπου 800 άτομα στην επιτροπή του υπουργείου Πολιτισμού (πέρασαν οι 159) και άλλα τόσα περίπου στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (πέρασαν οι 12). Τα ονόματά τους θα τα δούμε μια μέρα με φωτεινά ονόματα στη μαρκίζα κάποιου μεγάλου θεάτρου - θα το κρίνει ο χρόνος. Για τη φάση των εξετάσεων η συμβουλή που δίνει στους υποψήφιους ο Δημήτρης Λιγνάδης (μέλος της επιτροπής του υπουργείου Πολιτισμού) είναι να μην ξοδεύουν χρόνο και χρήμα σε ιδιωτικά μαθήματα με ηθοποιούς. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι υποψήφιοι πηγαίνουν στις εξετάσεις με "καλουπωμένο" παίξιμο, χωρίς έτσι τα μέλη της επιτροπής να μπορούν να κρίνουν τις πραγματικές τους δυνατότητες. 


Οι σχολές

Σε όλες τις σχολές η βεβαίωση σπουδών δίνεται μετά από φοίτηση τριών χρόνων. Μόνο όπου διαφοροποιείται, αναφέρεται η διάρκεια φοίτησης.

Δραματική Σχολή Εθνικού Θεάτρου: Πειραιώς 35, τηλ. 210 5025634. www.n-t.gr. Ιδρύθηκε το 1930 σύμφωνα με το νόμο του υπουργείου Παιδείας για τη δημιουργία του Εθνικού Θεάτρου. Διευθυντής της σχολής είναι ο Τάσος Ρούσσος. 
Διδάσκοντες: Τάσος Ρούσσος, Ελένη Χατζηαργύρη, Αντιγόνη Βαλάκου, Ιάκωβος Ψαρράς, Νικήτας Τσακίρογλου, Στέφανος Κυριακίδης, Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, Δημήτρης Λιγνάδης, Έλση Πήττα, Φωκάς Ευαγγελινός κ.ά. 
Μαθήματα: Υποκριτική (τρεις καθηγητές ανά έτος), θεωρητικά (δραματολογία, ιστορία θεάτρου, νεοελληνική λογοτεχνία, ιστορία κινηματογράφου), Τεχνικά (χορός, γυμναστική, οπλομαχητική, ορθοφωνία, σκηνογραφία, ενδυματολογία, διασκευή προσώπου). 
Απόφοιτοι: Δημήτρης Χορν, Βάσω Μανωλίδου, Νίκος Κούρκουλος, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Μαίρη Αρώνη, Τζένη Καρέζη, Μελίνα Μερκούρη, Δημήτρης Λιγνάδης, Ναταλία Δραγούμη, Αργύρης Ξάφης κ.ά. 
Περίοδος εγγραφών: Σεπτέμβριος. 
Δωρεάν φοίτηση.

Ανώτερες ιδιωτικές σχολές

Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν: Ιπποκράτους 70, τηλ. 210 3603941. Ιδρύθηκε το 1942 από τον Κάρολο Κουν και σήμερα διευθύνεται από τον Γιώργο Λαζάνη. 
Διδάσκοντες: Μίμης Κουγιουμτζής, Εύα Κοταμανίδου, Δημήτρης Οικονόμου, Πέπη Οικονομοπούλου, Καίτη Παπαλεξοπούλου, Aννυ Κολτσιδοπούλου, Θόδωρος Γράμψας, κ.ά. 
Μαθήματα: Υποκριτική-αυτοσχεδιασμός, κινησιολογία-χορός, αγωγή προφορικού λόγου, δραματολογία, ιστορία θεάτρου, ιστορία αρχαίου δράματος, νεοελληνική λογοτεχνία, μουσική-τραγούδι, σκηνογραφία-ενδυματολογία, ιστορία-πρακτική κινηματογράφου. 
Απόφοιτοι: Νίκος Βασταρδής, Καίτη Λαμπροπούλου, Τασσώ Καββαδία, Γιώργος Λαζάνης, Κώστας Καζάκος, Μάγια Λυμπεροπούλου, Λήδα Πρωτοψάλτη, Aγγελος Αντωνόπουλος, Ηλίας Λογοθέτης, Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Υρώ Μανέ, Αιμίλιος Χειλάκης, Βάνα Πεφάνη, Εκάβη Ντούμα κ.ά.
Εγγραφές: 15/8 μέχρι 30/9.

Δραματική Σχολή Αθηνών: Λεωχάρους 9, τηλ. 210 3235592. Ιδρύθηκε από το 1962 από το σημερινό διευθυντή Γιώργο Θεοδοσιάδη.
Διδάσκοντες: Αλίκη Αλεξανδράκη, Κοραής Δαμάτης, Γιώργος Θεοδοσιάδης, Μαρία Θεοδωράκη, Εύα Κοταμανίδου, Έρση Μαλικένζου, Ερρίκος Μπελιές κ.ά. 
Μαθήματα: Υποκριτική, ορθοφωνία, αυτοσχεδιασμός, χορός, μουσική, ιστορία θεάτρου, δραματολογία, λογοτεχνία, σκηνογραφία.
Απόφοιτοι: Αλέκος Αλεξανδράκης, Aγγελος Αντωνόπουλος, Σταύρος Ζαλμάς, Δάνης Κατρανίδης, Ελένη Κούρκουλα, Μιμή Ντενίση, Δήμητρα Παπαδοπούλου, Μίρκα Παπακωνσταντίνου, Παύλος Χαϊκάλης κ.ά. 
Περίοδος εγγραφών: 1 Ιουνίου έως 1 Οκτωβρίου.

Μαίρη Βογιατζή-Τράγκα της εταιρίας "Έναστρον":Μπουμπουλίνας & Δεληγιάννη 19 (πίσω από το αρχαιλογικό μουσείο), τηλ. 210 8231790. ww.tragadramaschool.gr. 
Ιδρύθηκε το 1985 από τον Θάνο Τράγκα. Διευθύντρια: Μαίρη Βογιατζή-Τράγκα.
Διδάσκοντες: Κώστας Μπάκας, Γιάννης Μόρτζος, Βασίλης Ρίτσος, Κων/νος Κωνσταντόπουλος, Δημήτρης Αρβανίτης κ.ά.
Μαθήματα: Ακολουθείται το πρόγραμμα του Υπουργείου Πολιτισμού και παραδίδονται σεμινάρια αρχαίου δράματος. 
Απόφοιτοι: Τόλης Βοσκόπουλος, Aννα Φόνσου, Γιώργος Μούτσιος, Δήμητρα Ματσούκα, Ηρώ Μουκίου, Μάρκος Σεφερλής κ.ά. 
Περίοδος εγγραφών: Σεπτέμβριος.

Aρχή: Μιχαήλ Βόδα 13, τηλ. 210 8810496, e-mail: arhi@hol.gr. Ιδρύθηκε το 1993 από τον Οργανισμό Θεατρικής Κίνησης. Διευθύντρια, η Νέλλη Καρρά. 
Διδάσκοντες: Γιώργος Κέντρος, Μάνια Παπαδημητρίου, Aντζελα Μπρούσκου, Νίκος Κορνήλιος, Γιάννης Νταλιάννης κ.ά. 
Μαθήματα: Yποκριτική, σκηνογραφία, χορός, παιδικό θέατρο, κουκλοθέατρο κ.ά.
Απόφοιτοι: Βικτώρια Χαραλαμπίδου, Δέσποινα Σιδηροπούλου, Γιάννης Δρίτσας κ.ά.
Περίοδος εγγραφών: Οκτώβριος.

Θεμέλιο: Λέσβου 3, τηλ. 210 8643310. Ιδρύθηκε το 1992 από το σημερινό διευθυντή Νίκο Βασταρδή. 
Διδάσκοντες: Νίκος Βασταρδής, Ζωζώ Ζάρπα, Αφροδίτη Γρηγοριάδου, Νότης Μαυρουδής, Γιώργος Χατζηδάκης κ.ά. 
Μαθήματα: Υποκριτική, μουσική, ιστορία θεάτρου, δραματολογία, κινηματογράφος, αρχαίο δράμα. 
Απόφοιτοι: Γιώργος Χρανιώτης, Χριστόφορος Παπακαλιάτης κ.ά. 
Εγγραφές: 25 Σεπτεμβρ. έως 30 Οκτ.

Διομήδης Φωτιάδης: Πατησίων 87Α, τηλ. 210 8216912. Ιδρύθηκε το 1991 από το σημερινό διευθυντή Διομήδη Φωτιάδη. 
Διδάσκοντες: Διομήδης Φωτιάδης, Βούλα Ζουμπουλάκη, Αλεξάνδρα Λαδικού, Καίτη Ιμπροχώρη, Ursula Lorendos κ.ά.
Μαθήματα: Υποκριτική, αυτοσχεδιασμός, κινησιολογία, ιστορία θεάτρου, νεοελληνική λογοτεχνία, σκηνογραφία κ.ά.
Απόφοιτοι: Δημήτρης Ήμελλος, Αριστείδης Σερβετάλης, Τάσος Κοντραφούρης, Ευγενία Τζιρτζιλάκη, Γρηγόρης Ποιμενίδης κ.ά. 
Εγγραφές: Σεπτέμβριος.

Θεατρικά Δρώμενα-Ίασμος, Μαιζώνος 48, Πλατεία Βάθης, τηλ. 210 5200096. Ιδρύθηκε από τους Σταύρο Δελλή και Βασίλη Διαμαντόπουλο. Σήμερα διευθύνουν η Πέμυ Ζούνη και ο Σταύρος Δελλής.
Διδάσκοντες: Πέμυ Ζούνη, Δάνης Κατρανίδης, Μίρκα Παπακωνσταντίνου, Θέμις Μπαζάκα, Δημήτρης Πιατάς, Δήμητρα Χατούπη, Πέτρος Φιλιππίδης.κ.ά.
Μαθήματα: Σύμφωνα με το πρόγραμμα υπουργείου Πολιτισμού.
Απόφοιτοι: Αλέξης Γεωργούλης, Κατερίνα Παπουτσάκη, Μαρία Σολωμού κ.ά.
Εγγραφές: Σεπτέμβριος.

Νέο Ελληνικό Θέατρο Γιώργου Αρμένη: Σπ. Τρικούπη 24, τηλ. 210 8817941. Ιδρύθηκε το 1997 από το διευθυντή Γιώργο Αρμένη. 
Διδάσκοντες: Εύα Κοταμανίδου, Νίκος Μπουσιούκος, Δημήτρης Καταλειφός, Γιώργος Αρμένης, Ερρίκος Μπελιές, Κώστας Γεωργουσόπουλος κ.ά.
Μαθήματα: Με βάση τις μεθόδους των Στανισλάφσκι, Καρόλου Κουν, Πίτερ Μπρουκ, Γκροτόφσκι, αλλά και τα σύγχρονα παγκόσμια ρεύματα. 
Απόφοιτοι: Α. Μαχαίρας, Δ. Χλιβέρος, Σ. Σιούλης, Β. Ιακώβου, Κ. Σκουρλή, κ.ά.
Εγγραφές: Όλο το χρόνο.

Δραματική Σχολή Δήμου Αγίας Βαρβάρας: Σερίφου 2, Αγία Βαρβάρα, τηλ. 210 5690037. Ιδρύθηκε το 1999 από το Δήμο, διευθυντής ο Δημήτρης Παπαγιάννης. 
Διδάσκοντες: Ιάκωβος Καμπανέλης, Ρούλα Πατεράκη, Δημήτρης Παπαγιάννης, Σοφοκλής Πέππας, Ανδρεάς Θωμόπουλος κ.ά.
Μαθήματα: Εκτός από τα προβλεπόμενα, διδάσκεται επίσης βυζαντινή μουσική (Θανάσης Ιωαννίδης), δημοτικό τραγούδι & θέατρο σκιών (Μιχάλης Ιερωνυμίδης).
Εγγραφές Σεπτέμβριος - Οκτώβριος.

"Η Πρόβα", Μαίρη Ραζή: Αχαρνών και Ηπείρου 39, τηλ. 210 8818326, www.mfsystem.gr/prova/prova.htm
Ως ανώτερη σχολή λειτουργεί από το 2001. Διευθύνει η Μαίρη Ραζή. 
Διδάσκοντες: Μαίρη Ραζή, Σωτήρης Τσόγκας, Γιάννης Δεγαΐτης, Δημήτρης Παπάζογλου, Χαρά Μπακονικόλα κ.ά.
Μαθήματα: Υποκριτική, αυτοσχεδιασμός, αγωγή λόγου-αναπνοή, σκηνογραφία, κινησιολογία, δραματολογία, ιστορία θεάτρου, νεοελληνική λογοτεχνία, οπλομαχητική κ.ά. 
Εγγραφές: Μέχρι 5/11.

Θεατρική Τέχνη: Ζαλόγγου 10Β, τηλ. 210 3819259. Ιδρύθηκε το 1997 και διευθύνει ο Φοίβος Ταξιάρχης. 
Διδάσκoντες: Φοίβος Ταξιάρχης, Ελένη Ερήμου, Αντώνης Ανδριόπουλος, Aγγελος Δελής, Aγγελος Θεοδωρόπουλος κ.ά. 
Μαθήματα: Όσα προβλέπει το υπουργείο Πολιτισμού και επιπλέον σεμινάρια υποκριτικής και ορθοφωνίας για εκπαιδευτικούς κ.ά. 
Εγγραφές: Μέχρι τέλος Οκτωβρίου για το A έτος και μέχρι 10 Σεπτεμβρίου για το Β΄ και Γ΄ έτος. 


Θεατρικά εργαστήρια

Θεατρικό Εργαστήρι Aκη Δαβή: Αλκμήνης 12 (σύνορα Κεραμεικού - Κάτω Πετραλώνων), τηλ. 210 3428583. www.theatro.grwww.akisdavis.gr. Ιδρύθηκε το 1989 από τον Aκη Δαβή. 
Διδάσκοντες: Ρούλα Πατεράκη, Ελένη Δεμερτζή, Εύα Κουκούτση, Αργυρώ Πιπίνη κ.ά.
Μαθήματα: Υποκριτική, αυτοσχεδιασμός, φωνητική, ορθοφωνία, κίνηση, χορός, ιστορία θεάτρου, tai chi, salsa. 
Εγγραφές: Μέχρι και το Νοέμβριο.

Studio "Το Θέατρο των Αλλαγών" : 3ης Σεπτεμβρίου 19Α, τηλ. 210 5248251, 
www.toc.gr. Ιδρύθηκε το 1998 από τους Ευδόκιμο Τσολακίδη, Βίλια Χατζοπούλου, Θοδωρή Αθερίδη, και διευθύνει ο Ευδόκιμος Τσολακίδης. 
Διδάσκοντες: Ευδόκιμος Τσολακίδης, Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης, Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος, Δημήτρης Λιγνάδης, Αντώνης Λουδάρος, Aκης Σακελλαρίου, Θωμάς Μοσχόπουλος, Μάγια Λυμπεροπούλου, Δημήτρης Καταλειφός κ.ά.
Μαθήματα: Οι σπουδαστές διαλέγουν τους δασκάλους και όποιο μάθημα από τα 40 επιθυμούν: υποκριτική, σκηνοθεσία, ορθοφωνία, παντομίμα, ιστορία θεάτρου, yoga, κουκλοθέατρο, capoeira, δραματοθεραπεία κ.ά. 
* Το Studio προσφέρει μια υποτροφία ετησίως για συνέχιση σπουδών στο εξωτερικό σε σπουδαστές που έχουν ήδη αποκτήσει τον Τίτλο Σπουδών. Επίσης, οργανώνονται προγράμματα ανταλλαγής φοιτητών με σχολές του εξωτερικού. 
Εγγραφές: Όλο το χρόνο.

Εργαστήρι Θεατρικού Παιχνιδιού "Θέατρο της Ημέρας": Γεννηματά 20, Αμπελόκηποι (στάση μετρό Πανόρμου), 
τηλ. 210 6929090, www.theatro-imeras.gr 
Ιδρύθηκε το 1993 από τον Λάκη Κουρετζή (διευθυντής σπουδών) και την Ανδρομάχη Μοτζολή (καλλιτεχνική διευθύντρια). 
Διδάσκοντες: Λάκης Κουρετζής, Ανδρομάχη Μοτζολή, Μαντώ Κουρετζή, Στέλιος Βγαγκές, Ηλίας Πίτσικας, κ.ά. 
Μαθήματα: Βιωματικό εργαστήρι με έμφαση στο θεατρικό παιχνίδι, προσελκύει κυρίως παιδαγωγούς και ηθοποιούς κ.ά.
Εγγραφές: Μέχρι τέλος Οκτωβρίου.

Θέατρο Εργαστήριον: Αγίας Θέκλας 16, Ψυρρή, τηλ. 210 3252676. Ξεκίνησε φέτος από τους Μπέτυ Νικολέση, Βλάσση Ζώη, Aννα Μακράκη. 
Διδάσκοντες: Βλάσσης Ζώης, Ελένη Γερασιμίδου, Δημήτρης Καταλειφός, Aννα Μακράκη, Κώστας Νταλιάνης κ.ά. 
Μαθήματα: Εναλλακτική διδασκαλία υποκριτικής, αυτοσχεδιασμού, αγωγής λόγου κ.ά. 
Εγγραφές: Όλο το χρόνο.

Μεταπτυχιακό Εργαστήρι Αρχαίου Δράματος, "Δεσμοί": Αρκτίνου 12, 
τηλ. 210 7251173, www.ancientgreekdrama.gr Ιδρύθηκε το 1991 από μεγάλες προσωπικότητες του θεάτρου. Διευθύνων Σύμβουλος, η Λυδία Κονιόρδου. 
Αντικείμενο Σπουδών: Θεωρητική και πρακτική κατάρτιση νέων ηθοποιών με στόχο την εξειδίκευσή τους στο αρχαίο δράμα. 
Διάρκεια Σπουδών: 4 μήνες.
Εγγραφές: Οκτώβριος (έναρξη 7 Οκτωβρίου).

Studio Nama, Θέατρο "Επί Κολωνώ": Ναυπλίου 12 & Λένορμαν, τηλ. 2105138067, e-mail: xkolono@otenet.gr. Ιδρύθηκε το 1990 από την Ελένη Σκότη, που σήμερα διευθύνει μαζί με τη Βικτώρια Χαραλαμπίδου. 
Διδάσκοντες: Βικτώρια Χαραλαμπίδου, Γιώργος Παλούμπης, Αγγελική Κουνενιδάκη κ.ά. 
Μαθήματα: Αυτοσχεδιασμός (κύριο μάθημα του εργαστηρίου) βασισμένος στη μέθοδο Στανισλάφσκι, όπως έχει εξελιχθεί διεθνώς σήμερα, κ.ά.
Απόφοιτοι: Βικτώρια Χαραλαμπίδου, Ζαχαρίας Κεφαλογιάννης, Γιώργος Παλούμπης κ.ά.
Εγγραφές: Από Οκτ. μέχρι τέλη Δεκεμβρ.

Θεατρικό Εργαστήρι "Δημήτρης Ροντήρης": Ανδρούτσου 129, Πειραιάς, 210 4221038, ww.geocities.com/epi_skinis/gr 
Λειτουργεί τα τελευταία δέκα χρόνια, σήμερα διευθύνει ο Δημήτρης Ν. Παπακωνσταντίνου. 
Διδάσκοντες: Ιάσων Τριανταφυλλίδης, Χρύσα Σπηλιώτη, Δημήτρης Ν. Παπακωνσταντίνου, Στέφανος Καριδάκης κ.ά. 
Μαθήματα: Υποκριτική. Λειτουργεί για τρίτη χρονιά φέτος Τμήμα Υποκριτικής Αρχαιοελληνικού Δράματος από τον Δημήτρη Ν. Παπακωνσταντίνου.
Εγγραφές: Μέχρι 20 Δεκεμβρίου.

Ανοιχτό Θεατρικό Εργαστήρι Λυδίας Λένωση: τηλ. 210 8224824. 
Ιδρύθηκε πέρυσι από την ηθοποιό Λυδία Λένωση, η οποία και το διευθύνει. 
Μέθοδοι: Η Λυδία Λένωση παντρεύει τις μεθόδους των Eric Morris και Augusto Boal σε ένα βιωματικό ταξίδι γνωριμίας με το εσώτερο εγώ και τον τρόπο έκφρασής του. Μια ξεχωριστή πρόταση διδασκαλίας. 
Εγγραφές: Όλο το χρόνο.

Κέντρο Σπουδών Λαϊκού Θεάτρου: Σωζοπόλεως 20, τηλ. 210 8679535. www.eeki.gr/kentro_spoudon. Ιδρύθηκε το 1990 από το διευθυντή Νίκο Καμτσή. 
Διδάσκοντες: Νίκος Καμτσής, Μίκα Πανάγου, Chris Johnston, Αργύρης Στραβελάκης (video art). Επισκέπτες καθηγητές από ευρωπαϊκά πανεπιστήμια.
Μαθήματα: Υποκριτική, σκηνογραφία, ενδυματολογία, σκηνοθεσία. 
Διάρκεια σπουδών: Μέχρι 1 χρόνο.
Εγγραφές: Σεπτέμβριος - Οκτώβριος.

 

 

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

 

ΑΝΩΤΕΡΗ ΣΧΟΛΗ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ Κ.Θ.Β.Ε 

Μονή Λαζαριστών 
Κολοκοτρώνη 25-27 & Θράκης 
564 30 Σταυρούπολη 
Θεσσαλονίκη 

Τηλέφωνα: 2310 589.104, 2310 589.110

Δραματική Σχολή


Η Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος ιδρύθηκε το 1973. Οι σπουδές διαρκούν τρία (3) χρόνια και η παρακολούθηση είναι υποχρεωτική και παρέχεται δωρεάν. Οι προκριματικές και εισαγωγικές εξετάσεις διεξάγονται το Σεπτέμβριο κάθε έτους. Κατά μέσο όρο εισάγονται κάθε χρόνο δέκα με δώδεκα σπουδαστές. 

Στη σχολή διοργανώνονται επίσης, σε τακτά χρονικά διαστήματα, θεατρικά σεμινάρια. Η Σχολή διαθέτει θεατρική βιβλιοθήκη για τη σπουδή και ενημέρωση των σπουδαστών της. 
Υπεύθυνος Σπουδών της Δραματικής Σχολής είναι ο κ. Τάσος Ράτζος. 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΟΛΗ 

H Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης του Κ.Θ.Β.Ε. ανήκει στην Ανώτερη βαθμίδα εκπαίδευσης (τριτοβάθμια) βάσει του Π.Δ. 336/14/6/89. Σκοπός της Σχολής είναι η παροχή ανώτερης εκπαίδευσης στη Δραματική Τέχνη και η άρτια μόρφωση καλλιτεχνών και λειτουργών της Ελληνικής σκηνής. 

Στη Σχολή διδάσκονται πρακτικά και θεωρητικά μαθήματα, που αποβλέπουν σε μια όσο γίνεται πιο ολοκληρωμένη θεατρική παιδεία: Υποκριτική, Αγωγή του Προφορικού Λόγου (ορθοφωνία), Κινησιολογία, Χορός, Μουσική, Θεατρικό Τραγούδι, Ιστορία και Πρακτική Κινηματογράφου, Σκηνογραφία, Ενδυματολογία, Δραματολογία, Ιστορία Ελληνικού και ξένου Θεάτρου, Ιστορία Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, Μακιγιάζ, Ξιφασκία, Ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί κ.α. Επίσης γίνονται σεμινάρια, διαλέξεις και δημόσιες συζητήσεις πάνω σε θέματα του Θεάτρου και της Τέχνης γενικότερα.
Οι εισαγωγικές εξετάσεις διενεργούνται το 2ο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου. Προηγούνται οι προκριματικές εξετάσεις και ακολουθούν οι εισαγωγικές, οι οποίες ολοκληρώνονται μέχρι τις πρώτες μέρες του Οκτωβρίου. 


Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης ¨Ροντίδη¨


Η Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης ¨Ροντίδη¨ ιδρύθηκε το 1994 και έκτοτε λειτουργεί ως χώρος εκπαίδευσης,καλύπτοντας όλες τις παραμέτρους που προσδιορίζουν τον σύγχρονο ηθοποιό.

Η Σχολή συνεργάζεται με εκλεκτούς και καταξιωμένους καθηγητές, εγνωσμένης εκπαιδευτικής εμπειρίας 20 και 30 χρόνων.
Με εβδομαδιαία παρακολούθηση 18 μαθημάτων, σπουδές τριών χρόνων και με πρόγραμμα μαθημάτων που ικανοποιεί όλες τις ανάγκες ενός μελλοντικού ηθοποιού,καλύπτει τον τομέα της υποκριτικής στο θέατρο,τον κινηματογράφο,την τηλεόραση,το ραδιόφωνο.

Παράλληλα, το Σύγχρονο Θέατρο Θεσσαλονίκης, που πορεύεται στον χώρο του Ελληνικού Θεάτρου εδώ και 32 χρόνια, δίνει τη δυνατότητα στους Αποφοίτους της Σχολής να ξεκινήσουν την επαγγελματική τους πορεία στο θέατρο και να δοκιμαστούν σε έναν επαγγελματικό θεατρικό χώρο άρτια εξοπλισμένο. Τις χειμερινές περιόδους συμμετέχουν σε παραστάσεις του Θεάτρου ¨ΡΟ¨ και της Παιδικής Σκηνής Ροντίδη και τις θερινές περιόδους, πραγματοποιούν περιοδείες και δίνουν παραστάσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη.


Αριστοτέλους 23
546 24 Θεσσαλονίκη
Τηλέφωνο: 2310 274.570
Τηλέφωνο & Fax: 2310 261.584

 

Ποιά είναι η Μόνα Λίζα;


Ποιά είναι η Μόνα Λίζα;

Μετά την πτώση των Σφόρτσα, ο Λεονάρδος Ντα Βίντσι επιστρέφει για μερικά χρόνια στη Φλωρεντία. Και στα 1503 (σύμφωνα με τον Βαζάρι) παίρνει παραγγελία από έναν πλούσιο Φλωρεντίνο, τον Φραγκίσκο ντελ Tζoκόντo, να ζωγραφίσει το πορτραίτο της νεαράς και ωραίας συζύγου του, της Μάνα Λίζα, 26 χρονών. Αλλά, "ενώ εργάζεται σε αυτό επί τέσσερα χρόνια, το αφήνει ατελείωτο", λέει ο βιογράφος, απαισιόδοξος όπως πάντα. Αλλά και ο Λεovάρδος πρέπει να είχε θεωρήσει ημιτελές το πορτραίτο, αφού το πήρε μαζί με άλλα έργα στη Γαλλία, αντί να το παραδώσει στον πελάτη του, που θα το είχε οπωσδήποτε πληρώσει. Κι εδώ αρχίζει το ακανθώδες θέμα της "Τζοκόντας".

Πρόκειται πραγματικά για την προσωπογραφία της ωραιότατης συζύγου του Φραγκίσκου ντελ Τζοκόντο; Ο Αδόλφος Βεντούρ υποστηρίζει ότι γυναίκα που εικονίζεται στο πορτραίτο είναι η Κωνσταντία ντ' Αβάλος, δούκισσα της Φρανκαβίλα, "κάτω από το μαύρο πέπλο της χηρείας". 'Ένας άλλος κριτικός υποστηρίζει ότι πρόκειται για μια μυστηριώδη κυρία από τη Νεάπολη, που ο Λεovάρδος ζωγράφισε για τον Τζουλιάνο των Μεδίκων. Κι ο Τζουλιάνο άφησε τον πίνακα στα χέρια του καλλιτέχνη, για να μην στενοχωρήσει με τη θύμηση μιας παλιάς ερωμένης τη σύζυγό του, Φιλμπέρτα της Σαβοΐας που είχε μόλις παντρευτεί. Διατυπώθηκε και μια άλλη υπόθεση: ότι η Τζοκόντα είναι στην πραγματικότητα το πορτραίτο ενός μεταμφιεσμένου άνδρα. Γύρω από τον μυστηριώδη αυτό πίνακα υφαίνεται ένα πολύπλοκο μυθιστόρημα, που ενέπνευσε συγγραφείς και ποιητές. Τελευταίος ο Γκαμπριέλε ντ' Αvvoύντσιο, που με αφορμή την κλοπή της "Τζοκόντας" από το Λούβρο, το 1911, από έναν Ιταλό χτίστη, εμπνεύστηκε την ιστορία ενός "απαγορευμένου έρωτα", στο διήγημά του "Ο άνθρωπος που έκλεψε την Τζοκόντα" , Ποία είναι η αλήθεια; Ο Βαζάρι γράφει όσα άκουσε και περιγράφει τον πίνακα, χωρίς να τον έχει δει ποτέ του, αφού μετά το θάνατο του Λεονάρδου, η Τζοκόντα αγοράστηκε για τέσσερις χιλιάδες δουκάτα από τον Φραγκίσκο Α' και παρέμεινε στη βασιλική συλλογή του Φοντεναιμπλό, πριν τοποθετηθεί οριστικά στο Λούβρο.



Η κλοπή της «Μόνα Λίζα»


Η Μόνα Λίζα ή Τζοκόντα είναι αναμφισβήτητα το δημοφιλέστερο έργο ζωγραφικής. Το φιλοτέχνησε ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι από το 1503 έως το 1507 στη Φλωρεντία, αλλά γρήγορα πέρασε σε γαλλικά χέρια. Αγοράσθηκε από τον γάλλο ηγεμόνα Φραγκίσκο Α' για τον πύργο του στο Φοντενεμπλό, φιλοξενήθηκε στο ανάκτορο των Βερσαλιών από τον Λουδοβίκο τον 14ο, κόσμησε την κρεβατοκάμαρα του Μεγάλου Ναπολέοντα και από το 1804 εκτίθεται στο Μουσείο του Λούβρου.

Το μεσημέρι της 22ας Αυγούστου 1911 οι Γάλλοι πάγωσαν, όταν πληροφορήθηκαν ότι ο μοναδικός αυτός πίνακας είχε κλαπεί. Τις επόμενες μέρες το θέμα ήταν πρωτοσέλιδο στις μεγαλύτερες εφημερίδες του κόσμου. Το περιστατικό αποκαλύφθηκε στις 11 το πρωί της 22ας Αυγούστου, όταν ο ζωγράφος Λουί Μπερού, που συνήθιζε να ζωγραφίζει αντίγραφα της Τζοκόντα και να τα πουλά στους επισκέπτες του Μουσείου, παρατήρησε με έκπληξη ότι ο πίνακας απουσίαζε από τη θέση του. Το ανέφερε στον αρμόδιο φύλακα, ο οποίος εντελώς βαριεστημένα του απάντησε ότι ίσως να βρισκόταν για συντήρηση. Ήταν Τρίτη και την προηγούμενη ημέρα (21 Αυγούστου) το Λούβρο ήταν κλειστό, λόγω της καθιερωμένης αργίας της Δευτέρας.

Όταν διαπιστώθηκε ότι η Μόνα Λίζα δεν βρισκόταν στο συντηρητήριο σήμανε συναγερμός. Οι πόρτες του Μουσείου σφραγίστηκαν, τα σύνορα της Γαλλίας έκλεισαν και την υπόθεση ανέλαβε η αστυνομία, με επικεφαλής τον επιθεωρητή Λουί Λεπέν. Μία από τις πρώτες ενέργειες της γαλλικής κυβέρνησης ήταν να θέσει σε διαθεσιμότητα τον διευθυντή του Λούβρου Τεοφίλ Ομόλ, ο οποίος πριν από λίγους μήνες κόμπαζε ότι κανείς δεν μπορεί να κλέψει τη Μόνα Λίζα από το Μουσείο του.

Σχεδόν αμέσως, ο επιθεωρητής Λεπέν διαπίστωσε την κλοπή, καθώς ανακάλυψε την κορνίζα του πίνακα κάτω από μια σκάλα, πολύ κοντά στο σημείο που εκτίθετο η Τζοκόντα. Τώρα έπρεπε να ανακαλύψει τον δράστη ή τους δράστες του ανοσιουργήματος. Οι έρευνές του στράφηκαν στους κατώτερους υπαλλήλους του Μουσείου με τους γλίσχρους μισθούς, στους εμπόρους τέχνης του Παρισιού και στους νεαρούς καλλιτέχνες της αβάν-γκαρντ, που διάκειτο εχθρικά στην παραδοσιακή τέχνη. Οι παριζιάνοι από την πλευρά τους πίστευαν ότι πίσω από τη θρασύτατη κλοπή μπορεί να βρισκόταν κάποιος αμερικανός μεγιστάνας ή ήταν έργο της Γερμανίας, που ήθελε να δυσφημήσει τη μεγάλη της αντίπαλο. Όταν το Λούβρο άνοιξε και πάλι τις πύλες του στις 29 Αυγούστου, χιλιάδες Γάλλοι περνούσαν μπροστά από την άδεια θέση της Τζοκόντα και έκλαιγαν γοερά, λες και είχαν χάσει ένα προσφιλές τους πρόσωπο.

Στις 7 Σεπτεμβρίου 1911 μία ακόμη έκπληξη περίμενε τους παριζιάνους. Η αστυνομία ανακοίνωσε τη σύλληψη του διακεκριμένου γαλλοπολωνού ποιητή Γκιγιόμ Απολινέρ και του ανερχόμενου ισπανού ζωγράφου Πάμπλο Πικάσο, ως υπόπτων για την κλοπή. Ο Πικάσο αφέθηκε ελεύθερος την ίδια μέρα, καθώς δεν προέκυψε το παραμικρό στοιχείο εις βάρος του και ο Απολινέρ πέντε μέρες αργότερα. Ο Τύπος, όμως, είχε φροντίσει να τους χρίσει ενόχους: «Ο Απολινέρ είναι αρχηγός διεθνούς σπείρας που έχει έρθει στη Γαλλία με σκοπό να ξαφρίσει τα μουσεία μας» έγραφε η «Paris Journal» στις 13 Σεπτεμβρίου. Τρομοκρατημένος ο ποιητής πρόλαβε να γράψει στίχους στο κελί του, προτού πέσει σε βαθιά μελαγχολία. Η σύντομη κράτησή του και οι ανυπόστατες εις βάρος του κατηγορίες αμαύρωσαν σοβαρά τη φήμη και την αξιοπιστία του.

Για τα επόμενα δύο χρόνια οι έρευνες περιέπεσαν σε τέλμα, παρότι οι κλέφτες επικυρήχθηκαν με μεγάλα ποσά από το κράτος και ιδιώτες. Η Τζοκόντα είχε κάνει φτερά και πολύς κόσμος πίστευε ότι είχε καταστραφεί. Η κατάσταση άλλαξε άρδην στις 29 Νοεμβρίου 1913, όταν ο ιταλός γκαλερίστας Αλφρέντο Τζέρι έλαβε ένα γράμμα ταχυδρομημένο από το Παρίσι. Ο αποστολέας του, κάποιος Λεονάρντο Βιτσέντσο, του έγραφε ότι έχει στην κατοχή του τη Μόνα Λίζα και ότι σκόπευε να τη χαρίσει στην Ιταλία, αφού λάμβανε μια εύλογη αμοιβή.

Ο Τζέρι έκλεισε ραντεβού στον Βιτσέντζο στις 10 Δεκεμβρίου στην γκαλερί του στη Φλωρεντία. Παρών στη συνάντηση ήταν και ο Τζιοβάνι Πότζι, διευθυντής της διάσημης πινακοθήκης της πόλης «Ουφίτσι», που δεν πολυπίστεψε αυτή την ιστορία. Την επομένη ο Βιτσέντζο οδήγησε τους δύο άνδρες στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του «Τρίπολι-Ιτάλια». Με αποφασιστικές κινήσεις άνοιξε ένα μπαούλο και από ένα κρυφό πάτο τους φανέρωσε τον διάσημο πίνακα. Οι δύο άνδρες έδειξαν συγκρατημένη έκπληξη, καθώς γνώριζαν ότι κυκλοφορούν δεκάδες πλαστές Τζοκόντες. Για καλό και για κακό είχαν ειδοποιήσει τους Καραμπινιέρους, οι οποίοι συνέλαβαν τον Βιτσέντσο.

Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης αποκαλύφθηκε ότι το πραγματικό όνομα του Λεονάρντο Βιτσέντζο ήταν Βιτσέντζο Περούτζια. Ήταν τριάντα ετών με καταγωγή από το Κόμο και για ένα διάστημα είχε δουλέψει ως ξυλουργός στο Λούβρο. Όταν έγινε γνωστό ότι ο πίνακας ήταν ο αυθεντικός, ένα κύμα συμπάθειας σηκώθηκε υπέρ του Περούτζια. Η κοινή γνώμη θεώρησε την πράξη του πατριωτική, αφού το βασικό του κίνητρο ήταν να φέρει τη Μόνα Λίζα στην κοιτίδα της. Την ίδια γνώμη φαίνεται να είχαν και οι δικαστές, που τον καταδίκασαν σε ολιγόμηνη φυλάκιση. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας ο Περούτζια αποκάλυψε ότι αφαίρεσε τη Μόνα Λίζα από τη θέση της μεταμφιεσμένος σε συντηρητή του Μουσείου. Την έκρυψε κάτω από τη φόρμα του (ο πίνακας έχει μέγεθος 0,53 x 0,77 μ.) και βγήκε σαν κύριος από το Μουσείο. Το κρησφύγετό του ήταν μόλις ένα χιλιόμετρο από το Λούβρο.

Η Μόνα Λίζα παρέμεινε για ένα μήνα στην Ιταλία, προτού επιστρέψει στη Γαλλία. Εκτέθηκε στο «Ουφίτσι» και στα μεγαλύτερα μουσεία της Ιταλίας και εκατομμύρια Ιταλών θαύμασαν το αινιγματικό της χαμόγελο. Στις 31 Δεκεμβρίου 1913, 60.000 άνθρωποι την κατευόδωσαν στον σιδηροδρομικό σταθμό του Μιλάνου. Ταξίδεψε σε ειδικά φυλασσόμενο βαγόνι της ταχείας Μιλάνου - Παρισίων και από τις 4 Ιανουαρίου 1914 εγκαταστάθηκε και πάλι στο Λούβρο, όπου εκτίθεται έως σήμερα, κάτω από πρωτοφανή μέτρα ασφαλείας.

Μουσείς - Πινακοθήκες - Εκθεσιακοί χώροι (ενημερώθηκε 29.3.2009)

* Ακροπόλεως (Ακρόπολη,Αθήνα,τηλ.2103210.219).Ωρες λειτουργίας: 08.00-19.00 καθημερινά.Είσοδος: 12 ευρώ (ισχύει και για τον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης,όπως και για τους χώρους: Αρχαία Αγορά,Ρωμαϊκή Αγορά,Θέατρο Διονύσου,Στύλοι Ολυμπίου Διός).

* Αλεξ Μυλωνά- Σύγχρονης Τέχνης (πλ.Αγίων Ασωμάτων 5,Αθήνα,τηλ.210 3215.717).Ωρες λειτουργίας: Τετ.11.00-20.00,Πέμπτ.,Παρ.,Σάββ. 11.00-1 7.00,Κυρ.10.00-1 7.00.Δευτ.,Τρ.κλειστά.

* Αρχαίας Αγοράς (Αδριανού 24,Πλάκα, τηλ.210 3210.185).Ωρες λειτουργίας: Δευτ. 11.00-19.00,Τρ.- Κυρ.08.00-19.00.Είσοδος: 4 ευρώ,2 ευρώ (υπερήλικοι,φοιτητές) ή 12 ευρώ (ισχύει και για τους αρχαιολογικούς χώρους: Ακρόπολη,Ρωμαϊκή Αγορά,Θέατρο Διονύσου,Στύλοι Ολυμπίου Διός).

* Αρχαιολογικό Μουσείο Μαραθώ νος (Πλαταιών 114, Μαραθώνας, τηλ. 22940 551.55).Εκθέματα από τη Νεολιθική Εποχή ως και την Υστερη Ρωμαϊκή Περίοδο.Εκθέματα από τη μάχη του Μαραθώνα.Ωρες λειτουργίας: Τρ.- Κυρ.08.30-15.00.Είσοδος: 3 ευρώ (μειωμένο 2 ευρώ).

* Αρχαιολογικό Πειραιά (Χαρ. Τρικούπη 31,Πασαλιμάνι,τηλ.210 4521.59Cool. Από τον 8ο αιώνα π.Χ.ως τα ελληνιστικά χρόνια. Ωρες λειτουργίας: 08.30-15.00 καθημερινά.Δευτ. κλειστά.

* Βυζαντινό και Χριστιανικό (Βασ.Σοφίας 22,Αθήνα,τηλ.210 7211.027).Εργα τέχνης της βυζαντινής και μεταβυζαντινής εποχής.Επίσης: «Σπουδές του Κωνσταντίνου Κ.Κερεστετζή από το Μουσείο Πράδο».Ως τις 3 Μαΐου.Ωρες λειτουργίας: 08.30-19.30 καθημερινά.Δευτ.κλειστά.Είσοδος: 4 ευρώ,2 ευρώ (μειωμένο).

* Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας (Λεβίδου 13,τηλ. 210 8015.870).Η φυσική ιστορία του πλανήτη. Ωρες λειτουργίας: 09.00-14.30 από Δευτέρα ως Σάββατο,10.00-14.30 την Κυριακή.Είσοδος: 3 ευρώ για παιδιά,5 ευρώ για ενηλίκους.

* Εβραϊκό (Νίκης 39,Αθήνα,τηλ.210 3225.582).Η ιστορία των εβραίων της Ελλάδας,παραδόσεις,έθιμα,πολιτισμός.Ωρες λειτουργίας: 09.00-14.30 καθημερινά,10.00-14.00 Κυριακή.Σάββ.κλειστά.Είσοδος: 5 ευρώ,3 ευρώ (φοιτ.,μαθ.και άνω των 60 ετών).

* Εθνική Γλυπτοθήκη (Αλσος Στρατού,Γουδή,είσοδος από λεωφ.Κατεχάκη, τηλ.210 7709.855).Μόνιμες συλλογές γλυπτικής 19ου και 20ού αιώνα.Ωρες λειτουργίας: Δευτ. - Σάββ.09.00-15.00,Δευτ.,Τετ.18.00-21.00,Κυρ. 10.00-14.00.Τρ.κλειστά.Είσοδος: 6,50 ευρώ,3 ευρώ (φοιτ.).

* Εθνική Πινακοθήκη (Βασ.Κωνσταντίνου 50,Αθήνα,τηλ.210 7235.937,www. nationalgallery.gr).Μόνιμη συλλογή ελληνικής ζωγραφικής.Ωρες λειτουργίας: 09.00-15.00 καθημερινά,Δευτ.,Τετ.και απόγευμα 18.00-21.00, Κυρ.10.00-14.00.Τρ.κλειστά.Είσοδος: 6,46 ευρώ,2,93 ευρώ (φοιτητές και άνω των 65 ετών).

* Εθνικό Αρχαιολογικό (Πατησίων 44,Αθήνα, τηλ.210 821 7.717).Ωρες λειτουργίας: Δευτ. 12.30-20.00,Τρ.- Κυρ.08.00-20.00.Είσοδος: 7 ευρώ,3 ευρώ (άνω των 65 ετών,ως 18 ετών),φοιτητές δωρεάν.

* Εθνικό Ιστορικό (Παλαιά Βουλή,Σταδίου 13,Αθήνα,πλ.Κολοκοτρώνη,τηλ. 210 3237.617).Από την Αλωση ως το 1940.Ωρες λειτουργίας: 09.00-14.00 καθημερινά.Δευτ.κλειστά.Είσοδος: 3 ευρώ,Κυρ.δωρεάν.

* Εθνικό Σύγχρονης Τέχνης (Κτίριο Ωδείου Αθηνών,Βασ. Γεωργίου Β΄ 17-19 και Ρηγίλλης,Αθήνα,τηλ.210 9242.111-2,www.emst.gr).Επιλογές από τη μόνιμη συλλογή.Επίσης: Σιρίν Νεσάτ: «Γυναίκες δίχως άντρες».Βιντεοεγκαταστάσεις.Ως τις 31 Μαΐου.Ωρες λειτουργίας: Τρ.,Τετ.,Παρ.,Σάββ., Κυρ.11.00-19.00.Πέμ.11.00-22.00.Δευτ.κλειστά.Είσοδος: 5 ευρώ,3 ευρώ (φοιτ.),κάτω των 12 ετών,άνω των 65 ετών,άτομα με ειδικές ανάγκες και ο συνοδός τους,Πέμ.1 7.00-22.00 δωρεάν.

* Εκκλησιαστικό Μουσείο Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης (Μητροπόλεως και Βογατσικού 7,Θεσσαλονίκη,τηλ.2310 228.823). Πέντε ενότητες εκθεμάτων: «Η εικόνα στο σώμα της Εκκλησίας»,«Το Σύμβολο της Πίστεως και η εικόνα»,«Τα μετά το Βυζάντιο»,«Εκκλησία Κυρίου,Εκκλησία πιστών» και «Η Ιερά Μητρόπολις της Αγιοτόκου Θεσσαλονίκης».

* Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης (Κυδαθηναίων 17,Πλάκα.Τζαμί,Αρεως 1,πλ.Μοναστηρακίου.Λουτρό των Αέρηδων, Κυρρήστου 8.Σπίτι οδού Πανός 22,τηλ.210 3229.031).Συλλογές υφαντικής,ενδυμασιών,αργυροχοΐας,μεταλλοτεχνίας,ξυλογλυπτικής και λαϊκής ζωγραφικής,από το 1650 ως σήμερα.Ωρες λειτουργίας: 10.00-14.00 καθημερινά.Δευτ.κλειστά.Είσοδος: 2 ευρώ,1 ευρώ (φοιτητές,πολίτες της ΕΕ άνω των 65 ετών).Κυρ.Νοεμβρίου- Μαρτίου δωρεάν.

* Ελληνικής Παιδικής Τέχνης (Κόδρου 9,Αθήνα,τηλ.210 3312.621).Ζωγραφική και κατασκευές από καλλιτέχνες 5-14 ετών.Ωρες λειτουργίας: Τρ.- Σάββ.10.00-14.00,Κυρ.11.00-14.00.Δευτ.κλειστά.Είσοδος: 1,47 ευρώ (παιδιά,φοιτητές δωρεάν).

* Ισλαμικής Τέχνης (Παράρτημα του Μουσείου Μπενάκη,Διπύλου και Ασωμάτων,Κεραμεικός,τηλ.210 3225.550).Αντικείμενα από την Οθωμανική Αυτοκρατορία,τη Μέση Ανατολή,την Υεμένη και την Ιβηρική Χερσόνησο.Ωρες λειτουργίας: Τρ.- Κυρ.09.00-15.00, Τετ.09.00-21.00.Δευτ.κλειστά.Είσοδος: 5 ευρώ,2,50 ευρώ (άνω των 65 ετών,φοιτητές).Κάθε Τετάρτη είσοδος ελεύθερη.

* Ιστορίας της Ελληνικής Ενδυμασίας (Δημοκρίτου 7,Κολωνάκι,τηλ.210 3629.513).Ελληνική ενδυμασία και έλληνες ζωγράφοι.

* Κανελλοπούλου (Θεωρίας 12 και Πανός,Πλάκα,τηλ.210 3212.313).Εργα τέχνης από το 3000 π.Χ.ως τον 19ο αιώνα.Ωρες λειτουργίας: 08.30-15.00 καθημερινά.Δευτ.κλειστά.Είσοδος: 2 ευρώ,1 ευρώ (άνω των 65 ετών και φοιτητές),φοιτητές ΕΕ δωρεάν.

* Κειμηλιαρχείο Ιεράς Μητροπόλεως Σερρών και Νιγρίτης (Λεωνίδα Παπαπαύλου 48,Σέρρες,τηλ. 23210 997.80).Τέσσερις θεματικές ενότητες: Ιερές εικόνες,ξυλόγλυπτα,άμφια,ιερά σκεύη.Ωρες λειτουργίας: Δευτ.- Παρ.10.00-13.00.Είσοδος ελεύθερη.

* Κέντρο Γαία (Οθωνος 100,τηλ.210 8015.870).Οι ανθρώπινες επεμβάσεις στον πλανήτη Γη μέσα από οπτικοακουστικά και αμφίδρομα μέσα.Ωρες λειτουργίας: 09.00-14.30 καθημερινά,εκτός Παρασκευής και εορτών.Είσοδος: 4,50 ευρώ,1,50 ευρώ (φοιτητές).

* Κεραμεικού (Ερμού 148,τηλ.210 3463.552).Ωρες λειτουργίας: Δευτ.11.00-15.00,Τρ.- Κυρ.08.30-15.00.

* Κοσμήματος Ηλία Λαλαούνη (Καλλισπέρη 12 και Καρυατίδων,Ακρόπολη).Μόνιμη συλλογή με 4.000 κοσμήματα και μικρογλυπτά. Ωρες λειτουργίας: Δευτ.,Πέμπτ.,Παρ.,Σάββ. 09.00-16.00,Τετ.09.00-21.00,Κυρ.11.00-16.00. Τρ.κλειστά.Είσοδος: 3 ευρώ,2,30 ευρώ (φοιτητές,συνταξιούχοι,ομαδικά).Τετ.μετά τις 15.00 και Σάββ.09.00-11.00 είσοδος ελεύθερη.

* Κρατικό Σύγχρονης Τέχνης (Κολοκοτρώνη 21,Μονή Λαζαριστών,Θεσσαλονίκη,τηλ.2310 589.140-3,www.greekstatemuseum.com).Συλλογή Κωστάκη- Εργα Ρωσικής Πρωτοπορίας.(Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους χώρους διεξαγωγής και τις διάφορες εκδηλώσεις επικοινωνήστε με το μουσείο.) Ωρες λειτουργίας: Δευτ. - Παρ.10.00-14.00 και 17.00-21.00,Σάββ.- Κυρ. 10.00-21.00.Είσοδος: 3 ευρώ,1,5 ευρώ (μαθ., φοιτ.),1 ευρώ (ομαδικά),δωρεάν σε συγκεκριμένες ομάδες.

* Κυκλαδικής Τέχνης (Νεοφύτου Δούκα 4 και Μέγαρο Σταθάτου,Βασ.Σοφίας και Ηροδότου 1, τηλ. 210 7228.321, www. cycladic.gr).Συλλογή κυκλαδικής τέχνης.Ωρες λειτουργίας: Δευτ.,Τετ.,Παρ.,Σάββ.10.00-17.00, Πέμπτ.10.00-20.00,Κυρ.11.00-1 7.00.Τρ.κλειστά.Είσοδος: 5 ευρώ,2,5 (φοιτ.,άνω των 65, Σάββ.για όλους),δωρεάν σε συγκεκριμένες ομάδες.

* Λαογραφικό και Εθνολογικό Μακεδονίας- Θράκης (Βασ.Ολγας 68,Θεσσαλονίκη). «Στους μύλους της Μακεδονίας και της Θράκης - Νερόμυλοι,νεροπρίονα,νεροτριβές,μαντάνια στην παραδοσιακή κοινωνία».Μόνιμη έκθεση. Μακεδονικό Σύγχρονης Τέχνης (Εγνατία 154, Θεσσαλονίκη,τηλ.2310 240.002).Συλλογή σύγ χρονης τέχνης.Ωρες λειτουργίας: Τρ.- Σάββ. 10.00-14.00 και 18.00-21.00,Κυρ.11.00-15.00. Δευτ.κλειστά.

* Μπενάκη (Κουμπάρη 1,τηλ.210 3671.000).Η ιστορία της Ελλάδας από τα προϊστορικά χρόνια ως τις αρχές του 20ού αιώνα.Επίσης: «Γενέθλιον.Τα ογδοντάχρονα του Βλάση Κανιάρη».Παράταση ως τις 6 Απριλίου.Ωρες λειτουργίας: Δευτ.,Τετ.,Παρ.,Σάββ.09.00-1 7.00, Κυρ.09.00-15.00,Πέμ.09.00-24.00.Τρ.κλειστά. Είσοδος: 6 ευρώ,3 ευρώ (υπερήλικοι),10 ευρώ ενιαίο εισιτήριο για περιοδική έκθεση και μόνιμες συλλογές,φοιτητές και κάθε Πέμπτη δωρεάν.

* Μπενάκη- Κτίριο οδού Πειραιώς (Πειραιώς 138 και Ανδρονίκου,Γκάζι,τηλ.210 3453.111-3). Ωρες λειτουργίας: Τετ.,Πέμ.και Κυρ.10.00-18.00, Παρ.και Σάββ.10.00-22.00.Δευτ.και Τρ.κλειστά. Είσοδος: 3 ευρώ.

* Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου (Νεστορίδειον Μέλαθρον,πλ.Χαρίτου,Ρόδος,τηλ.22410 437.80).Μόνιμη συλλογή νεοελληνικής ζωγραφικής και γλυπτικής.

* Νομισματικό Αθηνώ ν (Πανεπιστημίου 12,Αθήνα,τηλ.210 3612.190).Ωρες λειτουργίας: Τρ.- Κυρ.08.30-15.00,Δευτ.κλειστά.Είσοδος: 3 ευρώ,2 ευρώ (μειωμένο).

* Παιδικό (Κυδαθηναίων 14,Αθήνα,τηλ. 210 3312.995-6).Ο Δήμος Αθηναίων και το Ελληνικό Παιδικό Μουσείο παρουσιάζουν αμφίδρομα εκθέματα που βοηθούν τα παιδιά να εξοικειωθούν με τη σύγχρονη καθημερινή πραγματικότητα.Ωρες λειτουργίας: Τρ.- Παρ.10.00-14.00,Σάββ.- Κυρ. 10.00-15.00.Δευτ.κλειστά.

* Πιερίδη Αρχαίας Κυπριακής Τέχνης (Καστοριάς 34-36,Βοτανικός, τηλ.210 3480.000).Η ιστορία του κυπριακού πολιτισμού από τα προϊστορικά χρόνια ως τον Μεσαίωνα.Ωρες λειτουργίας: 09.30-24.00 καθημερινά. Είσοδος: 3 ευρώ,1,50 ευρώ (φοιτ.).

* Πινακοθήκη Ευ.Αβέρωφ (Μέτσοβο,τηλ.26560 412.10). Μόνιμη συλλογή νεοελληνικής τέχνης 19ου- 20ού αιώνα.Ωρες λειτουργίας: 10.00-16.00 καθημερινά,Τρ.κλειστά.Είσοδος: 3 ευρώ,2 ευρώ (μαθ., φοιτ.).

* Πινακοθήκη Κουβουτσάκη (Λεβίδου 11,Κηφισιά,τηλ.210 6233.682-3).Μόνιμη έκθεση συλλογής 1.500 έργων παραστατικής ζωγραφικής ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών από το 1800 ως σήμερα.Ωρες λειτουργίας: Τρ.- Παρ.09.00-14.00 και 18.00-21.00,Σάββ.και Κυρ.10.00-15.00.Δευτ. κλειστά.Είσοδος ελεύθερη.

* Πολεμικό (Ριζάρη 2,Κολωνάκι,210 7244.464).Ωρες λειτουργίας: 09.00- 14.00 καθημερινά.Δευτ.κλειστά.Είσοδος ελεύθερη.

* Πόλεως των Αθηνών- Βούρου-Ευταξία (Παπαρρηγοπούλου 7,πλ.Κλαυθμώνος,τηλ. 210 3231.397,3246.164).Η ιστορία της Αθήνας από τη Φραγκοκρατία και ύστερα,κυρίως κατά την οθωμανική περίοδο.Μεγάλοι περιηγητές.Πινακοθήκη.Ωρες λειτουργίας: 10.00-14.00 καθημερινά. Τρ.κλειστά.Είσοδος: 5 ευρώ,3 ευρώ (φοιτητές, υπερήλικοι,ομάδες άνω των τεσσάρων),δωρεάν για τα άτομα με ειδικές ανάγκες.

* Συλλογή Εμφιετζόγλου (τέρμα οδού Φοινίκων,ΑνάβρυταΜαρούσι,τηλ.210 8097.100,210 6143.340).Εργα καλλιτεχνών από τα μέσα του 19ου αιώνα ως σήμερα,από τον Νικόλαο Γύζη στον Τάκι,από τον Κώστα Τσόκλη στον Γιώργο Γυπαράκη και από τη Βάσω Κατράκη στον Αλέξανδρο Αβρανά.Ωρες λειτουργίας: Κυρ.10.00-18.00 (για το κοινό),Τρ.,Τετ. (εκπαιδευτικά προγράμματα,κατόπιν συνεννοήσεως,09.45 και 11.30).

* Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης (Αποθήκη Α΄ ,λιμάνι Θεσσαλονίκης,τηλ. 2310 566.716,www.thmphoto.gr).Μόνιμη συλλογή φωτογραφίας.Ωρες λειτουργίας: Τρ.- Παρ. 11.00-19.00,Σάββ.,Κυρ.11.00-21.00,Δευτ.κλειστά.

* Ηerakleidon,Εxperience in Visual Αrts (Ηρακλειδών 16, Θησείο,τηλ.210 3461.981, www. herakleidon-art.gr).«Μ.Σ.Εσερ: Από το προσχέδιο στο αριστούργημα.Δεύτερη ενότητα: Η ιταλική περίοδος».Ως τις 18 Απριλίου.Ωρες λειτουργίας: Τρ. - Σάββ.13.00-21.00,Κυρ.11.00-19.00.Δευτ.κλειστά.Είσοδος: 6 ευρώ,4 ευρώ (φοιτ.,άνω των 65), παιδιά ως 12 ετών δωρεάν,ομαδικές επισκέψεις κατόπιν συνεννοήσεως.

Χωρίς αποκλίσεις το Θέατρο Σκιών θα καταλήξει στο μουσείο

Χωρίς αποκλίσεις το Θέατρο Σκιών θα καταλήξει στο μουσείο

Ο Καραγκιόζης σατίριζε πάντα τα κακώς κείμενα της εποχής του, λέει ο Τάσος Κώνστας, επίσημος διάδοχος του Ευγένιου Σπαθάρη «Το πρώτο ερέθισμα βρέθηκε στο δημοτικό σε ένα μάθημα καλλιτεχνικών. Κάναμε ξυλοκοπτική και τα σχήματα που είχα βρει ήταν φιγούρες του Καραγκιόζη. Την ίδια περίοδο βλέπω για πρώτη φορά ζωντανά παράσταση θεάτρου σκιών και μαγεύομαι. Αυτό είναι. Από τότε ξεκινάει ένα παιχνίδι». Βρίσκομαι στις «Φιγούρες και Κούκλες», το ζεστό, φιλόξενο θεατράκι στην Πλάκα, αποκλειστικά αφιερωμένο στο θέατρο σκιών και το κουκλοθέατρο. Κόκκινες κουρτίνες σκεπάζουν τα μικροσκοπικά παράθυρα, φιγούρες του Καραγκιόζη παντού, ο μπερντές άδειος περιμένει πότε θα ξεκινήσει η επόμενη παράσταση. Ο Τάσος Κώνστας κάθεται απέναντί μου. Από τα πρώτα λεπτά με έχει συνεπάρει. Η αγάπη του, ο ενθουσιασμός του, το μεράκι με το οποίο υπηρετεί εδώ και χρόνια την τέχνη του καραγκιοζοπαίκτη. Ο ίδιος ο Ευγένιος Σπαθάρης τον έχει χρίσει επισήμως διάδοχό του. Μου μιλάει για τον Καραγκιόζη. Εδώ και χρόνια τον περιφρονούσα αν και κατά βάθος ήξερα πως έκανα λάθος. Στην πραγματικότητα αγνοούσα τα πάντα γι' αυτόν.
Πότε ξεκινήσατε ν' ασχολείστε με το Θέατρο Σκιών;
Από πιτσιρίκι. Το συγγενικό περιβάλλον έφαγε μεγάλη καταπίεση! Επρεπε να βρω κοινό. Αργότερα επεκτάθηκα. Είχε μια αλάνα στη γειτονιά και έβγαινα εκεί και έπαιζα.
Μεγαλώσαμε μαζί με τον Καραγκιόζη. Πέρασαν τα δύσκολα χρόνια της εφηβείας (όπου εκεί ζω ασκητικά στο δωμάτιό μου που το έχω μετατρέψει σε εργαστήρι)... Θυμάμαι τη φοβερή λαχτάρα να τρέξω να βρω παραστάσεις. Και τότε τα πράγματα ήταν πιο δύσκολα απ' ό,τι σήμερα, δεν υπήρχαν πολλά θέατρα. Μια φορά, το '81, έφυγα σκαστός από το σχολείο για να έρθω στην Πλάκα που ήταν το θέατρο του Χαρίδημου. Πέρασε και μια περίοδος συμβιβασμού όταν ετοιμαζόμουν για εξετάσεις και όλα αυτά έκλεισαν. Και είναι λογικό γιατί ποιος γονιός θα άκουγε το παιδί του να λέει ότι θέλει να γίνει καραγκιοζοπαίκτης και θα του έλεγε "ναι"; Προσπάθησα κι εγώ να αποπροσανατολίσω τον εαυτό μου γιατί έβλεπα μεγαλώνοντας ότι οι ανησυχίες που υπήρχαν δεν ήταν αβάσιμες. Σπούδασα δημοσιογραφία, αλλά δεν με άφησε τούτος εδώ. Με τράβαγε. Κρυφά έτρεχα μετά τη σχολή για να παρακολουθήσω παραστάσεις Καραγκιόζη και από την άλλη δεν μπορούσα να ξανανοίξω το εργαστήρι στο σπίτι. Τέλειωσα τη σχολή της δημοσιογραφίας και έδωσα εξετάσεις για να μπω σε δραματική σχολή. Εκεί ήταν η χαριστική βολή. Στο πρώτο έτος είπα «τέρμα, εγώ κάνω αυτό». Ηταν και κάποια περίοδος στη ζωή μου που βρέθηκα αντιμέτωπος με δυσάρεστα πράγματα και εκεί ήρθε και με έσωσε ο φίλος. Επεσα με τα μούτρα πάνω του και ηρέμησα.
Δίπλα στου Χαρίδημου
Τότε δημιουργήθηκαν οι «Φιγούρες και Κούκλες»;
Ναι. Τελειώνοντας στο τρίτο έτος της σχολής έχω βρει τον χώρο που είμαστε εδώ (λίγα μέτρα μακριά από εκεί που είχα πρωτοδεί Καραγκιόζη, στο θεατράκι του Χαρίδημου!). Γιατί το είχα πάρει απόφαση πως ή θα το κάνω με τον τρόπο που θέλω και πιστεύω ή θα το αφήσω για χόμπι. Εβαλα ένα στοίχημα με τον εαυτό μου. Ηταν το 1999 όταν είπα στον εαυτό μου ότι, αφού βρέθηκε ο χώρος, πάμε στα βαθιά. Γιατί πραγματικά είναι δύσκολο. Το να συντηρήσεις ένα μόνιμο χώρο θεάτρου σκιών (ο οποίος λειτουργεί τον μισό χρόνο χωρίς καμιά στήριξη από πουθενά παρά μόνο από το εισιτήριο των θεατών...). Με τη συνεργάτιδά μου Αλεξία Αλεξίου, η οποία έχει τη δική της ομάδα εδώ και χρόνια είπαμε ότι θα φτιάξουμε ένα στέκι για τον Καραγκιόζη και την κούκλα στην Αθήνα. Γι' αυτό και η επωνυμία Φιγούρες και Κούκλες.
Με ποιους τρόπους έχετε φέρει το θέατρο σκιών κοντά στο σημερινό κοινό;
Επαγγελματικά είχα ξεκινήσει να παίζω από το 1996. Σε βραδινούς χώρους γιατί όπως και κάποιοι άλλοι συνάδελφοι της γενιάς μου προσπαθήσαμε να βάλουμε τον Καραγκιόζη να αποκτήσει το κοινό που είχε παλιά. Ο Καραγκιόζης ήταν ένα οικογενειακό θέατρο. Πέρασε μια περίοδος της καλλιτεχνικής του πορείας που πήρε την ετικέτα του παιδικού θεάματος. Αυτό μάλλον έγινε λόγω των συνθηκών για βιοπορισμό των καραγκιοζοπαικτών και πράγματι είναι ένα πολύ εκπαιδευτικό εργαλείο. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Θέλαμε να πάμε τον Καραγκιόζη στους συνομηλίκους μας. Κι έτσι άρχισε ο Καραγκιόζης να μπαίνει σε βραδινά στέκια, μπαράκια, μεζεδοπωλεία, ρεμπετάδικα. Με παραστάσεις κοινωνικοπολιτικής σάτιρας για μεγάλους. Εβλεπα τα δελτία ειδήσεων το βράδυ και διάβαζα τις εφημερίδες το πρωί, επέλεγα τι με ενδιέφερε και το βράδυ στον μπερντέ κατ' ευθείαν.
Ο Καραγκιόζης ανέκαθεν ήταν ένας σατιρικός χαρακτήρας. Σατίριζε τα κακώς κείμενα της εποχής του. Σήμερα το «πεινάω» και το «είμαι ξυπόλητος» είναι καταστάσεις που δεν διανοούνται τα σημερινά παιδιά, γιατί δεν τις έχουν βιώσει. Πρέπει να βρεις ερεθίσματα και κώδικες επικοινωνίας τού σήμερα χωρίς όμως να χάσεις τον παραδοσιακό καμβά, γιατί μιλάμε πάντα για ένα λαϊκό παραδοσιακό θέατρο. Αλλιώς παίζεις όταν απευθύνεσαι σε παιδιά, αλλιώς όταν παίζεις σε ενήλικες, αλλιώς σε ένα μεικτό κοινό. Τρεις γενιές διασκεδάζουν με το ίδιο θέαμα. Θα κάνεις κάποιες αποκλίσεις γιατί εάν κρατήσεις τον παραδοσιακό τρόπο δεν θα μείνει το ενδιαφέρον αμείωτο, θα γίνει ένα μουσειακό είδος.



Πηγή: εφημερίδα Καθημερινή Της Σαντρας Βουλγαρη

Φιγούρες του ελληνικού Θεάτρου Σκιών

Φιγούρες του ελληνικού Θεάτρου Σκιών

Ο Καραγκιόζης: Είναι ο ιδανικός τύπος του φτωχού Έλληνα, του τόσο φτωχού που έχει πια απαρνηθεί κάθε ιδιωτική φροντίδα κι έχει εξυψωθεί σε εύθυμη φιλοσοφική θεώρηση της ζωής. Είναι αγαθός, σκληρός καμιά φορά στ'αστεία του, αλλά καλόκαρδος στο βάθος. Γεμάτος τεμπελιά και αισιοδοξία, αλλά και γεμάτος διάθεση ν'ανακατεύεται σε όλα. Τον ενδιαφέρει κάθε τι που γίνεται γύρω του, όλους τους πειράζει και τους κοροϊδεύει και
προ πάντων τον ίδιο τον εαυτό του. Το χέρι του είναι εξαιρετικά ευκίνητο και υπερβολικά μακρύ, για σκηνικούς λόγους, για να μπορεί να ξύνει την πλάτη του και το κεφάλι του ή για να χειρονομεί. Επίσης έχει συμβολική σημασία γιατί εκπροσωπεί το έξυπνο πνεύμα του. Καρπαζώνει προθυμότατα, δέρνει αλλά και δέρνεται. Είναι ευφυολόγος, ετοιμόλογος και αστείος, ποτέ όμως γελοίος. Δεν είναι ταπεινός, ούτε όταν δέρνεται. Το δέχεται κι αυτό σαν μια κακοτυχία του και σαν συνέπεια της κακοκεφαλιάς του, με την ίδια εύθυμη εγκαρτέρηση και το ίδιο ειρωνικό του κέφι.
 
Ο Χατζηαβάτης: Ο τύπος του ραγιά που ζει ακόμα με την ανάμνηση της τουρκοκρατίας. Παμπόνηρος, ανήσυχος για όλα, αδύνατος, δειλός και κόλακας, κυρίως απέναντι στους ισχυρούς. Προσποιείται τον μισοκακόμοιρο ενώ ο νους του δουλεύει και ειδικά στις βρομοδουλειές. Από την άλλη πλευρά, εκπροσωπεί τον τύπο του βιοπαλαιστή αστού. Το επάγγελμά του είναι τελάλης, μεσίτης και ταχυδρόμος που εκτελεί παραγγελίες του μπέη και του πασά. Ωστόσο είναι ευγενικός, αξιοπρεπής και αξιόπιστος. Οικογενειάρχης, αν και δεν παρουσιάζεται αυτό ποτέ στη σκηνή, είναι πιο μορφωμένος κοινωνικά από τον Καραγκιόζη και γνωρίζοντας καλύτερα τον κόσμο προσπαθεί πάντα να διορθώνει τον φίλο του ή να τον δασκαλεύει.
 
Μπαρμπα - Γιώργος: Εκπροσωπεί τον βουνίσιο έλληνα, τον γνήσιο ρουμελιώτη που ο χαρακτήρας του παρέμεινε αδιάφθορος μέσα στο πέρασμα του χρόνου. Είναι τύπος αγαθός, ηθικός και δυνατός. Καμαρώνει που είναι θείος του Καραγκιόζη και γι'αυτό του προσφέρει στοργικά την προστασία του.

Η τέχνη του καραγκιοζοπαίχτη Σήμερα

από μία συνέντευξη που δόθηκε από τον Δον Σάντσο Βουλτσίδη, στο κεντρικό πρόγραμμα της ΕΡΑ - Θεσσαλίας, στην δημοσιογράφο, Βίκυ Καμποτά, εν όψει των παραστάσεων του θρακικού θεάτρου Σκιών στον Βόλο, με πρόσκληση, του Κέντρου Μουσικού θεάτρου Βόλου, τον Ιούλιο του 2000).

Βίκυ Καμποτά : Στις παραστάσεις που δίνετε εδώ κύριε Βουλτσίδη, βλέπουμε να μαζεύετε πολύς κόσμος, γεμάτα καθίσματα... τι σημαίνει αυτό για το θέατρο σκιών;
Δον Σάντσο Βουλτσίδης : Το θέατρο σκιών τα τελευταία χρόνια είχε εκπέσει σ' ένα μπεϊμπι - πάρκινγκ, δηλαδή, ήξερε ο καθένας πώς θα πάει να παρκάρει το παιδί του μια ώρα και θα σηκωθεί να φύγει. Γι' αυτό, δεν φταίει ο κόσμος, απλά εμείς οι ίδιοι οι Καραγκιοζοπαίχτες συμβιβαστήκαμε μ' αυτό το ρόλο, να διασκεδάζουμε μόνο τα πολύ μικρά παιδιά, δεν βάλαμε καινούργιες ανησυχίες στην τέχνη μας, δεν δημιουργήσαμε καινούρια έργα, ώστε, όλοι - όπως ήταν παλιά - μεγάλοι - μικροί, διαβασμένοι - αδιάβαστοι να βλέπουν παραστάσεις Καραγκιόζη...
Η τέχνη μας τα τελευταία χρόνια, ξέπεσε, έπαθε έκπτωση, ένας κίνδυνος αυτός, δεύτερος κίνδυνος είναι το φολκλόρ . . . δηλαδή, δεν είναι παράδοση να κρατήσεις κάτι σαν μούμια, παράδοση είναι να δώσεις και καινούργια ζωή σ' αυτό που κάνεις, νο φολκλόρ . . ., οπότε ο Καραγκιοζάκος, ενώ ήταν με δοντάκια πάντοτε κι' έκανε σκληρή σάτιρα, έριχνε μπινελίκια, καλαμπούρια και τα λοιπά, έφτασε να είναι κάτι ακίνδυνο, που μπορεί η κάθε εξουσία να το χρησιμοποιεί και η κάθε εταιρεία να το αξιοποιεί. Αυτή τη στιγμή στην Αθήνα παίζεται ο χειρότερος Καραγκιόζης μόνο για πολύ μικρά.

Ο Καραγκιόζης στην Ελλάδα

Ο Καραγκιόζης δεν ήταν άγνωστος στην Ελλάδα πριν από την Απελευθέρωση. Μάλιστα λέγεται ότι, τον καιρό που ετοιμαζόταν η επανάσταση, το θέατρο αυτό χρησίμευε σαν τόπος συνάντησης των αρχηγών της που κατάστρωναν εκεί τα σχέδιά τους δίχως να τους υποψιαστούν οι Τούρκοι.
 
Παιζόταν, βέβαια, στην ελληνική γλώσσα αλλά αποτελούσε θέαμα ακατάλληλο, χυδαίο ενώ τα βασικά του στοιχεία ήταν τούρκικα. Επρόκειτο άλλωστε για θέατρο που περιόδευε από περιοχή σε περιοχή ξεκινώντας κυρίως από την Πόλη. Μετά την απελευθέρωση, ο Καραγκιόζης εγκαθίσταται μόνιμα στην Ελλάδα και από τις αρχές πλέον του 1900 μπορούμε να μιλάμε για καθαρά ελληνικό Καραγκιόζη.
 
ο 1924 ιδρύεται στην Ελλάδα το Σωματείο Ελλήνων Καραγκιοζοπαικτών που αποτελείτο από 120 μέλη, μαθητές του Μίμαρου, του Ρούλια και του Μέμου. Ιδρυτές του Σωματείου ήταν οι γνωστοί παλιοί καλλιτέχνες του θεάτρου σκιών, Σωτήρης Σπαθάρης και Αντώνης Παπούλιας ή Μόλλας. Από τους πιο γνωστούς καραγκιοζοπαίκτες και μέλη του Σωματείου ήταν οι: Ανδρέας Αγιομαυρίτης, Γιάννης Μώρος, Μάρκος Ξανθάκης ή Ξάνθος, Κώστας Νταμαδάκης, Χρήστος Χαρίδημος, Παναγιώτης Μιχόπουλος, Γιάννης Παπούλιας, Σπύρος Κούζαρος, Βασίλης Αγαπητός, Ντίνος Θεοδωρόπουλος, Βασίλης Αγαπητός, Βασίλαρος, Γιάννης Πρεβεζάνος, Λευτέρης Κελαρινόπουλος, Μήτσος Μανωλόπουλος και πολλοί άλλοι που εμπλούτισαν τον ελληνικό Καραγκιόζη με έργα και φιγούρες. Εκείνη την περίοδο και μέχρι το 1940 η τέχνη του Καραγκιόζη ήκμασε πολύ σε όλο τον ελληνικό χώρο. Η γερμανική κατοχή κατόπιν προκάλεσε την πρώτη κρίση του θεατρικού αυτού είδους, αλλά, παρ'όλα'αυτά δεν χάθηκε χάρη στον αγώνα των δημιουργών του.
 
Με την εισβολή του έγχρωμου κινηματογράφου ο Καραγκιόζης και η τέχνη του έτεινε να εκλείψει, ωστόσο η επίπονη και επίμονη προσπάθεια του αξιόλογου καλλιτέχνη Ευγένιου Σπαθάρη ξαναζωντάνεψε τον λαϊκό μας ήρωα. Σήμερα, η θεατρική αυτή παράδοση συνεχίζεται με ενδιαφέρον από διάφορους παίκτες σε όλη την Ελλάδα και οι θεατές εξακολουθούν να την δέχονται με μεγάλη αγάπη και απέραντη νοσταλγία. Πρόκειται για μια κληρονομιά πολύτιμη που δεν πρέπει να χαθεί και αξίζει γιατί ο ήρωάς της είναι ο καθρέφτης της γνήσιας ελληνικής ψυχής.

Ελληνικό Θέατρο Σκιών - Μια αστείρευτη Πηγή Λαϊκού Πολιτισμού

Ελληνικό Θέατρο Σκιών - Μια αστείρευτη Πηγή Λαϊκού Πολιτισμού
 
Το Θέατρο Σκιών, είναι μία ιδιαίτερη μορφή της θεατρικής τέχνης. Σύμφωνα με διασωθέντα γραπτά κείμενα, πρωτοεμφανίζεται στην Κίνα τον 11ο αιώνα μ.Χ., όταν ένα πρίγκιπας προκειμένου να καταπραΰνει τη θλίψη του από τον πρόωρο χαμό της αγαπημένης του γυναίκας, με την βοήθεια ενός φίλου του έφτιαξε μια φιγούρα της, χρησιμοποιώντας ένα κομμάτι δέρμα. Επίσης κατασκεύασε ένα τελάρο και πάνω του τέντωσε ένα κομμάτι ύφασμα. Το φώτισε από πίσω και είπε στο φίλο του ν' αρχίσει να κουνάει πάνω του τη φιγούρα της γυναίκας, μιμούμενος και τη φωνή της ...;
 
Ο Ελληνικός Καραγκιόζης αποτελεί συμπύκνωση του λαϊκού πνεύματος και εκφράζει εμπειρίες από την πολιτική και κοινωνική ζωή του λαού, με στόχο την ψυχαγωγία του. Χρησιμοποιώντας το λόγο τη μουσική και το τραγούδι, πίσω από τον μπερντέ, ο Καραγκιοζοπαίχτης με τον θίασό του (κολεγιά) δίνει ζωή στις φιγούρες του (κατασκευασμένες συνήθως από μοσχαρίσιο δέρμα, πλαστικό, ή χαρτόνι) παίζοντας έργα που το σενάριο τους είναι εμπνευσμένο από την ελληνική ιστορία και μυθολογία και τη σύγχρονη καθημερινή ζωή.
 
Το πότε, που και πως γεννήθηκε ο Ελληνικός Καραγκιόζης δεν είναι εξακριβωμένο αφού η ιστορία του βασίζεται μόνο σε προφορικές παραδόσεις. Δύο από αυτές είναι οι επικρατέστερες.
 
Η πρώτη θέλει τον Καραγκιόζη και τον Χατζηαβάτη υπαρκτά πρόσωπα, μαραγκό και εργολάβο οικοδομών αντίστοιχα, να κατασκευάζουν το σαράι του Πασά στα Προύσα. Το σαράϊ όμως αργούσε να τελειώσει και ο πασάς θεώρησε υπεύθυνο τον Καραγκιόζη επειδή συνέχεια έλεγε αστεία στους εργάτες και δεν του άφηνε να δουλεύουν. Γι' αυτό τον λόγο τον θανάτωσε. Ο λαός όμως ξεσηκώθηκε με αυτό τον άδικο σκοτωμό και ο πασάς για να τους κατευνάσει έχτισε ένα ωραίο μνημείο στην Προύσα κι έθαψε εκεί τον Καραγκιόζη με μεγάλες τιμές.
Μια μέρα ο Χατζηαβάτης έφτιαξε έναν Καραγκιόζη από δέρμα, τέντωσε ένα πανί (σε ένα ξύλινο πλαίσιο) που το φώτισε κι έδωσε την πρώτη παράσταση Καραγκιόζη. Ο πασάς ευχαριστήθηκε τόσο που του έδωσε άδεια να παίζει παραστάσεις όπου θέλει ...;..
 
Η δεύτερη αναφέρεται στην ιστορία ενός Ελληνα από την Υδρα του Γ.Μαυρομάτη, ο οποίος έφερε από την Κίνα το θέατρο σκιών και εγκαταστάθηκε στην Πόλη προσαρμόζοντας το θέατρο στα ήθη των Τούρκων. Ονόμασε τον πρωταγωνιστή του καρά-γκιοζ που στα τουρκικά σημαίνει μαυρομάτης. Θεωρείται ότι είχε βοηθό του το Γιάννη Μπράχαλη, τον πρώτο καλλιτέχνη που έφερε τον Καραγκιόζη στην Ελλάδα μεταξύ του 1850 και του 1860.
 
Οι πρώτες ιστορικά βεβαιωμένες πληροφορίες για το θέατρο του Καραγκιόζη εντοπίζονται στα μέσα του 17ου αιώνα και μας τον παρουσιάζουν να εκφράζει εικόνες από την ζωή των Τούρκων.
 
Από τις αρχές του 19ου αιώνα μπορούμε να μιλάμε για καθαρά Ελληνικό Καραγκιόζη που ξεκίνησε μάλιστα από την Ήπειρο, με κορυφαίο δημιουργό του τον ψάλτη Δ. Σαρδούνη ή Μίμαρο (1890). Συνεχιστές, βοηθοί και μαθητές του έργου του υπήρξαν ο Γ.Ρούλιας, ο Μ.Χριστοδούλου και ο Θ. Θεοδωρέλλος. Ο τελευταίος μάλιστα υπήρξε και ο δάσκαλος του Σωτήρη Σπαθάρη, πατέρας του Ευγένιου, ο οποίος, μαζί με τον πατέρα του, θεωρείται ο κορυφαίος καραγκιοζοπαίχτης που διέδωσε και διέσωσε το θέατρο σκιών του Καραγκιόζη στην Ελλάδα.
 
Ο χώρος του Θεάτρου Σκιών είναι ανεξάντλητος. Όσο τον προσεγγίζουμε θεωρητικά ή εικαστικά τόσο και μας αποκαλύπτεται με νέα δεδομένα. Το ελληνικό Θέατρο Σκιών είναι μια αστείρευτη πηγή λαϊκού πολιτισμού που ελκύει μικρούς και μεγάλους, Έλληνες και ξένους, λόγιους και μη. Έχει τον τρόπο να μαγεύει όλους, μα ιδιαίτερα τα παιδιά και όσους νιώθουν παιδιά ...;

Νίκος Καββαδίας

Νίκος Καββαδίας
 
Ο Νίκος Καββαδίας γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1910 στο Χαρμπίν στη
Μαντζουρία. Κόλλιας για τους φίλους, Μαραμπού για το κοινό του που τον
αγαπούσε, ο Νίκος Καββαδίας ήταν ένας ξεχωριστός ερωτικός ποιητής και
ρομαντικός πεζογράφος που τα θέματά του είναι ποτισμένα με μυστήριο,
ρεαλισμό, έρωτα, φυγή, θάλασσα και νοσταλγία.
 
Σε ηλικία μόλις 3 χρονών, φεύγει με την μητέρα του και τα αδέρφια του
από την Μαντζουρία και επιστρέφουν στο Αργοστόλι - η Κεφαλλονιά ήταν η
ιδιαίτερη πατρίδα τους. Ο πατέρας του Νίκου, Χαρίλαος Καββαδίας, ήταν
μεγαλέμπορος και προσπάθησε να συνεχίσει τις δουλειές του στη Ρωσία
μέχρι την σύλληψή του και την οικονομική του καταστροφή κατά την
Οκτωβριανή Επανάσταση. Ο Χαρίλαος Καββαδίας γύρισε στην Ελλάδα το 1921
και μετακόμισε όλη η οικογένεια στον Πειραιά.
 
Ο Νίκος Καββαδίας, ο ζωγράφος Γιάννης Τσαρούχης και ο (μετέπειτα)
παπα-Γιώργης Πυρουνάκης ήταν συμμαθητές στο δημοτικό. Τελειώνοντας το
γυμνασιο ο Νίκος Καββαδίας έχει δείξει ήδη ένα δείγμα γραφής: ο
"Σχολικός Σάτιρος" με σατιρικούς στίχους για τους συμμαθητές τους, τα
ποίηματα "ο θάνατος της παιδούλας", ο "Πόθος", "Αγαπάω" και το πεζό "Το
ημερολόγιο του τιμονιέρη" που υπογράφει ως Παύλος Βαλχάλας (ή
Βαλχάλλας), αλλά και δημοσιεύσεις στη "Διάπλαση των Παίδων" ως "Ο Μικρός
Ποιητής". Ο Παύλος Νιρβάνας και ο Κώστας Καρθαίος ήταν αυτοί που τον
βοήθησαν στα πρώτα του βήματα στον κόσμο της λογοτεχνίας.
 
Ο θάνατος του Χαρίλαου Καββαδία το 1929 αποτέλειωσε την οικογενειακή
οικονομική κατάσταση και έτσι ο Νίκος Καββαδίας αναγκάστηκε να
εγκαταλείψει τα όνειρά του για ιατρικές σπουδές και να γίνει ναυτικός.
 
Το 1932 γράφει ένα μυθιστόρημα με σαφές επιρροές από τον Ιούλιο Βερν με
τίτλο "Η απίστευτη περιπέτεια του λοστρόμου Νακαχαναμόκο". Αυτό όπως κι
άλλα νεανικά έργα του που είχαν δημοσιευθεί σε περιοδικά ή εφημερίδες
αλλά δεν είχαν συμπεριληφθεί σε κάποια συλλογή μπορείτε να το διαβάσετε
στο βιβλίο "Νίκος Καββαδίας: Το ημερολόγιο ενός τιμονιέρη" που
επιμελήθηκε ο Guy (Michel) Saunier για τις εκδόσεις Άγρα το 2005. Εκτός
απ' τα νεανικά έργα θα διαβάσετε και αντιστασιακά ποιήματα που είχε
γράψει κατά τη Γερμανική Κατοχή και τη Στρατιωτική Δικτατορία.
 
Το 1933 ο Νϊκος Καββαδίας κυκλοφορει την ποιητική συλλογή "Μαραμπού" και
ταράζει τα νερά. Ο ποιητής διάλεξε για τίτλο το εξωτικό πουλί που
συγγενεύει με τον πελαργό και συντροφεύει τους ναυτικούς στα ταξίδια
τους. Ο Φωτος Πολίτης, που είχε την φήμη του αυστηρού κριτικού,
δημοσιεύει πρωτοσέλιδη θετική κριτικη για τη συλλογή "Μαραμπου", ο Κλέων
Παράσχος τον χαρακτηρίζει "αληθινή ποιητική προσωπικότητα" και τα λίγα
παραπάνω από 200 αντίτυπα που είχαν εκδοθεί με έξοδα του ποιητή γίνονται
ανάρπαστα. Το ύφος των ποιημάτων στη συλλογή "Μαραμπού" έχει επιρροές
από τον Ουράνη, τον Καρυωτάκη, τον Ρεμπώ και Μπωντλαίρ.
 
Ο Νίκος Καββαδίας ήθελε να γίνει πλοίαρχος, μα βλέποντας ότι αυτό ήταν
δύσκολο επέλεξε να γίνει ασυρματιστής. Το 1939 ο Νίκος Καββαδίας έδωσε
εξετάσεις και πήρε το δίπλωμα του Ραδιοτηλεγραφητή. Στην ερώτηση του
γραμματικού του πλοίου γιατί έγινε μαρκόνης (ασυρματιστής) ενώ είχε
ξεκινήσει για καπετάνιος, ο Νίκος Καββαδίας του απάντησε "Δεν ξεκίνησα
για τίποτα. Ξεκίνησα για να ταξιδεύω", και μέσα από τους στίχους του
πήρε κι εμάς στα ταξίδια του.
 
Το 1947 ο Νίκος Καββαδίας κυκλοφορεί την ποιητική συλλογή "Πούσι" και
επανακυκλοφορεί το "Μαραμπού" προσθέτοντας τρία ανέκδοτα ποιήματα. Στο
"Πούσι" ξεφεύγει από τα πρότυπά του (Ουράνης, Καρυωτάκης).
 
Ο Νίκος Καββαδίας κυκλοφόρησε το 1954 την "Βάρδια". Η "Βάρδια" είναι το
πιο γνωστό πεζογράφημα του Καββαδία και η θάλασσα, όπως σχεδόν σε όλα τα
έργα του, είναι ο κύριος θεματικός άξονας. Η πλοκή της "Βάρδιας"
κινείται ανάμεσα στο μύθο και στην πραγματικότητα. Η Μαίρη Μικέ, στο
βιβλίο της "Η βάρδια του Νίκου Καββαδία", παρατηρεί ότι εκτός απ' τις
πολλές αναφορές σε πίνακες και ζωγράφους, η περιγραφή είναι ανάγλυφη σαν
πίνακας ζωγραφικής και στην αφήγηση αφθονούν τα χρώματα και το φως. Να
σημειώσουμε ότι η καμπίνα του Καββαδία στο πλοίο (που το θεωρούσε σπίτι
του), ήταν γεμάτη με αντίγραφα έργων γάλλων ιμπρεσσιονιστών.
 
Το 1975 ο Νίκος Καββαδίας, σε ηλικία 65 ετών, δουλεύει ακόμα στη θάλασσα
σαν ασυρματιστής. Ετοιμάζει την έκδοση της τρίτης ποιητικής του συλλογής
μα τον πρόλαβε ο θάνατος λόγω εγκεφαλικού. Ο Νίκος Καββαδίας πέθανε στις
10 Φεβρουαρίου 1975. Το "Τραβέρσο", η τρίτη ποιητική συλλογή, το
"Τραβέρσο" κυκλοφορεί λίγο μετά τον θάνατο του και θεωρείται από
αρκετούς ως το ωριμότερο έργο του ποιητή.
 
Ο Νίκος Καββαδίας ταξίδεψε στη θάλασσα για πολλά χρόνια σε εμπορικά
πλοία, Στα ταξίδια του αυτά γνώρισε καλά την θάλασσα, έζησε την
περιπέτεια και επηρεάστηκε από τα ήθη και τους τρόπους των άλλων
ναυτικών. Όσα είδε και έζησε ο Νίκος Καββαδίας μαζί τους σε κακόφημα
λιμάνια, σε τροπικές ή κοσμοπολίτικες χώρες, σε σκοτεινά καταγώγια αλλά
και μέσα στα πλοία, αποτυπώθηκαν πολύ ζωντανά στην ποίηση του. Τρία
χρόνια μετά τον θάνατο του ποιητή, μελοποιεί ποιήματά του ο Θάνος
Μικρούτσικος, δίνοντας έτσι μια ευκαιρία σε ένα ευρύτερο κοινό να
γνωρίσει την ποίηση του Νίκου Καββαδία.

Σύνδεσμοι Τέχνης

Κινηματογράφος http://www.cinemainfo.gr/
Το cinemainfo είναι ένα website αφιερωμένο στη κινηματογραφική τέχνη και τους συντελέστές της. Ένα website εγκυκλοπαίδεια του κινηματογράφου.


Θέατρο http://www.theaterinfo.gr/
Το theaterinfo είναι ένα website αφιερωμένο στο θέατρο και τους θεατρόφιλους. Τα πάντα για το θέατρο.


Βιβλία http://www.booksinfo.gr/
To booksinfo είναι ένα website για αυτούς που αγαπούν τα βιβλία, εκείνους που γράφουν βιβλία, για εκείνους που τυπώνουν βιβλία, για εκείνους που τα παίρνουν μαζί τους στις διακοπές και για εκείνους που τα έχουν στο προσκέφαλο τους...


Φωτογραφία http://www.photographyinfo.gr/
Το photographyinfo είναι ένα website αφιερωμένο στη φωτογραφία και στη ψηφιακή φωτογραφία. Άρθρα, τα νέας της φωτογραφίας και φωτογραφικά αφιερώματα με φωτογραφίες από την Ελλάδα κι από όλο το κόσμο.